Бид “Монголын гэрэлт ирээдүй” булангаараа дамжуулан нас бага ч  хөдөлмөрлөхийн сайхныг мэдэрч, зорьсондоо хүрэх гэж тэмүүлж яваа хүүхдүүдийг урьж, тэдний амжилтаас уншигчдадаа хуваалцдаг билээ. Тэгвэл энэ удаад олон улсын тэмцээнээс олон сайхан шагналт байр эзэлж, медаль хүртсэн жүдогийн өсвөр үеийн тамирчин  Баярсайханы Есүхэйг урилаа.

  Тэрбээр өнгөрсөн долоо хоногт Абу Дабу хотноо зохион байгуулагдсан “WORLD PRO JIUJITSU CHAMPIONSHIP” тэмцээний шагналт байрыг хүртсэн юм. Дөнгөж 14 настай мөртлөө төрөлхийн орос хэлтэй, англи хэлээр чамгүй ярьдаг тэр “Би хэвлэлд ярилцлага өгөөд сурчихсан” хэмээн инээснээр бидний яриа эхэлсэн юм.

  -Юуны өмнө Аби Дабигийн олон улсын тэмцээнд амжилттай оролцож ирсэнд баяр хүргэе. Анх хэзээнээс жүдо бөхөөр хичээллэж эхэлсэн бэ?

                  -Жүдогоор зургаан жилийн өмнөөс хичээллэж эхэлсэн. Би бага зэрэг илүүдэл жинтэй болохоор аав жингээ хасахаас гадна эрэгтэй хүүхэд аль нэг спортоор хичээллэх хэрэгтэй гэж зөвлөснөөр энэ спортод хөтөлсөн юм. Эхэндээ жүдо надад таалагдахгүй байсан. Харин анхны тэмцээндээ орж амжилт гаргаснаар жүдогоор хичээллэх сонирхолтой санагдсан. Жүдо надад хожих хүслийг төрүүлдэг. Анх дандаа хүрэл медаль авч байгаад нэгдүгээр байр эзэлдэг болсон. Мөн барилдах тусам жүдогоос гадна өөр төрлийн спортоор хичээллэх хүсэл төрсөн. Тэгээд бокс, волейбол, усан спортоор хичээллэсэн. Мөн урлагийн төрлөөс төгөлдөр хуур мөн сурч эхэлсэн.

Анх дандаа хүрэл медаль авч байгаад нэгдүгээр байр эзэлдэг болсон. Мөн барилдах тусам жүдогоос гадна өөр олон спортоор хичээллэх хүсэл төрсөн.

-Анхны шагнал болохоор хүрэл медаль их үнэ цэнэтэй шагнал байх нь. Өмнө нь ямар тэмцээнд байр эзэлж байсан бэ?

                      -Миний хувьд хүрэл их гоё медаль. Учир нь ялж байгаад хожигдоод, буцаж ялж  хүрэл авдаг болохоор их үнэ цэнэтэй. Мөн хамгийн хэцүү авагддаг медаль. Би оролцсон тэмцээнээсээ ихэвчлэн хүрэл медаль авсан. Тухайлбал, Аби Дабигийн дэлхийн аваргын хүрэл медаль, Япон улсад Монголын багтайгаа хамтарсан тэмцээнд орж хүрэл медаль, Солонгос Улсын Чежү хотод болсон жүдогийн тэмцээнээс хүрэл медаль хүртсэн гээд хүрэл медалийн түүх их бий. Бусад тэмцээн гэвэл Жиюү-Жицүгийн дэлхийн аваргад орж, дөрөвдүгээр байр эзэлсэн. АНУ-д хүүхдийн олимпод оролцсон гээд амжит их бий.

-Ганцаараа явахаас гадна баг тамирчидтайгаа явах тэмцээн илүү дурсамжтай байдаг байх?

                     -Тийм ээ. Анх АНУ-д зохион байгуулагдсан хүүхдийн олимпод анх Монголынхоо багтай буюу хамгийн дотно найзуудтайгаа явсан. Тус тэмцээнд хамгийн сүүлд  сайн найзтайгаа тунаж, нэг алдаа хийгээд хожигдсон минь мартагддаггүй. Тэр тэмцээнд дотны найзуудтайгаа явсан болохоор их дурсамжтай байсан. Мэдээж баг, хамт олонтойгоо явах гоё. Мөн олон улсын тэмцээнд оролцохын нэг давуу тал нь тухайн улсын соёл, хүмүүсийн харилцааг мэдэж, суралцах байдал.

Би багаасаа Оросын элчин сайдын яамны сургуульд сурсан болохоор орос хэлтэй. Энэ ч утгаар орос хүн харилцахад хамгийн амар, найрсаг байдаг. Хүүхдүүд бид хилийн дээс алхаж, олон орны хүүхдүүдтэй хамтран ажиллах тусмаа бусдаас суралцах зүйл их байдаг.

-ААВ МААНЬ “ЧИ ЧАДНА, ХҮЧТЭЙ БАРИЛД, ДАЙР” ГЭЖ ЗОРИГЖУУЛДАГ-

-Хамгийн хүчтэй өрсөлдөгч аль орны хүүхдүүд байдаг бол?

        -Жүдо Япон Улсад анх үүссэн болохоор ч тэр үү хүүхдүүд нь их сайн барилддаг. Мөн манай Монгол хүүхдүүд хаана ч их сайн барилдана. Монгол хүүхдүүд их шартай, бяртай. Би бусад хүүхдээс мэх болон техник, өөрийгөө тайвшруулж байгаа байдлаас нь суралцахыг боддог.

-Чинийхээр амжилт гэж ямар зүйл вэ. Тэмцээнд ороход аав, ээж, багш нь юу гэж захидаг вэ?

         -Хожиж, хожигдож сураад, хожигдсон ч гэсэн туршлага авч байгааг л би амжилт гэж боддог. Амжилтдаа ханадаггүй. Харин ч би болоогүй байна, сайжрах, хичээх ёстой гэж өөртөө хэлдэг. Мөн аав минь намайг “Чи чадна, хүчтэй барилд, дайр” гэж зоригжуулдаг. Ер нь гэр бүлийнхэн минь дэмждэг. Мөн олон орны хүүхдүүдтэй нөхөрлөж, ёс зүйтэй байгаарай гэж багш нар минь их захидаг. Багш “Чи гадны оронд тэмцээнд оролцож байхад, хүмүүсийг өдвөл, чиний нэр огт гарахгүй. Харин монголчууд л гэж ярина шүү “гэж захисан юм.

Монгол хүүхдүүд их шартай, бяртай. Би бусад хүүхдээс мэх болон техник, өөрийгөө тайвшруулж байгаа байдлаас нь суралцахыг боддог.

-Бэлтгэл хийх үеэр хичээл нь орхигдох зүйл бий юу. Хэрхэн зохицуулдаг вэ?

        -Хичээлээсээ хоцрох, орхигдох зүйл байхгүй. Гэрийнхэн минь цагийн хуваарийг нарийн төлөвлөөд өгчихдөг тул аль алиныг нь орхигдуулахгүйг хичээдэг. Олон улсын тэмцээнд явах үедээ сургуулиас чөлөө өгчихдөг. Аав, ээж маань мэдлэг, спорт хоёрыг хослуулж явах ёстой гэж үздэг учраас аль болох бүх зүйлээ амжуулахыг боддог.

-Үеийнхээ хүүхдүүдэд хандаж юу гэж хэлмээр байна вэ?

       -Битгий залхуур гэж хэлмээр байна. Би өөрөө их залхуу гэхдээ залхуугаа дарж чадсан. Хүн хүссэн зүйл рүүгээ тэмүүлэх ёстой, бодсон зүйлээ хийхийн тулд зүтгэх хэрэгтэй гэж уншиж байсан. Хүнтөрөлхтөн өөрийгөө ямагт тасралтгүй хөгжүүлэх хэрэгтэй гэж л ойлгодог.

-Цаашдын зорилгоосоо бидэнтэй хуваалцвал?

      -Улам сайн барилдаж, олимпын тамирчин болж, Монголынхоо нэрийг гаргахыг хүсдэг.