Хэн нэгнийг өөрт нь огт сэжиг авхуулахгүйгээр, тун соёлтойгоор, бүр өөрсдийгөө итгэл даах нөхдүүд гэж гүн гүнзгий итгүүлэн, хууран мэхэлж байгаа буурчийн газрын тоглоомчдоос ялгаагүй болжээ, өнөөгийн нийгмийн улс. Тэр дундаа ард түмний баялгаас хүүдий хүүдийгээр нь шуудайлж, овойж, оцойтол нь банкаа дүүргэж, хотхон, хаус, хороолол гээд хотын баруун, зүүн, урд хойногүй байшин барилга эзэмшиж суугаа эрх мэдэлтэн, улс төрчид бол буурчийн газар хамгийн эелдэг, боловсноор мөрийтэй тоглож, бүгдийг залилж байгаа тоглоомчид л гэсэн үг. Үүнийг л Улсын драмын эрдмийн театрын Ш.Ёндоншарав найруулагч Оросын сонгодог зохиолч Н.В.Гоголийн 1840 онд бичсэн "Тоглоомчид" зохиолыг тайзны бүтээл болгон бидэнд үзүүлж байна.

           Түүний хэлэх гээд байгаа нь ганц эрх мэдэлтнүүд биш юм аа. Хулгайч, луйварчин, хууран мэхлэгчдийн дотроос хамгийн супер, боловсон, бүр гэмгүй, өөрсдөдөө бат итгүүлэгч нь л тэд болохоор онцолсон хэрэг. Түүнээс хүмүүс нэгнээ хууран мэхэлж, хамгийн эелдгээр бүхнийг нь хуу хамчихаад юу ч болоогүй мэт явж оддогийг ч тайзан дээрээс тод үзүүлж байна. Тэгэхдээ бүр хамгийн шилдэг тоглогчийг ч дөнгөдгийг ч төвөггүй сайхан үзүүллээ.  Жүжигт хотын буурчийн газар Ихарев гэх 80 мянган рубль хожсон гарамгай мөрийтэй тоглоомчин ирж, мөн л сайн гэгддэг мөрийтэй тоглоомчин ноёдтой тоглоно. Ихарев хэрдээ л хянамгай, хашир байж гурван ноёнтонд хуурагдахгүйг хичээнэ. Өөрөө бүр сэмхэн дөнгөж, ашиг олохыг эрмэлзэнэ. Жүжгийн турш тэр гурван нөхөдтэй хэн нэгнийг хууран мэхэлж, хөөргөж, 200 мянган рубльтэй болж, юунаас ч илүү ашигтай ажилладаг ч өнөө гуравтаа хууртаж байгаагаа мэдэхгүй л явна. Эцэст нь тэгээд 80 мянган рубль ч үгүй хууртан үлдэнэ. Тэгэхээр одоо ойлгогдож байгаа биз. Бид бол буурчийн газрын мөрийтэй тоглоомчид л гэсэн үг. Тайзнаас өөрсдийгөө, өнөөдрийн нийгмээ тодоос тод тольдон харлаа.

   -Заль мэх, найрсаг зан, хэд дахин илүү ухаалаг байдал-

-ХАЙРЦАГ, ШҮХЭР, ХӨЗӨР-