Ой дурдатгалын орчилд ойрхон атлаа дуудахад дэндүү хол байдаг аав минь. Дуу минь хүрсэн ч буцаж над руу чимээлдэггүй та минь. Эцэг минь мөнх холыг зорьсноос хойш аав гэдэг үг амнаас “багтаж” гарахаа больчихсон. Хэрвээ ганцхан хором ч болсон хамт байж болдог бол тэр нандин цаг хугацааг юухнаар ч хамаагүй худалдаж авах юм сан гэж юунаас ч илүү мөрөөддөг юм. Яагаад гэж үү ааваа, та миний зүүдэнд ирэхээ болиод удаж байна. Тантай хамтдаа байсан дурсамжууд цаг хугацааны эрхэнд тодорч, бүдгэрч үрийн чинь сэтгэлд өнгө, өнгийн үүлс нүүнэ. Олон ч номын хуудас эргүүлж аав шигээ дүрийг хайлаа. Хэчнээн ч кино үзэж таныхаа зүс царайг эрэв дээ. Аль алинд нь та алга. Нээрээ ааваа, би “Аав зарна” гэсэн зар олж хараад маш их гайхсан.

           Тэгээд таныг үгүйлсэн сэтгэлийг минь түр ч болсон дэвтээх, яг л тань шиг минь аав байж магадгүй гэж итгэсэн. Та гайхаж магад. Гэнэн, тэнэгхэндээ биш юм шүү. Таныг л үгүйлж, тантайгаа учрахын мөрөөсөл болсон доо тэр. Гэтэл тэр зар гэнэт устчихсан. Хаанаас ч хайгаад олдохоо байсан. Таны тухай бодол, таныг хаанаас ч юм худалдаад авчих юм сан гэдэг хүсэлтэй минь зул мэт бадамлаж байлаа.

Олон шөнө бодож, хүлээсэн тэр гайхширам зар гэтэл “Гайхамшигт ертөнц” уран сайхны киноны далд сурталчилгаа байсан юм билээ. Орчин үе ээ гэж. Миний ижил олон ч аавгүй хүн хүүхэд мэт итгэж, хүлээж, догдолсон юм билээ. Зүүд зөнгийн эсвэл далд ертөнцийн ятгалгаар энэ киног хүлээгээд хэдий нь гурван сар өнгөрсөн байна. Тангүй өнгөрөөсөн гурван жил шиг л.

Нээрээ ааваа, би “Аав зарна” гэсэн зар олж хараад маш их гайхсан.

        Сэтгэлийн үзүүрт “хадсан” мэт хоногшиж үлдсэн “Гайхамшигт ертөнц” уран сайхны кинонд гарах дүрүүдээс таныхаа усгал зөөлөн харц, ухаант даруу бодролыг олж харна гэдэгтээ итгэж сууна. Та тэнд байх болохоор тавхан хоногийн дараа уулзъя ааваа.