Өдрийн тэмдэглэлийн дэвтрээ, өнө удаж байгаа ч намайг “хаялгүй” байсаар л байгаа үзгээ, бэхээ, бэх арчих сальфетка тэгээд ойр зуурын юухан хээхэн цүнхлээд хаашаа ч юм явах сан. Бодлоо хөврүүлээд л, дулаан ороолтондоо улам бүр шигдэн шигдэн алхах сан. Тэгээд хэн ч мэдэхгүй ч хэн бүхнээс нууцлан сэтгэлдээ нандигнадаг зүйлээ ганцаараа, удтал бодох сон. Гэгээн орон зайд очих сон. Ийм бодол төрж, сэтгэл алдартал цас орж байна. Ийм л цаснаар гараад алхчихвал энэ цас хэзээ ч зогсохгүй будрах байх даа. Жавар тачигнаж, хүйтэн салхи ташуурдан үлээж байсан ч даарахгүй.

           Хэзээ ч хөлддөггүй, ширгэж алга болдоггүй, мөнхийн шинээрээ байдаг сэтгэлийн гүн дэх нууц минь тийм дулаахан. Хүн бүхэнд хүнд хэлж болохгүй, хэлэх шаардлагагүй нууц гэж бий. Зарим нь “Надад ямар ч нууц зүйл байхгүй. Бүгдийг нь хэн нэгэнд, найздаа, эхнэртээ, нөхөртөө илэн далангуй амьдрахын тулд хэлдэг” гэдэг боловч сэтгэлийнхээ аль нэгэн зайд ямар нэг нууц үлдээсэн л байдаг. Нууцаа нууц хэвээр нь нандигнаж үлдээхийн тулд л ингэж хэлж байгаа юм. Түүнийг нь онгичиж, ухаад заавал мэдэх гээд байх шаардлага ч байхгүй. Мэдчих юм бол түүнд будрах цас, шиврэх борооноор ганцаар алхахдаа бодож сэтгэлээ баясгах юу ч үлдэхгүй шүү дээ. Тэгээд ч тэр нууц нь сүртэй ч юм биш дээ. Салаа гэзэгтэй жаахан охин саахалтынхаа хүүтэй чулуун гэр барьж тоглож асан, хэн нэгэн түүнд сайхан үгтэй захидал ирүүлдэг байсан тухай эсвэл бүр өөртэй чинь учирсан үгээр илэрхийлж чаддаггүй мөч хормын сэтгэгдэл гээд юу ч байж болно. Ер нь тэгээд нууц зүйл гэдэг дандаа л өнгөрсөн цагийн дурсамж, дурдатгалууд шүү дээ. Болж өнгөрсөн сайхан үйл явдал, болоосой гэж хүсэж байсан ч биелэлээ олоогүй мөрөөдөл зөн. Бодолдоо л амилуулж, сэтгэлдээ л амьдруулдаг тийм зүйлийг хөндөөд яах вэ дээ. Бүрэн дүүрэн өмчилж, эзэлж байж л санаа нь амардаг хүмүүний орчлонд нэгнийгээ зүрхээ жаргаах бодолтой нь үлдээх хэрэгтэй.

           Малгайлан орж байгаа их цасыг мэдрэхийн тулд гадаа гарч хэсэг зогслоо. Яагаад ийм яруухан, гэгээн будардаг юм бол. Нууц нь юунд байна вэ. Нэг, хоёр... түг түмэн нууц. Тэдний нууцыг өөрсдөд нь үлдээхийн тулд би тайлж мэдэхийн тухай бодлоо орхилоо. Харин хаашаа ч юм одмоор. Гудамжаар дүүрэн надтай адил нууц алхаж явна. Ажлаа хурдхан дуусгаад, гэгээн алсад одъё...