2017 онд Улсын Нэгдүгээр эмнэлэгт үзүүлэхээр ирэхдээ моргт сэрсэн Сэлэнгэ аймгийн Цагааннуур сумын иргэн Ж.Нүрзэдтэй ярилцлаа.

-Та тухайн үед ямар эмчилгээ хийлгэхээр хөдөөнөөс ирсэн юм бэ?

     -Би Сэлэнгэ аймгийн Цагаан нуур суманд амьдардаг. Насаараа мал маллаж, тракторын жолоочоор ажилласан. 2017 онд бөөрний шинжилгээ өгөхөөр Улаанбаатар хотод ирсэн юм. Эмнэлэгт үзүүлэхийнхээ урд өдөр нь найзуудтайгаа уулзаж, ганц, хоёр шил архи уусан. Эмнэлэгт үзүүлэхээр ирсэн учир би хэтрүүлж хэрэглээгүй. Маргааш нь манай найз ажилд явахдаа намайг Нэгдүгээр эмнэлэгийн үүдэнд буулгачихаад явчихсан юм. Би "Ажилтай хүнд төвөг удаад яах вэ, өөрөө шинжилгээгээ өгчихье" гэж бодсон юм. Гэтэл би эмнэлэгт оронгуутаа ухаан алдаад уначихсан юм билээ. Тэгээд чухам юу болсныг огт мэддэггүй, санадаггүй. Орой нь би моргт хэвтэж байсан.

-Эмч нар танд болон гэр бүлийнхэнд нь ямар тайлбар хэлсэн бэ. Ямар эмч таныг эмчилсэн юм бэ?

-Эмч намайг харвасан гэж хэлдэг юм. Би харвасан хүн шиг бүрэн хөдөлж чадахгүй, ярихдаа муу болсон. Эмнэлэгт үзүүлэх гэж яваад бүр дордоод ярьж, хөдөлж чадахгүй болоод ирсэн дээ. Манай гэрийнхэн намайг харвасан гэдэгт итгэдэггүй юм. Ухаан алдаад унахад нь эмч нар буруу тариа, буруу эмчилгээ хийчихээд айсандаа моргт оруулчихсан байх гэж ярьдаг. Тухайн үед би бичиг баримтгүй явж байсан болохоор намайг бүртгэлгүй хүн байна гэж бодсон байх.

-Та моргоос яаж гарсан бэ?

-Би хөдөөнөөс ирээд найзындаа байрлаж байсан. Намайг эмнэлэгт хүргэж өгсөн тэр найз над руу өдөржин залгасан юм билээ. Намайг утсаа авахгүй болохоор нь орой нь эмнэлэг дээр ирэхэд нь намайг “бурхан болчихсон” гээд моргт хийчихсэн байсан. Намайг моргт хийчихсэн байсныг нь манай найз харсан. Намайг бурхан болчихсон гээд манай ах хүртэл хөдөөнөөс гарсан байдаг. Тэгээд намайг эмнэлэгт хэд хонуулаад "Уламжлалт эмчилгээ хийлгэ" гээд гаргасан.

-Тухайн үед та эмнэлэгт гомдол гаргасан уу?

-Тэр үед хүүхдүүд минь жаахан байсан. Манай эхнэр  намайг харвасан гэхээр сандарч эмч нарын үгээр явсаар ямар ч гомдол,санал гаргаж чадаагүй. Бас намайг бурхан болчихоогүй  моргт сэргэчихсэн байсанд баярласандаа эмч, эмнэлэгийнхэнд юу ч хэлж чадаагүй юм билээ. Би өөрөө ч гомдол, өргөдөл бичээгүй өдий хүрч байгаа. Гэхдээ сэтгэлдээ бол гомдолтой явдаг. Надад буруу эмчилгээ хийгээд тал биеийг минь мэдээгүй болгочихсон юм биш байгаа гэж харддаг. Тийм болохоор би эрүүл мэндээрээ хохирсон ч байж мэднэ. 

-Та эмнэлэг орохоос өмнөх үеийн үйл явдлыг санадаг уу?

-Эмнэлгийн үүдэнд найзаараа хүргүүлснээ мэддэг. Өөр юу болсныг нь бодоод бодоод санадаггүй юм. 

-Та моргт сэрэхдээ харвасан хүн шиг хөдөлж чадахгүй болчихсон байсан юм уу?

-Тэгсээн. Эмнэлэгээс гарахдаа би сууж ч чадахгүй болчихсон байсан. Эхнэр минь асарсаар байгаад одоо зогсохтойгоо болчихоод байгаа. Биеийн нэг тал мэдээгүй, их мартамхай болчихсон. Уг нь би их цоглог хүн байсан.

-Улсын Нэгдүгээр эмнэлэгт дахиж эмчлүүлсэн үү?

-Улсын эмнэлэгээр дахиж очоогүй. Сэлэнгэ, Дарханы уламжлалт эмнэлэгт үзүүлж, эмчлүүлж байгаа. Түүнээс гадна шаардлагатай дасгал хөдөлгөөнөө байнга хийдэг. Түүнийхээ хүчинд бие дээрдэж л байна.