Эргэлт.мн мэдээллийн сайт нөхөрлөлийн гэгээн түүхийн эздийг эрэн хайж, дурсамжийнх нь хөлгөөр аялахаар “Бямбаагийн найзууд” хэмээх богино хэмжээний нэвтрүүлгийг долоо хоног бүр уншигчдад хүргэж байгаа билээ. Тэр дундаа хамгийн гэгээн тунгалаг, гэрэлтэй, чин үнэн итгэл, элдэв өнгө будаггүй хүүхдийн дотоод ертөнцийн бүхээгт сууж, түүний дотроос цаашид үргэлжлэх уртын урт нөхөрлөлийн замыг тольдон харж, тэдний цас бороо мэт нөхөрлөлийн түүхийг түүвэрлэн, цагаан инээд, томоогүй үгсээр нь өрөн эрхэм уншигч таны өмнө дэлгэж буй. Бидний гурав дахь дугаарын зочноор МУГЖ Б.Батболдын хүү Б.Пүрэвгарьд найз Г.Гарьдын хамт уригдсан юм. Тэдний дуу хууртай, дурсамж дүүрэн, инээд цалгисан ярианд уншигч таныг саатахыг урьж байна.

-Сайн байна уу, та хоёрт энэ өдрийн мэнд хүргэе. Хичээл нь ороод эхэлсэн, гоё байна уу, манай сайтын уншигчдад өөрсдийгөө танилцуулаач?

     -Б.ПҮРЭВГАРЬД: Сайн байна уу, намайг Б.Пүрэвгарьд гэдэг, хоёрдугаар ангид сурдаг. Ангийнхнаа их санасан болохоор хичээл орж, ангийхантайгаа уулзсан гоё өдрүүд өнгөрч байна.

Г.ГАРЬД: Сайн байна уу, намайг Г.Гарьд гэдэг, нэгдүгээр ангийн сурагч. Б.Пүрэвгарьд ах долоон настай, би зургаан настай. Бид хоёр хэдийгээр найзууд ч гэсэн надаас нэг насаар ах болохоор би “Б.Пүрэвгарьд ахаа” гэж дууддаг. Сургуульд явж, олон найзтай болоод, үсэг үзэх их гоё санагдаж байгаа. 

-Та хоёр хэдэн жил найзалж байна вэ. Анх хэрхэн найзлах болсон тухайгаа ярьж өгөөч?

   -Б.ПҮРЭВГАРЬД: Манайх цагаан сараар Г.Гарьдынд нэг удаа очиж байсан юм. Тэгэхэд л би анх найзыгаа харсан бөгөөд би гурван настай, Г.Гарьд хоёр настай жаахан байв. Түүнээс хойш л бид хоёр найзалж эхэлсэн дээ. Миний дүү, миний найз байдагт маш их баярлаж явдаг. Мөн манай сургуулийн хүүхэд биш гэдэг нь баярладаг, яагаад гэвэл, нэг сургууль байсан бол сургууль дээрээ хамт байж болох ч гэртээ хамт уулзан тоглож, найзлах нь илүү ойр санагддаг. Сургуульд угаас олон найз бий шүү дээ.

   Г.ГАРЬД: Би Б.Пүрэвгарьд ахыг анх гурван настай байхад нь харж байсан. Анх хараад хэн бэ л гэж бодсон, найзтай байх хамгийн гоё, их сайхан санагддаг.

-ТА ХОЁР ХАМТДАА ТОГЛОХООС ӨӨР ЮУ ХИЙДЭГ ТАЛААРАА МАНАЙ УНШИГЧ ХҮҮХДҮҮДТЭЙ ХУВААЛЦААЧ?

     -Б.ПҮРЭВГАРЬД: Хамт тоглохоос гадна хамт наадаг цасаар наамал хийнэ, кино үзнэ, хичээлээ хийнэ, аав, ээжтэйгээ хамт аяладаг. Тэр дундаа нуугдаж тоглон, нэгнийгээ олох хайж олох, элсэн дээр тоглох үед үлдсэн дурсамж хамгийн сайхан. Нэг удаа Г.Гарьд бид хоёр элсэн дээр тоглож байгаад,  би Г.Гарьдыг битгий гээд байхад, намайг түлхэж, би элсэн дээр өнхөрсөн юм. Бид хоёрын элсэн дээр тоглосон нэг дурсамж маань энэ. Өөр олон дурсамж бий.

    Г.ГАРЬД: Тоглоомоор тоглоно, кино үзнэ, ном уншина, элсэн дээр тоглоно, өвөл бол хамтдаа цана, чаргаар гулгана. Элсэн дээр тоглохоороо Б.Пүрэвгарьд бид хоёр хааяаа элсэнд шигдээд байдаг.

-Долоо хоногт хэдэн удаа уулздаг вэ. Найзтайгаа уулзахгүй удахаар санадаг уу?

   -Б.ПҮРЭВГАРЬД: Байнга уулздаг. Гэхдээ өнгөрсөн нэгдүгээр сард бараг уулзаагүй байж байгаад хоёрдугаар сард уулзсан. Уулзахгүй удахаар хамт тогломоор санагдаж, найзыгаа их санадаг. Тэгээд санахаараа утсаар ярина, бүр их санаад байвал “Г.Гарьд дээр очно шүү ааваа” гэж гуйгаад, заримдаа аавыг бүр загнаж байгаад найзтайгаа уулздаг юм.

   Г.ГАРЬД: Өө тэгээд яах вэ дээ, найзыгаа их санана. Санаад байвал аав, ээжид хэлээд, шууд л очоод уулзчихдаг.

-Та хоёрын хамгийн хэн нь хамгийн сахилгагүй вэ?

   -Г.ГАРЬД: Би хамгийн сахилгагүй, манай гэр аймагт байдаг юм. Би гэртээ бол их сахилгагүйтэж, үймүүлдэг. Одоо харин хотод ирээд сайн дасахгүй л байна. Гэхдээ удахгүй дасах байх гэж бодож байгаа.

   -Б.ПҮРЭВГАРЬД: Г.Гарьд хамгийн сахилгагүй нь. Учир нь их чанга дуутай, дандаа хөөцөлдөн, гүйж тоглоно, их чанга дуутай.

-Найзыг нь хэн нэгэн гомдоовол өмөөрөх үү, өмөөрч байсан тохиолдол бий юу?

  -Б.ПҮРЭВГАРЬД: Шууд өмөөрнө, нэг удаа Г.Гарьд, Цэнгүүн гээд хүүхдэд зодуулах гэхэд нь би өмөөрөөд, шууд дайрч байсан. Мөн би нэг өдөр хүүхэдтэй муудалцаад, зодолдох гээд байж байтал Г.Гарьд цуг орж ирээд бид хоёр хоёулаа зодуулж байсан. Хааяаа бид хоёр хоорондоо барилдаж, тоглох үед Г.Гарьд жаахан уйлах гээд байхаар нь би бууж өгч, найзыгаа аргаддаг. Яагаад гэвэл, Г.Гарьд надаас дүү болохоор зарим зүйлд би бууж өгөхгүй бол болохгүй шүү дээ.

-Г.ГАРЬД:  Би бол шууд өмөөрөөд, найзыг минь гомдоож, уйлуулсан хүнтэй найзыгаа өмөөрөөд зодолдож чадна.

-Найзууд бие биедээ их тусалдаг шүү дээ. Та хоёрын хувьд нэгэндээ хэрхэн тусалдаг вэ?

  -Б.ПҮРЭВГАРЬД: Би Г.Гарьдын хичээлд нь тусалдаг. Найз маань одоо 10 аас илүү тоо тоолж сурч, бүх үсгээ сурч дуусахад тун ойрхон байна. Би уншиж, бичихэд нь туслаж, бид хоёр хамтдаа хичээлээ хийдэг. Хоёр хоноод нэг үсэг үзэх нь жаахан хүнд санагддаг байх. Гэхдээ үсгүүдээ давтаад уншаад байвал хэцүү санагдахгүй гэдгийг би найздаа хэлж, хамтдаа уншихад нь тусладаг. Одоо бүх үсгээ үзээд, тоогоо сурчихвал Г.Гарьд маань хоёрдугаар ангидаа орж, шинэ зүйлс үзнэ.

Г.ГАРЬД: Би одоо Ш үсэг үзэж байгаа. Манай багш өдөр бүр шинэ үсэг үзээд байхаар хичээлээсээ хоцроод байгаа юм.

-ТОМ БОЛООД ЯМАР МЭРГЭЖИЛТЭЙ ХҮН БОЛНО ГЭЖ БОДДОГ ВЭ?

   Б.ПҮРЭВГАРЬД: Эрдэмтэн, зохион бүтээгч болохыг хүсэж мөрөөддөг. Тэгээд зохиосон төхөөрөмжөөрөөө хулгайчдыг бариад цагдаа болох Г.Гарьд найздаа өгч бариулна. Мөн өөр олон гоё төхөөрөмж хийнэ гэж боддог.

   Г.ГАРЬД: Харин би хүмүүсийн амар тайван, аюулгүй байдлын төлөө ажилладаг цагдаа болно, тэгээд Б.Пүрэвгарьдын найзынхаа зохион бүтээсэн төхөөрөмжийн тусламжтайгаар хулгайчдыг бариад, хорино. Хэрэв хуйлгайчид орговол шоронгийн төмрийг нь цахилгаан болгоно.

 Найзууд мөртлөө ах, дүүс шиг ийм нэг хоёр найз ээлжит дугаарын зочноор оролцлоо. Тэдний бодож, санадаг зүйл хэчнээн гэгээхэн, дурсамж нь гэрэлтэй, хүсэл мөрөөдөл нь бодитой гэдгийг уншигч та бидний ярианаас харсан байх гэдэгт итгэлтэй байна. Хэдийгээр найз ч гэлээ нэгнийгээ хүндлэх, хайрлах, аргадах, өргөхийн ухааныг тэд бяцхан ухаандаа хэдийн мэддэг болж, нэгэндээ хань нөмөр болсоор өсөж яваа аж.