Хөгжилтэй яриа, хөөргөн зантай эмээгийн хайртай хүү, дөрөвдүгээр ангиасаа эхлэн арван жил төгсөтлөө алиалагч хийсэн даруухан ч урлагт хайртай хөвгүүн. Найруулагч, жүжигчин аавыгаа дагаад Кино үйлдвэрийн байранд очиж өнждөг, зундаа хөдөөгүүр кино зургийн талбай руу хамт явна. Тэр ч бүү хэл “Анхны алхам”, “Эх бүрдийн домог”, “Хүний амь”, “Суварган цэнхэр уулс”, “Хатанбаатар” зэрэг олон сайхан бүтээлийг найруулсан нэрт Г.Жигжидсүрэн гуайн “100 ламын сургууль” киноны лам бандийн дүрд тоглоод амжсан гээд дурдвал тэр бага наснаасаа л урлагт хөл тавьсан, үгүйдээ л найруулагч, жүжигчин хүний ажил мэргэжлийг мэдэрч өссөн. Тиймдээ ч бага ангид байхаасаа л “Жүжигчин болно” гэдгээ ангийнхандаа, багш нартаа шулуухан хэлчихдэг байжээ. Монгол Улсын Гавьяат жүжигчин Н.Ариунболдын бага насныхаа тухай ийм яриа өрнөдөг. Аав нь ч хүүгээ урлагийн хүн болохыг зөвлөдөг байжээ.

         Арван жилээ төгсөөд СУИС-д шалгалт өгч тэнцсэнээ дуулаад, өмсөж явсан пиджакаа тайлан шидээд, хөл дээрээ дэвхцэж байсан хөгжилтэй түүхээсээ ч мөн хуучилдаг. Энэ тухай нь сонсоход, тухайн үеийн стилээр өргөн жинс, томдсон пиджактай сэргэлэн Бооёогийн дүр төрх тодордог. Ингэж тэр хошин урлаг хэмээх том айлын том уран бүтээлч болох замаа эхлүүлжээ. Түүнийг хошин урлагийн томчууд угтан авч, хүн инээлгэх, инээдээр дамжуулан бусдад ухаарал өгөх амаргүй боловч аз жаргалтай, нарийн торгон мэдрэмж хэрэгтэй энэ салбарт хөтөлжээ. Бооёо энэ тухай "Шинэ үе” продакшнаа байгуулчихаад Жанчивдорж, Дашхүү ах хоёрыг урьж тоглолтдоо оролцуулдаг байлаа. Гавьяат жүжигчин Д.Батсүх ах надад хэлдэг байлаа. “Миний хүү мундаг шүү. Инээдэм гэдгийг зөв мэдэрч тоглож байгаа чинь сайн хэрэг” гэж урмын үгээр шагнаж байсан” гэсэн байдаг.


       Түүний олон сайхан номер, дүр бидний сэтгэлд бий. Бүтэлгүй хүү, болзоот залуу, дурласан эр, аальгүй эмэгтэй, сайн эзэгтэй, журамт ах, хариуцлагатай аав, үрсээ бурханд даатгасан ээж, газар шороондоо хайртай нэгэн гээд “Шинэ үе” продакшны тайзнаа тавьж буй номер бүхэн түүний үлгэрлэл, бусдад өгөх зөв мессеж, ухаарал байдаг. Үзэгчид заавал нэгийг ойлгоод, олоод, хайрыг мэдрээд гардаг нь өнөө л хэвээрээ.  Түүний аав Урлагийн гавьяат зүтгэлтэн Т.Намсрайжав  “Хил дээр” уран сайхны кинонд БНМАУ-ын баатар Гиваан, “Моторын дуу” киноны нэгдлийн дарга, “Тэнгэрийн муухай арилдаг” кинонд гараашийн диспетчерт, “Би чамд хайртай” кинонд хороон дарга, “Тэмцлийн оч” уран сайхны кинонд Даалуучин Дорж, “Сахиул уу сахиус уу” кинонд согтуу жолооч, “Ацаг шүдний зөрөө” кинонд банкны Балдан, “Хөх өвсний нуур хөлгүй” кинонд тогооч Тулга, “Тоншуул” кинонд тэмээчин Барамсайд гээд 20 гаруй кинонд гол болон туслах дүрийг бүтээсэн.

        Мөн “Шинэ хотын гэрэл”, “Дэгдээхэй нас”, “Давааны цаана даваа”, “Тэнгэрийн муухай арилдаг”, “Бушхүүгийн үлгэр”, “Говийн зэрэглээ”, “Саруул талын ерөөл”, “Жаргал даахгүйн зовлон”, “Ацаг шүдний зөрөө”, “Намар нахиалсан мод”, “Тэмцлийн оч”, “Тань руу нүүж явна”, “Би чамд хайртай”, “Ховор хүмүүс”, “Хүний хүн”, “Эргүүлэг” зэрэг 30 гаруй уран сайхны кинонд ассистент найруулагчаар ажилласан байдаг.

      Бооёогийн хувьд нөхөрлөлийн том үлгэр жишээ болж байдгийг үзэгчид мэднэ байх. Хошин урлагийн Амбий, Бооёо, Хүрэлээ гээд хоршил нэр бүр тогтсон байсан. Тэр “Сайхан хүнийг дурсах сайхан байдаг. Хүрэлээ бид гурав ямархан уран бүтээлчид байсан, хэр хэмжээний уран бүтээл олонд хүргэж сэтгэлийн цэнгэл эдлүүлснийг яриад баршгүй. Манай Амбий бол хошин урлагийн төлөө төрсөн, хүмүүст инээдэм хөгжөөн, сэтгэлийн баяр баясгалан өгөх гэж хорвоод ирсэн уран бүтээлч байлаа. Бид хамтарч ажиллаад дараа нь тус тусынхаа бизнесийг хөөсөн. Амбий маань өөрөө бас хамтлаг байгуулсан. Гэвч сэтгэл зүрхнээсээ алхам ч холдоогүй дээ. Би муу найзыгаа үргэлж бодож, бие хаа нь гайгүй л байгаа даа. Ойрд ямар бүтээл дээр ажиллаад манаргаж байгаа бол гэж боддог байлаа. Сүүлд өнгөрөхийнх нь өмнө очиж уулзсан. Огтхон ч гуньж гутралгүй хорвоог орхисон. Бид хоёрын танилцсан түүх бас сонин. Би СУИС-ийн оюутан боллоо. Манай хүн Дорнодоос мөн оюутан болоод ирж байгаа юм. Бид хоёр удаа ч үгүй дотно нөхөрлөлөө. Манайхаар орж гарч, хооллож ундалж хамаг л юманд хамт байлаа. Тэгтэл Амбийгийн аав Цэвэгсүрэн гуай Дорнодоос яриад “Миний хүү яажшуухан байна. Наана чинь аавтай нь хамт Дорнодын театрт ажиллаж байсан Намсрайжав гэж найруулагч бий. Тэднийхийг сураад очдог юм шүү” гэж хэлэхэд мань эр хэдийнэ олоод ирчихсэн, хүүтэй нь нөхөрлөчихсөн байж билээ. Ингэж хорь ч хүрээгүй хонгор зүстэйгээсээ нөхөрлөсөн юм. Соёл урлагийн их сургуульд хамт суралцаж, хамт төгсөж, драмын театрт хамт ажиллаж, дараа нь “Шинэ үе”-ийг хамтдаа байгуулж байсан гээд бодохгүй юу” гэж найзынхаа тухай олонтаа ярьсан нь бидэнд ч дотно.

      Өдгөө харин тэр Хүүхэд, Залуучуудын театр хэмээх том айлыг удирдан явна. “Аавдаа театрын дарга болж буйгаа хэлэхэд “Энэ театрыг л бүрэн утгаар нь авч яваарай” гэж захисан. Би энэ театрыг хүүхэд чуулсан театр болгоно” гэж ярьснаа биелүүлэхээр алхаж явна. Энэ өдрүүдэд аавынхаа захиасын эхлэлийг тавиад, продюсераар нь ажилласан Төрийн шагналт, Соёлын гавьяат зүтгэлтэн Д.Батбаярын “Хайрыг хайрла” жүжгийг үзэгчдэд хүргэж байна. Түүнд амжилт хүсье.