Эр цэргийн баяр хаяанд ирж, энгэрт нь одон гялалзсан олон генерал сүр дуулиантайгаар баярын жагсаал хийхэд нэг өдөр дутуу байна. Баяраа тэмдэглэх гэж байгаа энэ олон генералд эх орныхоо төлөө гэх сэтгэл, зүрх бий болов уу. “Арслантай тамганы чинь дардас хатваас цусаараа би дэвтээе. Алтан соёмбын чинь багана хазайваас ясаараа би тулъя” хэмээн хэлж эх орон тусгаар тогтнолын төлөө амь насаа зориулсан баатар эрсэд генерал цол олгож байгаагүй. Гэтэл эх орныхоо төлөө зүтгэсэн зүйлгүй, албан ажлаа хэдэн жил хийгээд дуртай офицер нь энэ цолыг авдаг боллоо. Сонгуулийн дараа, баяр наадмын үеэр олон генерал цолтнууд төрдөг гэхэд хилсдэхгүй. Манайх шиг хоёр намыг тогтолцоотой улсад сонгуулиар ялсан намд зүтгэсэн бүх хүн энгэрээ мялаадгийн нэгэн жишээ бол генерал цол. Угтаа бол энэ цол хамгийн баатарлаг, эх орныхоо төлөө хийсэн зүйлтэй хүнд очих ёстой баймаар.

Манайх шиг хоёр намыг тогтолцоотой улсад сонгуулиар ялсан намд зүтгэсэн бүх энгэрээ мялаадгийн нэгэн жишээ бол генерал цол

Тухайлбал, “XIII зууны үед эх орноо төвхнүүлж явсан Чингис хааны үнэн жанжид болох мянгат, түмтийн ноёд, өрлөг жанжид нь тухайн үеийн “Генералууд” байжээ гэж үзэх бүрэн үндэстэй” үздэг. “Эх орныхоо эрх чөлөө, тусгаар тогтнолыг батлан хамгаалах үйл хэрэгт онц гарамгай гавьяа байгуулсан цэргийн дээд дарга нарт олгох генерал цолыг БНМАУ-ын Ардын Сайд нарын зөвлөлийн 1944 оны дөрөвдүгээр сарын 28-ны өдрийн тогтоолоор анх бий болгосон нь түүхтэй. Монгол Улсад генерал цол олгож эхэлснээс хойших хугацаанд 200 гаруй цэргийн зүтгэлтэн энэ цолыг хүртсэний дотор маршал нэг, армийн генерал нэг, хурандаа генерал найм, дэслэгч генерал 21, хошууч генерал 117, бригадын генерал 59 байна. Өнгөрсөн Монгол цэргийн өдөр, Орчин цагийн Зэвсэгт хүчин үүсэн байгуулагдсаны 101 жилийн ойн баяраар Монгол Улсын анхны эмэгтэй генерал төрөн гарсан билээ. Жил бүр төрөн гарч буй энэ олон генералын гавьяаг ард түмэн мэдэхгүй байгаа нь эмгэнэлтэй.

эх орныхоо төлөө зүтгэсэн зүйлгүй, албан ажлаа хэдэн жил хийгээд дуртай офицер нь энэ цолыг авдаг боллоо.

          Монгол Улсад цол хэргэм ямар ч үнэ цэнгүй болсныг батлах нэгэн жишээ энэ болов уу. Хэрэв тэд үнэхээр л эх орныхоо хийсэн зүйлтэй бол ард түмэн мэдэж л таарна. Ард түмэн гэдэг сохор, дүлий хүмүүс биш. Хэнийг хайрлаж, хүндлэхээ тэд мэддэг. Гэтэл хийсэн зүйлгүй, албан өрөөнийхөө зөөлөн сэнтийд суучихаад “Би та нарын генерал байна” гэж байгаа хүмүүсийн эх орныхоо төлөө хийсэн гавьяаг ард түмэн мэдэхгүй байна.  Ард түмний дундаас төрсөн баатар, генерал гэдэг бол дэндүү их хайранд өлгийдүүлдэг бахархал байдаг.  Мэдээж бидний амьдарч байгаа өнөөгийн нийгэмд дайн, дажингүй амар тайван цаг үе. Тиймээс тэднийг буун дуу гаргаж гавьяа байгуул гэж байгаа юм биш. Гол нь энэ эрхэм цолыг хэрхэн яаж аваад байна. Нэг цэргийн заставд хийсэн ажлаараа юу, эсвэл цэргийн байгууллагат олон жил ажилласнаараа юу. Үнэхээр хийсэн зүйлтэй, түүнийг нь ард түмэн мэдэж байвал авахгүй гээд яах билээ. Жил бүр нэмэгдэж буй генерал цолтнуудад тэгээд эх орныхоо төлөө гэх сэтгэл, зүрх байна уу.