Гуч ч хүрээгүй гурван залуу аврагч албан үүргээ биелүүлж байгаад л амиа алдлаа. “Аав нь, хань нь, хүү нь дуудлагатай боллоо” гэж гараад л эргэж ирсэнгүй. Тийн гараад явахад нь хэн ч эргэж ирэхгүй дээ гэж санаагүй нь лавтай. Ажлаа дуусгаад, ээлжээ хүлээлцээд ороод ирнэ дээ гэж итгэсэн нь гарцаагүй. Гэхдээ тэд олон дуудлаганаас тийн эсэн мэнд ирсэн ч энэ удаад гэртээ харьж даанч чадсангүй. Охиндоо, хүүдээ, аавдаа, ээждээ, ханьдаа, найз нөхөддөө ирсэнгүй.

                Ассан галыг нам даран унтрааж,  аль ч галын шугаманд хариуцлага алдахгүйгээр зүтгэх галтай залуу нас тэднийх байлаа. Дахиад олон ч хүнийг, эд хөрөнгийг нь авран хамгаалах үүрэг байлаа. Аавдаа, ээждээ сайн хүү, ханьдаа хайрлам сайхан хань, үрсдээ хэнээр ч орлуулашгүй аав нь байлаа. Гэхдээ тун харамсалтайгаар дэндүү эрт хайртай бүхнээсээ явчихлаа. Өчигдөрхөн инээж явсан идэр залуус хоногийн дотор л хорвоогоос буцчихлаа. Байнга л дуудлагатай байдаг, үргэлж л хэн нэгнийг аврахаар явдаг болохоор хэн нь ч амиа алдана чинээ санаагүй байх. Магад “Миний хань болгоомжтой яваарай” гэсэн үгийг л хэлж амжсан болов уу. Бүр хэлж амжаагүй ч байж мэдэх юм. Ингээд бодохоор хэчнээн уйтай, харамсалтай, хайран байна вэ.

                Оны өмнө гэхэд хорь гаруйхан настай залуу мөн л орон сууцанд гарсан галыг унтрааж, иргэдийг аврах гэж очоод амиа алдсан. Сургуулиа төгсөөд удаагүй шинэ залуу аврагч ажилдаа дуртай, бусдыг болон тэдний эд хөрөнгийг авран хамгаалах ажилдаа чин халуун зүтгэлтэй, хайртай ч байсан юм билээ. Магад тэр гадаадад сурч ирэхдээ “Эх орондоо хэрэгтэй сайн аврагч болно” гэж зорьж, хэчнээн их тэмүүлж байсан бол. Өчигдөр амиа алдсан залуус ч ялгаагүй хүсэл мөрөөдөл дүүрэн, аврагчийн ажилдаа хайртай, хүн ардынхаа төлөө зоригт сэтгэлээр зүтгэгчид байв. Тэд хүйтэн, халуун, бороо, цастайг үл ажран тангараг өргөсөн албан үүргээ нэр төртэй гүйцэтгэж, өглөө, орой, үдшийн аль ч цагт авралын дуудлага ирэхэд хүрч очдог. Амжиж очоод галаа унтрааж, хүн эрсдээгүйг харахаараа сая нэг санаа амарч, дуу аялаад л аз жаргалтайхан дараагийн дуудлагадаа гардаг байх. Хүн аврах, бусдад туслах гэдэг тэднийг аз жаргалтай байлгадаг гол зүйл гарцаагүй мөн. Тиймдээ л хувцас хэрэгсэл, техник муу, цалин хангамж ч тааруухан мөртлөө эрсдэл өндөртэй энэ албанд зүтгэдэг байх.

          Тэд хэзээ ч  “Бид очоод амь эрсэднэ” гэж хойш суудаггүй, ухарддаггүй. Харин ч хэнд ялархаж, тунилгүйгээр үүргээ биелүүлж, өргөсөн тангарагтаа үнэнч ажилладаг. Тиймээс хамгийн эрсдэлтэй, шаардлагатай үед амиа ч өгөхөөс буцдаггүй албан хаагчдынхаа хувцас, хэрэглэл, аюулгүй байдалд анхаарлаа хандуулж, дахин нэг ч албан хаагч бүү эрсдээсэй гэж хүсэж байна. Уг нь зоригт дайчин аврагчид олон төрж, мэргэжилдээ улам ч их мэргэшиж, дурлаж, авран хамгаалах ажил нь өрнүүн дэлгэр байвал сайхан. "Манай аав бусдад эрсдэл учрахад очиж тусладаг, хүмүүсийн авран хамгаалдаг" гэж олон ч хүүхэд ааваараа бахархаасай. "Амь эрсдэх вий" гэх айдастай биш, бахархал дүүрэн ажил шүү" гээд дэмждэг байгаасай гэж хүсэж байна. Ийм байхыг, тэдний техник хэрэгсэл, аюулгүй байдлыг бүрэн хамгаалж хангаж ажиллахыг дөрвөн албан хаагчийн амь бидэнд хатуу сануулж байна. 

              Зоригт, дайчин, ажилдаа чин халуун хоёргүй сэтгэлээр зүтгэж байгаад амиа алдсан албан хаагчдад болон ар гэр, төрөл төрөгсөд, хамтран зүтгэгсдэд нь гүн эмгэнэл илэрхийлье.