МЗЭ-ийн гишүүн, оны шилдэг бүтээл шалгаруулах “Алтан өд”-ийн шагналт, Г.Сэр-Одын нэрэмжит шагналт яруу найрагч, сэтгүүл зүйн “Ган үзэг” шагналт Б.Алтанхуягийн “Ааваас үлдсэн өвлийн дурсамжууд” шинэ номоос онцлох 10 эшлэлийг хүргэж байна.

Өглөө босоход аав хатсан гутлыг минь гялалзтал тослоод орны хөлд тавьчихсан байдаг сан. Бороо орсны маргааш өглөө ийм л дулаахан дүр зураг сэтгэлдээ өлгөчхөөд их хотын хүмүүс ажилдаа яаран яаран ус туучин алхдаг болов уу, яг над шиг...

Унасан газар, угаасан усаа зорьж явахад хэдэн өдөр үргэлжилсэн борооны дараа бүүдгэр тэнгэр аль нэг захаасаа гэгээ татуулж онгойх шиг болох авч гийж туяарсан зайцаар нь эргээд л гуниг төрнө. Хүн бүрийн дотор дурсамжийн сайхнаас нь үлдсэн хөндүүр оршдогтой адил.

Надад итгэж, сонголтыг минь зуун хувь хүлээн зөвшөөрч, эрх чөлөөг олгож, эр зориг, үг үйлдэл, эрхэм чанар, энэ бие бүгдийг нь ээж л бүтээж өгсөн. Би гайхамшигтай зүйлсийг бүтээж болно. Мэдээж төгс биш л дээ. Ямар ч хэлбэртэй байж болох тэр бүтээлийг туурвисан жинхэнэ эзэн нь ээж л байх билээ.

Үнэрлүүлэхэд сахал нь хатгаж, үг нь зүрхэнд тусдаг аавтай байхын сайхныг даанч хожим ойлгосон доо.

Элдэв тохиол, эргээд зугтчихаж боломгүй олон учралтай бид нүүр тулдаг. Элгэн нутаг, ээж аавдаа хайртай хүүгийн сэтгэлд эр зориг бий цагт тийм л учралуудтай эрслэн тулж, цэх туучаад гардаг нь хатуу үнэн. Аливаад хэн нэгний төлөө, хүнд хэрэгтэй, ашигтай байх ёстой гэсэн байр сууринаас хандахаас илүүтэй жинхэнэ үнэн байхын үнэ цэнийг орлох зүйл үгүй гэж санана.

Яагаад ч юм бороотой холбогдсон, болдоггүй насны дурсамжаа санахаар ээж рүүгээ утас цохимоор болно. Тэгээд л усны тунгалаг, өвсний соргог нь өнөө ч янзаараа миний нутагт бороо орсон тухай ярихыг нь сонсоно.

Зарим нь гаднаа шувууны өд шиг хөнгөн ч гэлээ дотоод хүн нь чулуу шиг хатуу, тэсвэртэй байдаг тийм л зүрхтэй өөр хүмүүс хийгээд цаг хугацаа, сэтгэл бүлээцүүлэм дурсамж, дурдатгал их сургуулийн гудманд одооч амьд халуун хэвээрээ...

Умардын хязгаар дахь нүүдэлчдийн халуун сэтгэл нь уулсынхаа жаврыг хүртэл бүлээцүүлж орхидог учир л тэд тайгын хэцүү бэрх араншингийн өмнө туйлдаж сөхөрдөггүй биз ээ.

Алхаж очоогүй маргааш, туулж өнгөрүүлээгүй ирээдүй хоосон зүйл.

Говь хэмээх алтан шаргал далайн дунд хүрэн улаан зогдортоо нар мандуулсан алтан тэмээнүүд алхаж, хурдлан давхихдаа ч хумба туураараа харгана, бударганаа энхрийлдэг болов уу гэмээр хулангийн сүрэг хуйларч, асга хаднаа аргаль янгир сүлжин, харуулын цэрэг морин дээрээ зураг мэт зогсох нь нүдэнд төсөөлөгдөнө. Тийм ээ, тэнд ийм гэгээн зурагнууд буй. Тэгээд л би зорьж яваа газраа өөрийнхөө дотор зоргоороо зурж яваа юм.

Сэтгүүлч, яруу найрагч Б.Алтанхуяг

Яруу найргийн төрлөөр:

• “Сэтгэлийн таталбар” /2012/
• “Цаасан навчсын эмгэнэл” /2014/
• “Зурмал нүдэт хэрээ” /2016/
• “Шувуудын гүн ухаан” /2018/
• “Шулмын шүлгүүд” /2019/
• “Лурас” /2019/

Хүүрнэл зохиолын төрлөөр:

• “Муурын байшингуудын түүх” /2016/

Шүүмж, судлалын төрлөөр:

• “Уншихуйд автахуй” /2020/
• “Усны эргүүлэг буюу Борзооны адал явдал” туужийн задлан шинжлэл /2021/ тус тус хэвлүүлж, уншигчдын хүртээл болгосон юм.