Оскарын шагналт, Холливудын нэрт жүжигчин Кристиан Бэйлийн “The-Talks” цахим сэтгүүлд өгсөн шинэхэн ярилцлагыг хөрвүүлэн хүргэж байна.

                           Кристиан Бэйл 1974 онд төрсөн бөгөөд 13 насандаа дэлгэцийн урлагт хөл тавьж, Холливудын олон алдартай кинод дүр бүтээснээрээ үзэгчдийн хайр, хүндэтгэлийг хүлээсэн нэгэн. Тэрбээр 2010 онд нэрт боксчин Микки Уордын амьдралаас сэдэвлэсэн “Fighter” кинонд Дикки Эклундын дүрийг бүтээснээрээ Оскарын шилдэг жүжигчний шагнал болон “Алтан бөмбөрцөг”-ийн шагналыг хүртсэн юм. Харин түүний үзэгч, дэмжигчид найруулагч Кристофер Ноланы “Batman” кино болон “American Psycho” кинонд бүтээсэн дүрээр нь илүүтэй мэдэх биз ээ. Ингээд уншигч танд нэрт жүжигчин Кристиан Бэйлийн шинэхэн ярилцлагыг хүргэе.

-ЖҮЖИГЧНИЙ АМЬДРАЛ БҮТЭЭЛЧ ЗАМ БИШ ЭЭ, ГАЛЗУУ ХУЛГАНА-

-Ноён Бэйл, та кино урлагт хүчин зүтгээд 40 гаруй жил өнгөрч байна. Энэ хугацаанд олон ч кинонд дүр бүтээж, академийн шагнал ч хүртэж байв. Харин тэр бүгдээс эргээд санахад аль нь хамгийн их дурсамжтай, хөгжилтэй өнгөрсөн бэ?

          -“Rescue Dawn” кинон дээр Вернер Херцогтой хамт туршлага судалсан минь хамгийн түрүүнд санаанд орж байна. Вернер бид хоёр хамтдаа хүмүүсийн “Та нар үхэж ч мэднэ. Үнэхээр хорт могой байж магад. Хатгуулна шүү дээ” гээд айдаг зүйлсийг тоолгүй хийдэг байсан. Гайхалтай байсан шүү, тэр цаг хугацаа. Тайландын галзуу нисгэгчид биднийг нисдэг тэргээр ширэнгэн ойн дээрээс модны орой руу буулгана. Би тэр цаг хугацаанаас маш их зүйл сурсан, туршлага хуримтлуулсан. Нөгөөтээгүүр тийм зүйлсээс таашаал авсан ч гэж болно.

-Таны таашаал авдаг зүйл аюул, түгшүүр хэрэг үү?

          -Хүнийг илүү туйлшруулж чаддаг зүйлд дуртай. Харин сүүлийн үед кинонууд дэндүү сэтгэл гонсойлгож байна. Уг нь кино урлаг, жүжигчид студиэс холдох тусмаа л сайн. Гэхдээ би заавал тэгэх шаардлагагүй. Би өөрийнхөөрөө хийж, өөрийн адал явдал, өөрийн зорилго, замаар явж байна. Ингэхдээ ямар нэг сайн, сайхан зүйл эсвэл аюул тулгарсан ч надад сайхан санагддаг. Тэгэхээр аюултай гэхээсээ илүүтэй оюун ухаан, бие махбодиороо байгальтай ойртож байгаагаараа л таашаал мэдэрч байгаа юм л даа. Гэхдээ ирээдүйд надад ижил зүйл боддог, байгальд үнэнхүү хайртай дэлгэцийн урлагийн төлөөлөл гарч ирнэ гэдэгт итгэдэг. Тийм ч учраас өнөөг хүртэл үргэлжлүүлж байгаа. Үгүй бол аль эрт больчих байсан юм.

-Магад ийм учраас та кино хийхдээ томоохон блокбастер гэхээсээ илүү жижиг инди кино бүтээдэг байх нь ээ?

          -Томоохон кино маш олон эргэлзээ дагуулдаг л даа. Дэлгэцийн бүтээл болж гарахын тулд олон хүнс хөлс, хүсээ зориулан оролцдог. Тэр хэрээрээ хөрөнгө оруулалт гарна. Харин жижиг кино санхүүгийн талаасаа хөрөнгө гарах нь ч бага байна. Гэхдээ хувь жүжигчин од болж, олонд танигдмаар байгаа бол том кинон сонгох нь олны санал. Учир нь, томоохон кинонууд шүүмж, судлаачдын нүдэнд өртөх нь элбэг байдаг даа.

-Гэхдээ таны хувьд жижиг гэж болохуйц ч кинонд гайхалтай дүр бүтээж, од жүжигчний хэмжээнд хүрсэн гэж боддог...

          -Чамайг юуг од гэж тодорхойлж байгааг сайн мэдэхгүй юм. Би өөрийгөө хэзээ ч кино од болно гэж бодож байгаагүй. Эхлэлээс л тийм хүсэл байгаагүй. Зарим кино продакшн, найруулагч намайг “кино од”-ын дүрд тоглуулах санал тавьдаг. Гэхдээ уучраалай, би энгийн нэгэн дүр бүтээхийг хүсдэг.

-Гэсэн ч кино, дэлгэцийн урлаг хэдийнэ од, олны танил болчихсон биш гэж үү?

-Үнэндээ би жүжиглэхгүй л бол тэвчиж, тайван байж чаддаггүй хүн. Ухаан орсон цагаасаа дэлгэцийн урлагийг, жүжигчдийг биширч өссөн. Би кино урлагийн түүхийг сайн мэдэхгүй л дээ. Тийм ч сайн үзэгч биш. Гэхдээ жүжигчин хүн өөрт байгаа бүхнээ зориулж байгааг мэдэрдэг байсан.

-Таныг юу том бүтээлд, томоохон хэмжээний кинонд дүр бүтээхэд хүргэж, нөлөөлдөг вэ?

          -Би сэтгэл хөдөлгөдөг зүйлд дуртай. Сэтгэл хөдөлгөм зүйл бол миний хийх дуртай зүйл. Зураг авалтын талбай дээр өнжиж, олон нийттэй харилцах тухай биш л дээ. Харин ч өөрийгөө илүү зүйлд дайчилж, дутуу мэдрэмжээ санах дуртай. Би өөрийгөө бусдын оронд тавьж бодох дуртай. Тэгэх тусам л илүү хичээмээр санагддаг шүү. Надад таалагддаг.

-Жүжигчин болгонд өөрийн гэсэн хатуу үзэл баримтлал байсан. Харин таных юу вэ. Та хэзээнээс өөрийгөө төлөвшиж, үзэл баримтлалтай жүжигчин болсон гэж боддог вэ?

          -Жүжигчнийхээ хувьд өсөж дэвшиж, туршлагажих тусам нүүсэн. Хотоос хот, амьдралаас өөр нэг амьдрал руу. Тэр бүрдээ олон төрлийн хүнтэй танилцаж, байгаа орчиндоо хурдан дасан зохицохыг хичээсэн. Харин дасан зохицоход минь дээр хэлсэн өөрийгөө бусдын оронд тавих бодол нөлөөлсөн. Чи төсөөл дөө, би одоо “Сэтгүүлч байсан бол ямар байх байсан бол” гэж бодож байна. Би ингэж бодохоо, төсөөлөхөө зогсоож чаддаггүй. Хэзээ эхэлснийг нь мэдэхгүй л дээ. Гэхдээ энэ зүйл намайг маш их өөрчилж чадсаныг мэднэ.

-Аав тань нисгэгч, ээж тань бүжигчин байсан гэдэг. Аав, ээж хоёр тань таныг урлагийн зам хөөж, жүжигчний мэргэжил сонгоход хэр их нөлөөлсөн бол?

          -Аав минь амьдрал маш бүтээлч ханддаг хүн. Би түүнийг энгийн нэгэн гэж боддоггүй шүү (инээв). Намайг бага байхаас л “Уйтгартай байна гэдэг нүгэл” гэдэг байлаа. Аав минь, аавын тэр үгс намайг дэлгэцийн урлагт ороход их нөлөөлсөн байх. Магад ийм карьерт хэд хэдэн галзуу дүр бүтээхэд тэр хөгшний хэлж байсан үгс юу юунаас илүү нөлөөлсөн. Тэр хэзээд тийм байсан. Хэзээд надад гайхалтай урам зориг өгөгч байсан юм.

-Найруулагч Стивен Спилберг таныг дөнгөж 13 настай байхад “Empire of the Sun” киноныхоо гол дүрд тоглуулж байв. Жаахан хүүхэд байхдаа алдартай найруулагч том кинонд гол дүр бүтээсэн нь таны ирээдүйн замналд ч их том нөлөө үзүүлсэн байх?

          -Дотроо “Дахиж хэзээ ч хиймээргүй байна” гэж бодсон шүү. Хувь хүнийхээ хувьд биш л дээ. Хувь хүн талаасаа найруулагч Стивен Спилбергтэй үнэхээр сайхан цагийг өнгөрөөсөн. Гэхдээ насанд хүрээгүй байсан миний хувьд насан хүрэгчдийн ажил, мэргэжлээр тэгж явах нь тийм ч сайн санаа байгаагүй байх. Хэчнээн сайхан дурсамж, таашаал гэж ярьж болох байсан ч би тэр насандаа хүлээх ёсгүй хариуцлага үүрсэн. Тиймээс ч яг тэр үед жүжигчин болохыг хүсэхээ больж байсан юм шүү.

-Гэсэн ч өнөөг хүртэл жүжигчнээр ажиллаад хэдийнэ дэлхийн дэлгэцийн урлагийн гол төлөөлөгчдийн нэг болсон байна шүү дээ. Харин юу таныг шийдвэрээ гаргаж, дахин жүжигчин болох хүсэлд нөлөөлсөн бэ?

          -Жүжигчний зам гэдэг ямар нэгэн бүтээлч зүйл биш ээ, галзуу хулгана. Жүжигчнээр ажиллаад дүр чинь чамд таалагдаад, сэтгэл чинь хөдөлж байвал үргэлжлүүлэхийг хүснэ. Гэхдээ дараа нь ирэх сонголт ганцхан байдаг. Сэтгэл хангалуун бус, байгаагаа дуусгаад өөр зүйл дахин хайж эхлэх. Өөрөөр, гарах зам л үлдсэн байдаг.

-Жүжигчнийхээ замналыг өндөрлүүллээ гэж бодоход найруулагч хийж болохгүй гэж үү?

          -Өмнө нь хэд хэдэн найруулагч намайг “Чи найруулагч хийх ёстой” гэж байсан юм. Учир нь, миний асуулт жүжигчнээс найруулагч руу биш, найруулагч нь жүжигчнээс асуудаг явдал байсанд л даа. Гэхдээ эцсийн дүндээ найруулагчийн талаас гэвэл би их ганцаардмал хүн байж магад. Би бусдын өмнөөс биш өөрийнхөө төлөө хариуцлага хүлээх дуртай.