Дахиад л утааны улирал эхэллээ. Хүмүүс ч өнөө л хэвээр утаа ихтэй нийслэл хотоо ярьж бухимдсаар. Хэзээнээсээ ийм байсан атал анх удаа үзэж буй аятай цөм халаглаж, утааны тухай ярьж эхэлцгээдэг. Мэдээж энэ яриа, энэ бухимдал зөвхөн өвлийн улиралд үргэлжлээд л бусад улиралд нь өвөлжин үглэсэн өнөө асуудал таг мартагдаж, эгээ л шийдэгдчихсэн мэт сэтгэл амарцгаачихдаг. “Тэгээд яах юм бэ", "Юу хийж чадах вэ" гэж үүнийг уншигч та асууж мэдэх байх. Бидний энэ бэсрэг нийтлэлээр хэлэх гээд буй гол зүйл бол утааг арилгах, түүнийг багасгахтай тэмцэх дорвитой шийдлийг улирал харгалзахгүйгээр шийдвэр гаргагчдаас, өөрчилнө гэж томилогдсон хүмүүсээс нэхэх байдал. Тууштай шаардаж, байнга чихийг нь хангинуулж гэмээнэ л сая нэг хандах зүг тогтоно.

      Түүнээс утаа униар гарч, хот тэр чигтээ манан мэт бүрхэгдсэн өвөлдөө л нэг шуугилдацгаагаад бусад үед нь дуугүй байгаад байвал өнөө хэдэн бодлого, шийдвэр хайж, эрэл хайгуул хийх ёстой "нөхөд" чинь "За иргэд өвөл болохоор л шуугидаг шүү дээ. Хавар ирэхээр аандаа мартчихна” гэж маасайтал инээж, маадгар алхана. Бүр доог тохуу хийж байгаа аятай сэтгүүлчдийг тайлбар авахаар "Өвөл болох нь тодорхой", "Дулаарахаар утаа арилна” гэсэн тайлбарыг өгөөд хээв нэг зогсож байдаг сайд дарга нар ч бий шүү дээ. Бас болоогүй "Утаа одоо Зайсанд хүртэл үнэртээд эхэллээ" гэж ч байсан гишүүнийг санаж байгаа байх. Ингэж иргэдээ "доромжлоод” бүр нэг сурчихсан, иргэд бид ч "тэнэг" тайлбарыг нь сонсож, жаахан ч болов гарц горьдсоор өвлийг давж, урь орж галлагаа зогсоход л бүхнийг мартаж, өнөө нөхөд ч хүсэл нь биелж, гуяа алгадаад л алга болдог. Болоогүй тэгээд муу муудаа дээрэлхүү гэгчээр арга барахдаа ороолтоор гал түлчихсэн айл руу зарим сэтгүүлч, зураглаач нь дайрч ороод утааны гол эх үүсвэрийг олчихсон мэт яаж дөвчигнөж байсныг санаж буй байх.