Завхан аймгийн Баянхайрхан сумын Асгат багийн малчин 14 настай Г.Бямбацогт энэ сарын 11-нд малдаа явж, хоёрдугаар сарын 12-ны 11:00 цаг хүртэл -25-35 хэмийн хүйтэнд малаа гүйцэлгүй цасан шуурганд уруудаж, сураггүй болсон байдаг. Тухайн үед түүнийг Завхан аймгийн Асгат, Сонгино, Тэс сумын Онцгой байдлын албан хаагчид хайсан боловч хүүг олоогүй байдаг. цасан шуурганд хонио манаж хоносон 14 настай Г.Бямбацогттой холбогдож, тухайн үед юу болсон талаар тодруулсан юм.

-Чамайг малдаа явахад цас шуурч байсан уу. Тухайн үед цаг агаарын нөхцөл байдал ямар байсан бэ?

      -Би хоёрдугаар сарын 11-ны 16:00 цагийн үед хониндоо явсан. Намайг гэрээс гарахад бага зэргийн салхитай, хөдөөгүүрээ бага зэргийн шуургатай байсан. Тийм болохоор манай хонь уруудаад тал руу гарчихсан. Хониныхоо хойноос явсаар байтал бүрэнхий болж, хонио арайхийж тогтоосон ч шуурганы өөдөөс унаж явсан бор морь, хонь явж чадаагүй. Тэгэхээр нь хонио манаж хонохоор шийдсэн. Хэрвээ морь минь явахаар байсан бол би хонио хаяад гэр рүүгээ юм уу өөр айл бараадахаар явж, төөрөх байсан байх. 

-Чи хонио хаана тогтоож чадсан бэ. Гэрээсээ нэлээд хол явсан уу?

    -Гэрээс таван километр орчим зайтай байсан. Харанхуй болохоос өмнө хонио олсон болохоор нэмж уруудуулаагүй. Морьтойгоо хоргоогоод байсан. 

-Чи нэлээн номхон морьтой явжээ?

     -Тийм ээ. Би бор морио даага байхаас нь л унаж байгаа юм. Бараг 10 гаруй жил болж байгаа байх. Өвөл, зунгүй хонинд явахдаа унадаг. 

-Чи шөнө их даарсан уу?

     -Би хөвөнтэй дээлтэй явсан болохоор дээл минь шуурганд цас, мөс болчихсон байсан. Морьтой явсан болохоор хол даараагүй. Морь минь номхон болохоор сул тавьчихаад би хониныхоо дунд орж дулаацсан. Хэрвээ догшин морьтой явсан бол хонинхоо дунд орж, дулаацаж чадахгүй байсан болов уу  гэж бодож байна. Морио сул тавьчихсан байсан болохоор хонины өмнө хашиж зогсоод л байсан. Нэг дор удаан суугаад байхаар даардаг юм билээ. Тэгэхээр нь  морьтойгоо хонио нэг тойрчихоор дорхноо дулаацсан. Ер нь морь минь л аминд орсон доо. 

-Хонь, ямааны дунд суухаар нөмөртэй байсан байх. Шөнө нойр нь хүрсэн үү?

     -Хонины дунд орчихоор нөмөртэй дулаахан юм билээ. Шуургатай байсан болохоор нойр хүрээгүй. Нэг удаа зүүрмэглэтэл эрх цэнхэр ямаа минь эврээрээ гөжөөд сэрээчихсэн. Хэрвээ шуурганаар унтчихсан бол хонь уруудаад, би бараг өсгөчих байсан байх. 

-Чи өмнө нь хөдөө хонож байсан уу. Тухайн үед айсан уу?

-Өмнө нь нэг ч удаа хөдөө хонож байгаагүй. Тухайн шөнө морь, малтайгаа хамт байсан болохоор айгаагүй. Хэрвээ ганцаараа явган байсан бол айхаар юм билээ. Гэхдээ өглөө хурдан болоосой гэж бодсон. Тэр шөнө даарч, айгаагүй болохоор тайван байсан. Гэхдээ аав, ээж минь намайг хайж байгаад алга болчих вий гэж айсан. 

-Тухайн үед чамайг Онцгой байдлын албаныхан болон аав, ээж нь хайсан юм билээ. Чи эрлийн багийнхны дохио, гэрлийг харсан уу?

     -Эрлийн багийнхан миний хажуугаар ойрхон яваад л байсан. Би хашхирсан боловч даараад хоолой сөөгчихсөн байсан учир шанагахан хашхирч чадаагүй. Тэд машинтай явсан болохоор бас сонсоогүй байх. Даарахаар хоолой сааралтаад дуу гардаггүй юм билээ. Миний ойролцоо лав гурван машины гэрэл гарсан. Тэгээд өглөө нар гарах үед шуурга намдаж, би хонио гэр рүүгээ туусан. 09:00 цагийн үед эрлийн багийнхан болон аав, ээж минь намайг тосож авсан. 

-Аав, ээж нь их айж, сандарсан байх?

      -Аав, ээж болон хамаатнууд “Хүүгээ алдчихлаа гэж бодсон” гээд уйлаад байсан. Аав, ээж минь их айсан байна лээ. Тэднийгээ хараад би их өрөвдсөн. Миний төлөө санаа зовж, аав, ээжтэй минь намайг хайлцсан Онцгой байдлын аврах багийнханд баярлалаа гэдгээ дахин хэлмээр байна.

-Чиний биед өөрчлөлт орсон зүйл бий юү. Эмч нар чамд ямар тусламж үзүүлсэн бэ?

    -Эрлийн багийнхан надтай уулзсан даруйдаа эмнэлэгт хүргэж, эмчид үзүүлсэн. Эмч нар даралт үзэж, дусал хийгээд, спиртээр гарыг минь арчиж өгсөн. Биед өөрчлөлт ороогүй учир эмнэлэгт хэвтэх шаардлагагүй гэсэн. Тиймээс би хичээлдээ явж байгаа. Миний долоовор хуруу бага зэрэг хөлдсөн байсан.

-Чи эцэг, эхээс хэдүүлээ вэ. Чамайг тухайн өдөр малдаа явахад нь аав, ээж нь гэртээ байсан уу?

      -Манай ам бүл дөрвүүлээ. Би нэг охин дүүтэй. Тухайн өдөр намайг гэрээс гарахад цаг агаар гайгүй байсан. Харин хонинд явж байтал салхи ширүүсч, шуурга нэмэгдсэн болохоор хонио ойртуулж чадалгүй хөдөө хоносон. Тухайн өдөр аав, ээж минь гэртээ байсан. Би өмнө нь цаг агаар тиймэрхүү байхад малдаа явчихаад ирдэг байсан болохоор хэн хэн нь тоогоогүй. 

-Чамайг хонио ганц ч хорогдолгүй манаж хоносон гээд Улаан загалмайн нийгэмлэгээс “Хүмүүнлэг хүүхэд” цолоор шагнахаар болсон байна лээ. Чи тэр тухай дуулсан уу?

      -Улаан загалмайн нийгэмлэгээс аав, ээжтэй ярьж, тэр тухай хэлсэн. Би “Хүмүүнлэг хүүхэд” болсондоо баярлахаас илүүтэй цасан шуурганаас эсэн мэнд гарсандаа баярлаж байгаа. 

-Чи хэддүгээр ангид сурдаг вэ. Ямар мэргэжилтэй болно гэж боддог вэ?

    -Би Завхан аймгийн Асгат сумын 9а ангид сурдаг. Том болоод барилгын инженер болно гэж боддог. Би математик, фикик, химийн хичээлд дуртай. 

    -Чи малчдад хандаж юу хэлмээр байна вэ?

    -Байгалийн давагдашгүй нөхцөлд ажилладаг хүмүүст хандаж хэлэхэд цаг агаарын мэдээгээ сайн сонсож, цас, шуурга болохоос өмнө малаа ойртуулж байгаарай. Цасан шуурганы үеэр хол, ойрын замд бүү гараарай. Эрүүл мэнд, гэр бүлийнхэндээ хайртай байгаарай гэж хэлмээр байна.