ОХУ-ын кино найруулагч Андрей Тарковский өөрийн аав, яруу найрагч Арсений Тарковскийд бичсэн сүүлчийн захидлыг хүргэж байна. Эл захидлыг Андрей Тарковский нас барахаасаа гурван жилийн өмнө сийрүүлсэн бөгөөд уг захидлаас хойш аавтайгаа уулзаж чадаагүй тэнгэрт хальжээ.

Эрхэм хүндэт аав минь

Та намайг “цөлөгдөгч”-ийн дүрийг сонгосон гэж  бодож буйг мэдэхэд надад гунигтай байна. Орос орныг орхихдоо бэлэн байгаагаа би мэдэрч байна. Хэцүү нөхцөл байдлаа тоочих минь хэнд таатай санагдахыг би мэдэхгүй байна л даа. Гэхдээ энэ олон жил Госкиногийн эрх баригчид, ялангуяа захирал Ермашын дарамт, хавчлагад байсан өөртөө “талархаж” байна.

Засгийн газар миний даруухан, энгийн хүсэлтэд татгалзахгүй гэж биз ээ /Хэрэв итгэмээргүй зүйл тохиолдвол аймшигтай шуугиан дэгдэх болно. Би үүнээс л зайлсхийхийг хүсэж буйг маань та ойлгож чадна шүү дээ/

Би тэрс үзэлтэн биш. Харин ч зөвлөлтийн киноны эрдэнийн сан хөмрөгт өөрийн хувь нэмрийг оруулсан уран бүтээлч шүү дээ. Энэ гэхдээ хамгийн муу нь биш гэж бодож байна. Зөвлөлтийн эрх баригчдын шаардлагаар нэгэн авьяасгүй шүүмжлэгч намайг хожим “мундаг найруулагч” гэсэн байна лээ. Гэхдээ би энд Зөвлөлтөд байснаас их мөнгө олж байна.

Тийм учраас л би шударга бус, хүнлэг бус хандлагыг ойлгож чадахгүй байна. Намайг хилийн чанад руу гаргахад хүргэсэн буруутай хүмүүсийн юу гэж хэлэх нь хамаа алга. Би Зөвлөлийн уран бүтээлч хэвээр байна. Байсаар ч байх болно.

Тандаа үнсэлт илгээж, эрүүл энх, хүч чадлыг хүсэж, удахгүй уулзана гэж найдаж байна.

Таны золгүй, шаналант хүү Андрей Тарковский

Ром хот 1983 оны есдүгээр сарын 16-нд