УИХ-ын гишүүд ээ, төрийн эрх баригчдаа, шийдвэр гаргагчдаа ард иргэдийн тань амьдрал дээсэн дөрөөн дээр хэлбэлзэж, хөхөө өвлийн хүйтэнд хөөрхий үрс минь өмсөх гуталгүй, хөл нүцгэн, идэх хоолгүй, галгүй гэрт амь зууж байгааг мэдэж байна уу. Төрийн ордондоо хөөцөлдөж, хууль батлах гэж улайрч, хийсэн ажилгүй дулаахан байшинд сууж байх хойгуур тань иргэдийн амьдрал бүүр болохоо байлаа. Угтаа тэд “Амьдрал удахгүй сайхан болно. Би та нарын төлөө өрсөлдөж, ялалт байгуулах юм бол “алаад” өгнө” гэх та нарын ёроолгүй цэцэн үгэнд тань итгэж, “Ядаж найдвартай ажлын байр олдох болов уу” гэж хүлээсэн байх.

Төрийн ордондоо хөөцөлдөж, хууль батлах гэж улайрч, хийсэн ажилгүй дулаахан байшинд сууж байх хойгуур тань иргэдийн амьдрал бүүр болохоо байлаа.

             Зуны сэрүүхэн өдөр, хаврын урь орсон дулаахан үдэш, намрыг дулаацуулсан өглөөтэй хамт “Тойрог, хорооны иргэдтэйгээ уулзаж, нийслэлчүүдийг эргэж, “Амьдрал ямар байна вэ” гэж бүлэг хүн дагуулж, попорч, “Иргэдтэй уулзлаа. Тэд даарахгүй, дулаахан, ажил төрөлтэй сайхан амьдарч байна” гэх жүжиг тоглохоо боль, гишүүд ээ. Аль нэг хорооны хэсгийн байцаагчийг дагуулж, хамгийн өнгөтэй, өөдтэй гэсэн айлаар нь орж, гэрэл зураг даруулж, цахим хуудастаа попорч, эмгэнэлтэй, тавилттай жүжиг хэдэн жил тоглох вэ. Төлөвлөсөн, зохиомол жүжгийн гол дүрээсээ гараад, ард иргэдийнхээ амьдралыг бодитоор нэг харна уу. Гэр хорооллын захын нэг айд очоод, хоолны шүүгээ, галын авдрыг нь онгойлоод үз. Амьдрал ямар байгааг захын нэг айл бэлхэн хэлээд өгнө. Салхины өөдөөс сөрж, нарнаас өөр гэрэлгүй, галгүй гэрт амьдарч байгаа бяцхан үрстэй уулзах УИХ-ын гишүүн нэг ч алга, энэ Засгийн газарт.

Аль нэг хорооны хэсгийн байцаагчийг дагуулж, хамгийн өнгөтэй, өөдтэй гэсэн айлаар нь орж, гэрэл зураг даруулж, цахим хуудастаа попорч, эмгэнэлтэй, тавилттай жүжиг хэдэн жил тоглох вэ. 

         Эргэлт.мн мэдээллийн сайтын сурвалжлах баг өнгөрсөн долоо хоногт Сонгинохайрхан дүүргийн 26 дугаар хороонд ажиллаж, амьдрал ямар байгааг бодитоор нь хүргэсэн билээ. Хүүхдүүд гудамжны үзүүрт хөл нүцгэн, зуны нимгэн өмд, гэрийн углааштай нар бараадаж, хэзээ, хэн ирж, ходоод рүү өмх хоол хийх бол гээд харуулдаж сууна. Аав, ээж хоёр нь ажил хийгээд ч амьдралаа болгож чадахгүй байгаа айл олон байна. Өрнөөс өрний хооронд, өвчинд дийлдэж, эмнэлгийн хаалга сахисан түмэн олон чинь туйлдаж байна, гишүүд ээ.

            Төрийн эрх баригчдаа боддоо, “Таны хүүхэд өмсөх гуталгүй цас орж, жавар тачигнасан өвлийн хүйтэн өдөр гудамжинд алхаж байна” гээд... “Хэдэн өдөр хоол идээгүй, харц нь далчсан хүүхдүүд хашаан дотроо нарнаас өөр дулаацах газаргүй аж төрж байна” гээд. Хашаа ч үгүй, уулын энгэрт салхи сийгсэн оромжинд олон зуун хүүхэд хүн болж байна” гэхээр ямар байна вэ. Яг л зохиомол, хийдүүлсэн, хэтэрхий хэтрүүлэг юм шиг санагдаж байна уу. Үгүй, энэ бол яг монголчуудын амьдрал. Ард иргэд чинь ингэж амьдарч байна, төрөөс төрсөн тэрбумтануудаа. Хөрсөн дээрээ бууж, хорвоогийн тоосыг хөдөлгөх гэж, хүн болох гэж хичээж байгаа бяцхан үрсдээ ядаж анхаарна уу.