• Өнөөдөр 2026-05-08

“УЛААНААР БУД, МИНИЙ ҮСИЙГ…”

        Орхан Памуктай танилцах аялал хоёр дахь номоор нь үргэлжилж байна. Үүний урьд би түүний “Цагаан цайз” зохиолыг уншсан юм. Дурсамж, хайр, хүний бодрол, ухаарлыг сонирхолтойгоор хүүрнэхээс гадна уншигч өөрийгөө дотроос нь харах, хэн болохоо таних, юмс, хүмүүсийн тухай эргэцүүлэл, ажиглалтад хөтөлдөг нь онцгой байх аж. 

Тиймдээ ч Туркийн энэ агуу зохиолчийн бүтээлээс унших бүрд улам татагдаж, дурлан шимтэж байна.

         Зохиол "Үнэндээ эхлээд зохиолч болохыг хүсдэг байв. Гэхдээ одоо өгүүлэх гэж буй түүх нөлөөлж би геологийн инженер, барилгын гүйцэтгэгч болсон юм. Уншигчид минь, бүгдэд өгүүлэх түүх энд хүрээд өндөрлөнө хэмээн бүү бодоорой! Эргэн дурсах тусам тухайн үеийн үйл явдалд илүүтэй дөтлөнө. Тийм учраас та бүхэн ч намайг эцэг, хүү байхын нууц руу улам түлхэхийг мэдэрч байна" хэмээн эхэлнэ. Харин зохиол төгсөхдөө "...Ээжийнхээ залуу насны талаар жаахан ч гэсэн бичээрэй. Энэ эмэгтэй хар л даа, надтай жаахан ч гэсэн төстэй биш гэж үү? Мэдээж зохиолоо хэрхэн эхлэх талаар чи хэнээс ч илүү мэдэж байгаа. Гэхдээ ном чинь миний сүүлийн монолог шиг чин сэтгэлийн мөн үлгэр мэт байх ёстой. Бодитой болж байсан юм шиг дүрслэлтэй, үлгэр домог мэт дотно танил байх хэрэгтэй. Хэрэв зэ, тийм байж чадаж гэмээнэ шүүгч төдийгүй бүх хүн чамайг ойлгоно. Битгий мартаарай, аав чинь ч зохиолч болох хүсэлтэй байсныг..." гэжээ.

…Таны үс хүрэн юм байна. Шар өнгө танд зохино доо.”
“Улаанаар буд, миний үсийг” хэмээн огцом хариулав.
 
       Өөрчлөлт, гэнэтийн шийдвэр дандаа л бидний сэтгэл, амьдралын илэрхийлэл байдаг. Хүн юу бодож яваа, сэтгэл зүйн хувьд ямар байгаагаас хамааран шийдвэр гэгч төрдөг шиг. Зохиолд зөвхөн улаан үст бүсгүйн дүр гардаггүй ч яагаад ч юм уншигчийн хувьд тэмдэглэлдээ зөвхөн улаан үст жүжигчин эмэгтэйг л онцлохыг хүслээ. Учир нь надад зоригтой, шийдэмгий, шударга эмэгтэйчүүд бахархалтай санагддаг. Өөрөөс минь үргэлж биш хаа нэг л цухалздаг эдгээр зан чанар яг л ийм улаан үстэй, цог золбоо, итгэл, мөнхүү зориг дүүрэн эмэгтэйчүүдэд л бүрэн дүүрэн байдаг байхдаа гэж бодоход эрхгүй хүндлэх сэтгэл улам ч төрнө.

 
     Тухайлбал, тус зохиолын гуравдугаар бүлгийн эхлэлд,  “Гуя илүү жилийн өмнө, 1980-аад оны эхээр тоглолтоор явсан хөдөөгийн хотуудын нэгэнд манай театрынханболон тэндэхийн улс төрийн дугуйлангийнхнаас бүрдсэн хэсэг нөхөд ууж наргин хооллож байх үед урт ширээний нөгөө үзүүрт над шиг улаан үстэй өөр нэг эмэгтэй сууж байлаа. Ширээнд сууж байсан хүмүүс  энэхүү гэнэтийн явдлын талаар ярилцаж эхлэв…”Миний үс төрөлхийн улаан” хэмээн ширээний нөгөө буланд суух улаан үстэй бүсгүй өгүүлэв. Нэг бол уучлалт гуйж байгаа янзтай, үгүй бол өөрөөрөө илт бахархсан шинжтэй. “Хар л даа. Төрөлхийн улаан үстэй хүмүүс байдаг шиг миний нүүр, гар дээр адилхан мэнгэнүүд байгаа биз дээ. Арьс минь цагаан, харин нүд минь цэнхэр.” Бүгд энэ хүүхэн юу гэх бол гэсэн шиг над руу эргэцгээв. “Таны үсний шулуун төрөлхийнх юм бол харин минийх өөрийн минь шийдвэр” хэмээн түс тас хариулав…”
 
      Хамгийн их санаа зовсон, айсан, дэмий бодол тээсэн улс л юу юуны духанд хүрэлгүй тайлбар тавьж, яриа үүсгэж байдгийг өнөөх ширээний нөгөө буланд суусан улаан үст бүсгүй харуулах бөгөөд харин улаан үстэй жүжигчин эмэгтэй түүнд тун зөв, ёстой л нэг бут цохисон хариултыг өгсөн нь уншихад ч бахтай байв.
 
      Улаан үст бүсгүй өөр нэг улаан үст бүсгүйтэй таарсан энэ хэсэг “Цагаан цайз” романы гол дүр, Хожа мастер хоёрыг санагдуулах ч тэднээс тэд эрс ялгаатай. Царай төрх адилхан биш зөвхөн үсний өнгөөрөө л ижил. Гэхдээ нэн нь төрөлхийнх. Нөгөө нь тийм өнгөөр будуулсан. Шийдмэг, эрсхэн энэ бүсгүй эл зохиолын гол дүрийн баатарын дурлалт бүсгүй.  Гэхдээ энд өгүүлж буй шиг сүрхий нэгэн гэж шуудхан бодвол бас өрөөсгөл болно. Харин тэр өөрийн байдлаар, имижээр хүмүүсийн жинхэнэ мөн чанарыг таньж, хүн гэгч угтаа ямархан увайгүй, өөрөөсөө бусдыг боддоггүй, юунд үхэн хатан улайрагч вэ гэдгийг ялган ангилж, тодруулагч. Үүнд тохирсон нэгэн жишээг номоос авья.
 
     “…Энэ бүх гүн шаналлыг мэдэрч байхдаа шүтэн бишрэгсэд маань уруул, бие хаа, цээж, урт хөл болон мэдээж улаан үснээс минь нүдээ салгаж чадахгүй байгааг, бэлгийн дур хүсэл зэрэг энэ бүхэн хуучны үлгэрт гардаг шиг нэг нэгэнтэйгээ сүлэлдсэн байдгийг мэдэрдэг байв. Нуруугаа байдгаар нь бөгтийлгөн атийлгаад урагш алхсан алхам бүрээрээ, харцаараа үзэгчдийн оюун санаа, сэрэл мэдрэмж, арьс үсэнд нь шингэтэл жүжиглэсэн гэдгээ ухаардаг гайхалтай мөч байсан сан…”Бидний амьдралд ч улаан, ногоон, цэнхэр гээд өнгө өнгийн үстэй бүсгүйчүүд бий. Тэд цөм жүжигчин биш ч амьдралынхаа дүрээр хэн нэгнийг, хэсэг хүмүүсийг гайхшруулж, нүд салгахын аргагүйгээр дурлуулж, бишрүүлсээр л яваа. 
 

         Орхан Памук гайхаш төрүүлж, зохиол бүтээлдээ улам дурлуулж, хүний амьдралын амтат түүхийн хүүрнэлч, дурсамж уудлагч, онцгой дүрийг сэтгэлд мартагдашгүйгээр хадсан хэвээр л байна. Дахин хэлэхэд, улаан үст бүсгүй зөвхөн энэ бүсгүйн тухай бус. Харин хэнийг, юуг онцолсныг үүний уншигч та өөрөө уншиж мэдээрэй. 

Төгсгөлд, номын ард дурдсан байх Памукийн намтрын нэгээхэн хэсгээс энд оруулья. “…Орхан чинээлэг атлаа цаг хугацааны эрхээр доройтож буй дээд давхаргын гэр бүлд төрсөн агаад Истанбулын техникийн их сургуульд архитектурын чиглэлээр суралцах болжээ. Мөн зурах дуртай, зургийн авьяастай нэгэн байлаа. Гэвч гурван жилийн хойно өөрийнх нь төрөлх мөн чанар зохиол бичих гэдгийг ойлгосон байна…”


“УЛААНААР БУД, МИНИЙ ҮСИЙГ…”
АНХААР! Та сэтгэгдэл бичихдээ хууль зүйн болон ёс суртахууныг баримтална уу. Ёс бус сэтгэгдлийг админ устгах эрхтэй. Мэдээний сэтгэгдэлд ergelt.mn хариуцлага хүлээхгүй.

Нийт сэтгэгдэл: 0
Шинэ мэдээ
Нийтлэлчид
Монгол Улс, Улаанбаатар хот, Сүхбаатар дүүрэг, VIII хороо, "Ардын эрх"-ийн байр, Гуравдугаар давхарт Эргэлт.мн редакц
7509-1188