АН-ын дарга сэтэртэй ч гишүүддээ ч хүлээн зөвшөөрөгдөхөө больсон хөөрхий муу Лу.Гантөмөр хөлсөө бөнжигнүүлэн, лекцээсээ хоцрохгүй гэж багшийнхаа амнаас гарах авиа бүрийг үг үсэггүй тэмдэглэдэг оюутан шиг МАН-ын дарга Л.Оюун-Эрдэнээс үүрэг аваад суухыг үздэг азгүй улс аа, бид. 34 жилийн өмнө “Хонхны дуу”-наар хулганын хамраас ч цус гаргалгүй Монголд ардчиллыг тунхагласан АН юмсан, 200 мянган гишүүнтэй энэ намын дарга юмсан Лу.Гантөмөр, уг нь. Гэтэл Засгийн газрын хуралдаанаар АН-ын дарга байтлаа МАН-ын даргаас цэрэг нь юм шиг үүрэг авах юм гэж даанч санасангүй.

       Өнгөрсөн УИХ-ын сонгуулийн сурталчилгааны үеэр АН-ын дарга Лу.Гантөмөр очсон газар бүрдээ амтай болгонд “Улс оронд болж бүтэхгүй байгаа зүйлсийн уг гарвал, үндэс шалтгаан нь найман жил тасралтгүй засагласан МАН. Иргэд АН-д итгэл хүлээлгэвэл энэ бүхний уг үндсийг тасалж, улс, эх орноо хөгжүүлнэ” хэмээж байсан. Сонгуулийн үр дүнгээр АН эрх баригч МАН-аас дутахгүй санал авч, тооны харьцаа 68x42 болсон. ХҮН болон бусад суудал авсан намтайгаа нэгдээд, эсвэл дангаараа ч сөрөг хүчин байхаар хүчийг иргэд тэдэнд сонгуулийн үр дүнгээр өгсөн. Гэтэл АН МАН-тай тоонот гэрт толгой холбон, тостой шөлөнд хошуу дүрэн дэр нэгтгэж, нэг хөнжилд орж орхисон. Үүнийхээ хариуд Засгийн газрын 22 сайдын наймыг нь намдаа авах тохироо хийсэн юм. Өөрөө харин Монгол Улсын Тэргүүн Шадар сайд бөгөөд Эдийн засаг, хөгжлийн сайд хэмээх зөөлөн сэнтийд заларч, сонгуулийн өмнө амласан сайхан үгсээ мартсан. Түүгээр зогсохгүй хамтран ажиллах санамж бичиг нэртэй ч хүсэл зорилго, халаасаа нэгтгэж, сөрөг хүчин байх үүргээсээ татгалзсан баримт бичигт гарын үсэг зурж, малийтлаа инээмсэглэн, жаргалтай нь аргагүй эсрэг намынхаа даргатай гар барьж байгаа харагдсан.

         Түүнчлэн энэ үеэрээ Лу.Гантөмөр "Сөрөг хүчин гэдэг бол манай уламжлалт ойлголтоор бүгдийг гацаах. Монголчууд гацалтнаас их ханамж авдаг. Хүнийг унагах, унахад нь алга ташиж баярладаг. Сөрөг хүчний имиж өөрчлөгдөж байна. Бид нар Засгийн газарт хяналт тавина.  Монополыг задлах, худалдан авалтыг эрүүлжүүлж, тендерийн хулгайг зогсооно. Эрх баригчдын хяналтыг хажууд нь суугаад хийнэ" хэмээсэн. Өөрөөр хэлбэл, тэрбээр өнгөрсөн хугацаан дахь намынхаа сөрөг хүчний үүргийг “гацаалт” гэж тодорхойлоод, монголчуудыг гацалтад “дур тавьдаг” гээд, өөрөө харин хажууд нь суугаад хяналт тавина гэдгээ онцолсон. Гэтэл ийн хэлээд шүлс нь хатаж амжаагүй байтал хяналт тавих хүн маань сөрөг хүчнийхээ удирлагаас, ижил статустай намын даргаас цэрэг нь аятай үүрэг аваад сууж байх юм. Энэ бол 30 гаруй жилийн түүхтэй АН-ын хувьд түүхэнд тэмдэглэх гунигт үйл явдал байлаа.

       “Монгол Улсын тусгаар тогтнол, Үндэсний эрх ашиг, Үндсэн хуульт ардчиллаа хамгаалан бэхжүүлж, хувь хүний эрх чөлөө, хуулийн засаглал, чөлөөт зах зээл, иргэний нийгмийн зарчимд суурилсан тогтвортой хөгжлийн төлөөх баруун төвийн нам байна” хэмээх АН-ын үзэл баримтлал ч Лу.Гантөмөртэй хамт булшлагдаж, Монголын ардчилал мөхлийн зам руугаа орлоо гэж хэлж болохоор байна. Одоо тэр болон түүний нам МАН-ын бууны нохой, далласан газар нь ил гарч, далайсан газар нь далд орох л үүрэгтэй, нүүрэн дээрээ АН, нидэр дээрээ МАН-ын халаасны нам л боллоо. Хэрэв Лу.Гантөмөрөөс өөр хүн энэ цаг үед АН-ын дарга байсан бол улс төр арай өөрөөр зурагдаж, юмс арай өөрөөр эргэх байсан гэдгийг учир мэдэх улстөрчид, АН-ын унаган гишүүд жиг жуг гэлцэж байна. Нэгд, Лу.Гантөмөр намын даргаа хийж чадахгүй байна. Хоёрт, хүчгүй төдийгүй нам доторх бүлэглэлүүд нь түүнийг дарж байна. Гуравт, тэр болон нам нь сөрөг хүчний үүргээ гүйцэтгэж чадахгүй байна. Иймээс нэр төдий дарга байснаас намын даргаа өгвөл таарна, Лу.Гантөмөр. Гишүүд, дэмжигчид хийгээд төрд гүйцэтгэх үүргээрээ МАН-ын дараа орох том намаа монголчууд арай ч булшилчихмааргүй байх юм.