Улстөрчид ард түмэнд таалагдахын тулд, эс бөгөөс анхаарлын төвд орохын тулд юу гэж ч хэлэхэд бэлэн байдаг. Гэхдээ улстөрчид, тэр дундаа УИХ-ын гишүүд, Засгийн газрын сайд нар амнаасаа гарах үг бүрээ бодож хэлдэг, түүнийхээ төлөө хариуцлага хүлээдэг, хэлсэн үгэндээ эзэн болдог баймаар байна. Хэлсэн үгнийх нь шүлс ч хатаж амжаагүй байхад иргэд олон нийтийн сүлжээгээр шүүмжлээд эхлэнгүүт хэлсэн үг, гаргасан шийдвэрээсээ буцдаг, жишиг тогтлоо.

Үүний нэгээхэн жишээ бол УИХ-ын гишүүн О.Саранчулуун. Тэрбээр өнгөрсөн мягмар гарагт хуралдсан байнгын хорооны хуралдааны үеэр “Орон нутгийн оюутнууд нүхэн жорлон хэрэглэж байгаад ирсэн учраас ариун цэврийн өрөө хэрэглэж чаддаггүй дадал зуршилтай, гишгэдэг, бохир заваан хэрэглэдэг. Энэ нь хүүхдүүд орон нутагт нүхэн жорлон хэрэглэдэг байсантай холбоотой” хэмээн мэдэгдсэн. Үүнтэй холбоотой судалгаа ч байгаа хэмээсэн. Эрхэм гишүүний хэлсэн үг үнэн байж болохыг үгүйсгэхгүй. Гэхдээ үнэн бол түүнийгээ баримт, нотолгоотой, судалгаатай ярих ёстой. Түүний энэ үгэнд олон нийт шүүмжлэлтэй хандаж, эрхэм гишүүн иргэдээ хот, хөдөөгөөр нь ялгаварлалаа гэхтэй зэрэгцэн тэрбээр уучлал хүссэн. Ингэхдээ “Хөдөө орон нутагт ариун цэврийн байгууламж хомсдолтой байдлаас болж тэнд суралцаж байгаад хотод ирсэн хүүхдүүд дадал зуршлаас шалтгаалаад их сургуулиудын ариун цэврийн байгууламжууд ер нь бохир байдаг гэдэг санааг хэлэх гэсэн. Харамсалтай нь би үгийн алдаа гаргаад хөдөө орон нутгийн оюутнууд хотын их сургуулиудын ариун цэврийн байгууламжийг бохир хэрэглэдэг гэж онцгүй утгаар хэлээд ялгаварласан мэдрэмжийг төрүүлсэн байна. Тиймээс энэ мэдээллийг уншаад өөртөө эмзгээр хүлээж авсан оюутнуудаасаа уучлалт хүсье. Хөдөөнийхөн гэж ялгаварласан утгыг илэрхийлсэн бол уучлалт гуйя” хэмээсэн юм.

Зөвхөн орон нутгийн оюутнууд гэлтгүй, монголчууд нийтээрээ нийтийн ариун цэврийн өрөөг бохир ашигладаг. Энэ талаарх соёл, хандлагыг төлөвшүүлэхэд анхаарах учиртай байтал иргэдээ хот, хөдөөгөөр нь ялгаварлах нь Үндсэн хуульд заасан “Хүнийг үндэс, угсаа, хэл, арьсны өнгө, нас, хүйс, нийгмийн гарал, байдал, хөрөнгө чинээ, эрхэлсэн ажил, албан тушаал, шашин шүтлэг, үзэл бодол, боловсролоор нь ялгаварлан гадуурхаж үл болно” гэсэн зүйл заалтыг зөрчиж байгаа юм. Тэгээд тэр хүн нь хүний эрхийг хамгаалагч, хууль тогтоогч байна гэдэг бүр эмгэнэлтэй.

Хамгийн сүүлд болсон жишээ л энэ болохоос улстөрчид хэрэгтэй, хэрэггүй мэдэгдэл хийж, түүнийхээ араас уучлал гуйдаг нь хэрээс хэтэрлээ. Хэлсэн бол хэлсэн шиг хэлж, хэлсэн үгэндээ эзэн болдог баймаар байна. Тэрнээс өнөөдөр хэлсэн үгнээсээ маргааш буцдаг баймааргүй байна.