Нүдээ онийлгон “жогтой” нь аргагүй, цаанаа нэг л ёжтой инээмсэглэх тулаанч залууг солонгосчууд Монголын “Төмөр нударга”, “Инээдэг хүүхэд” гэж нэрлэдэг. Тэр ялсан ч ялагдсан ч үргэлж л чимээгүйхэн мушилзан инээмсэглэж байдаг билээ. Тулааны дэвжээнд гараад хоромхон зуурт л өрсөлдөгчөө хүнд цохилтоор унагах нь олон. Түүний “Төмөр нударга”-ын хүнд цохилтоор өрсөлдөгчөө нам цохин унагах тэр агшныг үзэж, харах гэж Солонгосын үзэгчид цуглардаг болсон. Өмнөд Солонгост ажил хийхийн хажуугаар, бэлтгэл хийж, дасгалжуулагчгүйгээр тулааны бүх л төрлийн тэмцээн, уралдаанд өрсөлдөж амжилт гаргаж яваа “Инээдэг хүүхэд” бол боксын Ази тивийн аваргын мөнгөн медальт, ОУХМ М.Нандин-Эрдэнэ юм.

     М.Нандин-Эрдэнийн аав, эгч, дүү бүгд л боксын спортоор хичээллэж явсан. Харин М.Нандин-Эрдэнэд хичээллэж, оролцож үзээгүй тулааны урлагийн тэмцээн тун цөөн бий. Арай л жүдо, чөлөөт бөхөөр барилдах нь холгүй явсан. Сүүлд холимог тулаанд тулалдах болсноор хэвтээ барилдаанаа сайжруулах, өчиг, боолт сурахын тулд жюү жицүгийн бэлтгэл хүртэл хийж үзсэн гэнэ лээ.  М.Нандин-Эрдэнийн боксын анхны багш нь “Алдар” спорт хорооны дасгалжуулагч Аабатын Гантулга багш билээ. Харин Олон улсын таеквондо-гийн анхны багш нь гэвэл “Хурд хүч” клубийн багш, Монголын үндэсний паралимпын хорооны ерөнхийлөгч Д.Чимэд-Отгон юм. М.Нандин-Эрдэнэд зөвхөн гараар тулалдах нь өрөөсгөл санагджээ. Тэгээд л тэр дөрвөн  мөчөөр тулалддаг тулааны спортын сонгодог техниктэй спортын төрлийг сонирхож явсаар Хойд Солонгосын “ITF” таеквондо-гийн спортыг сонгосон гэдэг.

     Боксын спорт болохоор зөвхөн гараар цохьдог. Өмнөд Солонгосын таеквондо хөлөөр тулалдаг боловч, толгойд гараар цохихыг хориглодог. Каратэ гэхээр зөвхөн урагшаа, ухарч болохгүй, сөхөрч унатлаа чигээрээ, хамаг хүчээ шавхаж, дуустал довтлох  ёстой гээд бүгд л тулааны спортууд ямар нэг сул, өрөөсгөл талуудтай байж. Харин Хойд Солонгосын таеквондо хөл, гарын цохилтын техник сайтай. Хамгаалах хэрэгсэл гээд байх зүйл бараг л байхгүй болохоор өрсөлдөгчийг хүчтэй цохилтоор унагах боломж ихтэй тулааны спортын төрөл байж. Гарын бүх цохилтыг хүлээн зөвшөөрдөг. Довтлох, хамгаалах, ухрах, урагш, зүүн, баруун тийш зайлж, өрсөлдөгчийн цохилтыг гаргахыг хүлээн зөвшөөрдөг байна. Үсрэлттэй, эргэлттэй хөл, гарын цохилт гээд довтолгооны олон төрлийн техник, тактикийг ашиглаж болдог нь таалагджээ.

      М.Нандин-Эрдэнэ олон улсын таеквондо-гоор хичээллэж, тулааны урлагийн бүх төрлийн тэмцээнд оролцож байв. Тэр битгий хэл каратэ-гийн дэлхийн цолыг хүртэл хүртээд амжсан. Гэхдээ тэр боксын спортоо орхиж, хаялгүй хичээллэж, тэмцээнд орсон хэвээр явж байлаа. Боксын насанд хүрэгчдийн УАШТ-ээс мөнгөн медаль хүртэв. 2007 оны Азийн аварга шалгаруулах тэмцээнд ОУХМ Т.Чулуунтөмөр бэртэл авсан учраас оролцох боломжгүй болов. Тэгээд л УАШТ-ээс мөнгө, хүрэл медаль хүртсэн тамирчдын дунд сорилт тэмцээн хийхэд М.Нандин-Эрдэнэ шалгарчээ. Харин боксын холбооны зарим дасгалжуулагч багш нар боксоор тогтмол хичээллэдэггүй, өөр тулааны спортоор хичээллэдэг тамирчин гэдэг шалтгаанаар М.Нандин-Эрдэнийг Азийн аваргад оролцохыг хүлээн зөвшөөрөхөөс татгалзсан юм. Хөдөлмөрийн баатар, Ардын багш, МУГД, шигшээ багийн ахлах дасгалжуулагч  Д.Банди багш “М.Нандин-Эрдэнэ туршлага багатай залуу тамирчин хэдий ч их хүнд гартай хүүхэд. Сорил тэмцээнд түрүүлсэн болохоор түүнийг сонгох нь зөв” гээд түүнийг сонгосон байдаг.

      Ингээд л тэр боксын 24 дэх удаагийн Азийн аварга шалгаруулах тэмцээний 69 кг-ын жинд тулалдах эрхийг хүртсэн юм. Нутгийн дэвжээ, үзэгч хөгжөөн дэмжигчдийнхээ өмнө юу чаддаг гэдгээ харуулахаар болов. Азийн аваргад амжилттай тулалдаж алтан медалийн төлөөх тулалдахаар шалгарч үлдэв. М.Нандин-Эрдэнэ алтан медалийн төлөөх тулаанд  хэт их яарч,  өрсөлдөгчийг унагах гэж улаарч шунаж яваад бэртэл авчих шиг болсон санагддаг. Тэгээд л Д.Банди багш Азийн аваргын алтан медалийн төлөөх тулааныг зогсоосон юм. Харин тэр үед М.Нандин-Эрдэнэ “Багшаа би тэвчиж байгаад тулалдмаар байна” гэж байсан.  Д.Банди багш “Тэмцээн нэгээр дуусахгүй. Дараа дараагийн тэмцээнүүдийг бод” гэсэн.  М.Нандин-Эрдэнэ бэртэл авч, Азийн аваргаас мөнгөн медаль хүртэх болсон хэдий ч түүний тулалдах, ялах хүсэл буцалж байсан юм.