Монголын орчин үеийн яруу найргийн сод төлөөлөгчдийн нэг зохиолч, яруу найрагч Л. Өлзийтөгс өнөөдөр 49 нас хүрч байна. Тэрбээр 1972 оны эл өдөр Дархан хотод мэндэлсэн билээ.

Тэрбээр "Тэргүүн бүлэг", "Төсөөллийн өрөөнд", "Эрх чөлөөтэй байх урлаг буюу шинэ ном", "Миний гунигийн түүх", "Ганцаардлын дасгал", "Толинд туссан будда" зэрэг яруу найргийн ном, "Үзэхийн хязгаар", "Нүдний шилэнд үлдсэн зургууд","Хараацайн зогсолт, "Хотын үлгэрүүд" зэрэг өгүүлэг, роман, эсээний номоороо бидэнтэй танилцаж, уншигчдын сэтгэлд хүрч чадсан билээ.

Би цэв цэнхэр атлаа
БИ цэг цэг цэг атлаа
Би үүлнээс ч илүү үүл, уснасс ч илүү ус, үл баригдахуй атлаа
Би салхины бие, шувууны нисэлт, өвлийн тэсгим жавар атлаа
Би хязгааргүй, хайрын биелэл атлаа
Биеэр минь дүүрэн ертөнц, нүдээр минь дүүрэн тэнгэр атлаа
Цаг хугацаа хаана оршдогийг ганцаарханаа мэддэг атлаа
Цасны ширхэг бүрийг нэрлэж чаддаг атлаа
Гайхамшигт, гүн нууцлаг амьралаас айдаггүй мөртлөө
Галд гараа дүрэхээс буцдаггүй атлаа
Ганцхан чиний л өмнө үл дүрэлзэн гэрлээ хумьж
Гарт чинь буй сарнай адил нам гүмхэн юунд бөхийнө вэ

***

Амьдралд би итгэдэг

Альхан нэгтээ намайг хүлээж буй

Алтан загас, гурван хүсэл

Мөрөөдөлд би итгэдэг.

Нүдэнд минь багтдаггүй хязгааргүйд ч

Нүдгүй биегүй харанхуйд ч

Үүрийн зүүд, айдас, совинд

Үнэн, ялалт, ид хав...

Ялалтанд би бүүр итгэдэг

Салхинд, бороонд, тэнгэрт итгэдэг

Сайн хүмүүст итгэдэг, сайханд итгэдэг

Илүү юм гэж даанч үгүй энэ ертөнцийн

Инээмсэлэл, хайр сэтгэлд, нулмисанд итгэдэг

Худал үгэнд ч би итгэдэг

Худлаа юм шиг үе үе санагддаг ч

Хувьхан энэ амьдралд ...

***

Хэн нэгэнд үнэн хайртай байна гэдэг

хэтэрхий гунигтай

Түүнгүйгээр амьдарч чадахгүйгээ мэдэрнэ гэдэг

түгшүүртэй,

нэг л түгшүүртэй

Хайр гэдэг бол жаргалтай айдас юм

хайч аваад нүдээ өөрөө сох хатгахын нэр юм

Тэгээд тэмтчин тэмтчих атлаа

Зүүдээ өөрөө зохион байж үзээд

түүндээ үхтлээ итгэхийн нэр юм

Зүрхээ өөрөө атгаж тавиад л, атгаж тавиад л

цусыг нь зөөлнөөр шүүрүүлэхүй юм

Хэн нэгнийг хайрлана гэдэг

хэмжээлшгүй өндөрт гарахын нэр юм

Хэмжээлшгүй өндрөөс унавал бяц үсрэхээ мэдэх ч

хэзээ ч цуцалтгүй дээш авирах зориг юм

Энэ бол

дэндүү олон түлхүүр нь зүүлттэй ч, цоожтой байгаа

амьдралын, цор ганц, хэзээд нээгдэхэд бэлэн хаалга юм

Энэ бол

нэг орсон хүн эргээд гарч чаддаггүй

асар харанхуй гүн хонгил доторх,

хаа ч юм бэ чимээ өгөн дуугарах

аяар аяархан зовлонт инээд юм.

2008.11.19

Л.Өлзийтөгс