Монгол Улсын соёлын гавьяат зүтгэлтэн, Монголын Зохиолчдын эвлэлийн шагналт яруу найрагч, цагдаагийн хурандаа Л.Гаваасүрэн агсны тухай түүний гэргий Урлагийн гавьяат зүтгэлтэн Д.Цэцэрлэгийн ярилцлагыг энд дарж уншаарай. 

Ханьдаа, үр хүүхдүүддээ, найз нөхдөдөө, цэргүүддээ болон уулзаад өнгөрсөн хүн бүрд хайр түгээдэг, хүн бүрийн хайрыг татсан хүн байлаа. Тийм ч учраас түүний бичсэн шүлгүүдээс дандаа хайр “үнэртдэг”

Ядарсан, зүдэрсэн бүхэнд тусалж л байвал түүний сэтгэл нь амардаг байлаа

Хүнд сайхан санаж, тусалж, дэмжиж явбал өөрийнх нь хэрэг бүтнэ гэдгийг амьдралынхаа зарчим болгож, үр, хүүхдүүдээ захиж үлдээж чадсан

Миний хань амьдралын минь аз жаргал, хүсэл мөрөөдөл минь байж, намайг хэнээс дутахааргүй жаргалтай сайхан амьдруулж чадсан

Гэхдээ бид нийлээд л бие биеэ хөглөсөн. Яалт ч үгүй намайг хөглөсөн, цэцэглүүлсэн, надад нуугдсан жаахан авьяасыг нээсэн хүн бол миний хань

Би ханьдаа хайрлагдахаасаа илүү эрхэлж амьдарсан

Харин ханийгаа бурхан болоход бүх зүйл хоосорч эзэнгүй арал дээр хаягдсан юм шиг болсон доо

Тийм агуу хайранд эрхэлж амьдарсан болохоор тийм дайны бүтээл төрөхөөс ч өөр аргагүй юм даа

Би өглөө бүхэн шахуу ханийгаа ямар шүлэг бичсэн бол гэж яарч, баярлаж сэрдэг байлаа шүү дээ