Аав нь хоёр хүүгээ кино урлагт орохыг анхнаасаа зөвлөөгүй. Өөрсдийн сонирхол, удмын өгөгдөл, өөр өөрсдийн өнгө аясаараа л өнөөдөр уран бүтээлээ туурвиж яваа юм билээ. Энэ бол Жамъянсүрэн, Сэнгэдорж гэх хоёр уран бүтээлчийн аав Монголын хошин урлагийн нэрт зүтгэлтэн жүжигчин Л. Жанчивдорж гуай. "Хүний сайхан сэтгэл" киноны оюутан залуу, "Нандин эрдэнэ"-ийн хөрш Цогоо, "Үлгэр дууссан хойно" киноны зарлагч, "Хачин хүн"-ний харцага гээд цөөн боловч жинтэй, мартагдашгүй дүрүүд түүнийх байдаг.

      Хөвсгөл аймгийн Галт сумын уугуул тэрээр Төмөр замын техникумд суралцаж байгаад 1996 онд Хүүхдийн театрт жүжигчнээр орж тайзнаа олон сайхан дүрийг бүтээсэн байдаг.

   Найруулагч Ж.Жамъянсүрэн аавынхаа тухай "Миний аав хадаас хадах эв дүй муутай хүн байсан байж магад. Харин хүний эв олох, юмыг зохицуулахдаа гарамгай хүн байсан даа. Аав маань үнэхээр хүн байж чадсан. Тиймээс хүний эцэг, хүний багш, хүний анд нөхөр байж чадсан. Гайхалтай хүн чанартай, хүний дээд аавтай байж дээ би гэж би дандаа бахархаж боддог юм. Миний аав дүү бид хоёрыг ёстой л хоёр гараасаа хөтлөөд гадаа гарч эр, дотор орж эм болж явж байж хөлийг минь дөрөөнд гарыг минь ганзганд хүргэсэн. Аав маань 300 гаруй дүр тайзан дээр, 149 жүжгийн гол дүр бүтээсэн" гэж ярьсан байдаг.

     Харин Ж.Сэнгэдорж найруулагч "Аав минь надад чи урлагийн хүн гэж нэг ч удаа хэлж байгаагүй. Харин “Миний хүү заавал жүжигчин болж яах юм, харин И.Нямгаваа ах шигээ сайхан найруулагч болвол ямар уу” гэж хэлсэн нь найруулагч болоход нөлөөлсөн” гэж ярьжээ. Монголын урлагт уран бүтээлч хоёр сайхан хүүг өсгөж, хүмүүжүүлж, урлагийн зөв хүн, энэ салбарт элэгтэй, хайртай байхын зөв үлгэрлэлийг тэр өөрөөрөө дамжуулан бүтээжээ. Мэдээж хүүхдүүд нь өөр салбарт ажиллаж болох ч аавын, нэртэй уран бүтээлчийн том тусгал эрхгүй өнөөдөр хүртэл хөтөлжээ.

     Үүнийг уншсан хэн бүхэн санаж буй байх. "Хачин хүн" киноны буржгар үстэй, нүдний шилтэй хачин хүнийг. Нэг тийм жигтэй, сонирхолтой. Нөгөө талаар хошин урлагийн жүжигчин байсан болоод ч тэр юм уу эмоци нь их задгай, илэрхий байдаг нь эл киног үзэх бүрд содон санагддаг.

     Өнөөдөр Монгол кино урлаг үүсэж хөгжсөний 90 жилийн ойн баяртай. Монголчууд Монголын кино урлагт авьяас, билгээ зориулсан олон сайхан хүнийг дурсах өдөр. Тийм ч болохоор бид тэдний нэг болох Л.Жанчивдорж агсанг дурсаж, түүний үргэлжлэл болсон хоёр хүү нь өнөөдөр урлагт онцгой байр суурьтай, өөрсдийн гэсэн бүтээлтэй том уран бүтээлчид болсныг тодотгохыг хүслээ. Ганцхан кинонд тоглосон атлаа тэр дүрээрээ дархлагдаж, өдгөө ч яригддаг хүн байдагтай адил Л.Жанчивдорж гуай Монголын дэлгэцийн урлагт цөөн дүр бүтээсэн атал одоо ч үзэгчид үзэх бүрд сэтгэлд дотно, чадварлаг бүтээснийг нь гайхан хүндэтгэдэг. Тэр тайзнаа тэдгээр дүр шигээ л гэгээн инээж, бусдад аз жаргал бэлэглэчихээд даруухан бууж байсан биз ээ.

      Нээрээ, нэрт жүжигчин Г.Дашхүүтэй үй зайгүй найз, хоёул инээлдэн хөхөрч, ихэрлэн явдаг байсан нь хүүхдүүдийнх нь олон дурсамж ярианд бий. Олон ч наргиан, хөгтэй яриа сонсогддог. Тэдгээрийн дотроос хүмүүсийн сайн мэдэх нэг яриаг хуваалцаад бичвэрээ өндөрлөе.