Ажил хийдэг биш, ярьдаг хүн ямар олон болчихсон юм бэ. Тэр тусмаа  одоогийн залуус ямар нэгэн ажил хийж амьдралаа авч явахаас илүүтэй бусдыг ангайтал ярьдаг болох гэж хичээдэг болчихсон байна. Улстөрчдөөс дутах юмгүй уран “донгодох” ажээ.  Хэвлэл мэдээллийн хэрэгслээр аль нэг салбарыг шүүмжилж, эсвэл магтаж ярих. Түүний хөндөж байгаа сэдэв тулгамдаж байгаа асуудал, шийдвэрлэх байдал зэргийг гарц гаргалгаатай нь үнэхээр сайн ярих юм.  Хэн ч сонссон “Үнэхээр тийм шүү” гэж хүлээн зөвшөөрч, толгой дохитол ярина. Гэвч уран яруу бусдыг байлдан дагуулж ярьж байгаа хүмүүсийн  үнэн  төрх, амьдарч байгаа байдал ярьж байгаагаасаа тэс өөр байдаг. 

                 Оюутнуудад хэрхэн сайн ажилтан болох, яаж амжилтад хүрэх талаар лекц уншиж илтгэл тавьдаг нэгэн танил бий. Тэр “Маш хариуцлагатай байх ёстой, ажлын байран дээрээ гараад тэгж ажилла, хөдөлмөрийн үр шимийг тэгж хүртдэг юм” гээд л оюутан залуусын амыг ангайтал ярьж чаддаг.  Үнэхээр хал үзэж халуун чулуу долоох шахам байж амжилтад хүрсэн юм шиг л сайхан ярина. Гэвч үнэн хэрэгтээ өөрөө хөлсний байранд амьдардаг. Ямар ч ажилд орсон сар бололгүй шантраад гарчихдаг, тун хариуцлагагүй нэгэн юм. Тэгсэн мөртлөө хэний ч өмнө үнэхээр сайн яриад сурчихсан. Одоо улс төрд орно гээд гүйж явна.  Ийм л уран донгодсон хүмүүсээр Монголын нийгэм дүүрч байгаа нь харамсалтай. Зүй нь бол ярьдаг биш, хөдөлмөрлөдөг хүн л амжилтад хүрдэг юм шүү дээ.