Шинэ залуу үеийнхний бахархал, яруу найрагт хайртай бүхний тод од бол Г.Аюурзана билээ. Тиймдээ ч түүний бичсэн шүлэг бүр хүний сэтгэл зүрхэнд хүрч, гүн мэдрэмж үлдээдэг. Харин түүний уран бүтээлийн түүвэр 1995 онд “Ганцаар цайвар навч” нэртэйгээр анх хэвлэгдэж байсан бол өдгөө “Арван зургаан давхрын аглагт” хэмээх бүтээл нь уншигчдын гар дээр очоод удаагүй байна. Ингээд уншигч танд “Арван зургаан давхрын аглагт” бүтээлээс онцлох таван шүлгийг хүргэж байна. 

ХУУЧИН ПЯНЗНЫ МУХЛАГТ

Хуучин пянзны мухлагт танил хавтас цухалзах нь

Гарыг минь харж өссөн нохойн 

горьдомхой нүд шиг.

Амьтны нүд хүмүүний харцнаас шидтэй,

Зүрхэнд үлдэхдээ гүнзгий, илүү өрөвдөлтэй.

Амьгүй пянзны, 

сэтгэл гэгэлзүүлэгч нүд нь хаана вэ?

Ээ, юун нүд вэ?

Ээ, юугаа бодов оо, би?

Эргэлтгүй одсон цаг хугацаанаас

Бүтэлгүй, хөөрхийлөлтэй дурсамжийнхаа

Эгнэгт арилсан үнэрийг л

Харанхуйд тэмтчих сохор шиг

Хайсаар яваа минь энэ үү?

Эсвэл золгүй тохиолоор 

цаг хугацааны гадна хаягдчихаад

Тэндээс наашаа эргэн харж зогсоо минь үү?

***

Танилгүй гомдоочихож мэднэ ээ!

Тааралдалгүй явсаар үхэх сэн.

Гэхдээ

Тэр өдөрт нэг оччихоод ирэх сэн. 

Чамайг биш,

Тэр үеийн чамайг санасаар

Чанга инээтлээ халамцсан

Тэр өдрийн чамайг дурссаар

Өдрөөс ичиж, нүдээ аньсан

Тэр л догдлолыг чинь санасаар,

Үдшийн агаарт нүцгэн ууссан

Тэр л хүлцлийг чинь хайрласаар.

Хайрласаар чамайг мартжээ.

Хэн нэгэнд мартагдах өөрт мэдрэгдэхгүй хөнгөн

Харин мартан гэдэг л

Сэтгэлд хүнд, гашуун.

***

Гадаа бороо шивтнэнэ

Сарны гэрэлд сэмжин үүлс солонгорно.

Ганцаардмал, 

зожиг,

ядуу явахын 

Амар амгалан энэ.

Ийм амар амгаланг мэддэг хүнд

Инээд цалгисан шуугиант байшинруу алхах,

Тэнд очоод 

Ганцаардмал биш,

зожиг биш, 

ядуу биш харагдахыг хичээх

Тэсвэрлэшгүй.

***

"Баярлана даа" гээд инээгээд очтол,

Бархиран угтагсад.

"Ямар гоё шувуу вэ" хэмээн заатал,

Яах ийхийн завдалгүй 

Чулуу шүүрээд шидэгсэд.

Амьдралыг сэжиглэж ад үзэгсэд.

Өнөөдрийг хардаж үзэн ядагсад...

Аяа, тэр үүлнээс хэрхэн зүүгдэх вэ?

***

Өнөө хэр өвсгүй 

Модод навс үгүй

Цэцэгч сураг үгүй

Цонхноос холдмооргүй, цастай зун.

Навч үгүй моддоос залуу насныхаа 

Нар үгүй нэг өдрийг олж харахуй 

Нам гүмхэн хаялж байсан цас 

Гэв гэнэтхэн агаарт тогтов.

Гэв гэнэт амьдрал минь зогтусахуй 

Өчнөөн жилийн өмнө хийссэн учрал 

Хэн нэгний сэм дарсан зураг болж

Тэнгэрийн дэлгэцнээ царцав.

Зураг дарсан тэр л нэгэн мушилзах нь 

Зурвасхан ч санаагүйг сануулах мэт...

Хоржоонтойгоор, бодоогүйг бодуулах мэт...

Хорлолтойгоор, дурсаагүйг дурсуулах мэт...