Олон улсын аавуудын баярын өдөр өнөөдөр тохиож байна. Аавын тухай онцлох таван шүлгийг хүргэж байна.

Яруу найрагч Ч.Ренчиндорж- Тэнгэрт хүрдэг толгодын зам

Өлмийгөөс эхэлж тэнгэрт хүрдэг толгодын зам
Өчигдөр аав минь түүгээр хатируулж явсан
Өнөө лав тэнгэр хүрээ биз
Өлмийдөө хүний мөртэй ганц хайлаас
Өвөр дээрээ нар тоссон үүртэй
Өвөөлж эргээд л зовлонт амь бүрэлдэхийг хүлээнэ
Өлмийгөөс эхэлж тэнгэрт хүрдэг толгодын зам
Өнө хожмоо түүгээр л алхвал аавдаа хүрнэ...

Яруу найрагч Э.Бүжинлхам- Аав

Цас орж байна ээж ээ,

Хоёулаа аавын тухай ярих уу
Цантай цонхон цаана
Инээмсэглээд л зогсож байгаа юм шиг
Санагдаад байна,
Өөрийнх нь тухай дурсан ярихыг
Хүлээгээд л байгаа юм шиг
Өрөвгөр жаалхан болжморуудыг
Өвөртөө дулаацуулах
Өвгөн модны дүрээр
Ширтээд байгаа юм шиг
Санагдаад байна
Ээж ээ, та битгий уйл л даа
Эсвэл хоёулаа өөр зүйл ярих уу
Уйтгар гэдэг хуучрах тучмаа
Улам л гунигтай болдог юм байна
Тийм ээ? Ээж ээ
Сэтгэл гэдэг яг л газар шиг
Хавар бүхэн л
Ханзардаг юм байна
Тийм үү! Ээж ээ?
Ээж ээ, тээр хацар дээр чинь
Нулимс бөмбөрөөд зогсохгүй нь
Ингээд л би тандаа шүлэг бичиж
Зүрхэлдэггүй юм шүү дээ
Урагдаж байж л бичдэг
Энэ хэдхээн мөрийг үлдээхийн төлөө
Ургуулж өсгөсөн ижийгээ
Уйлуулчихдаг би мөн азгүй хүн ээ
Ээж ээ, ээж ээ
Хайр гэдэг нь энэ юм уу ээж ээ
Халуун, давстай, усан зүйл байдаг юм уу
Аавыг, алиахан гурван үрээ та уйлж хайрласан болохоор
Амт нь эсвэл надад ингэж санагдаад байгаа юм уу
Ээж ээ!
Ээж ээ, цас ороод л байна
Цаашаа таны тухай шүлэг бичье гэвч
Та уйлна гэхээр даанч надад
Хэтэрхий их гунигтай байна...

ААВДАА ЗОРИУЛСАН ШҮЛЭГ-О.Элбэгтөгс

Цэцэгс бидний дурсамж болоод булшин дээр тавих дурсгал
Цэцэгс бидний дурлал бөгөөд тойрон эргэлдэх дурдтгал
Цэцэгс бидэнд байгаа бүх зүйлийн төлөөлөл
Цэцэгс бидэнд байгаагүй бүхний төсөөлөл
Хортой энэ агаар бидний хамаг жимсийг залгиад
Хаашаа шурган одсоныг хэн ч хэлж мэдэхгүй
Учир нь энд бүгд чихгүй, хэлгүй, нүдгүй
Урьд өмнө нь ийм л байсан, одоо ч тийм л байна
Цусаар шуурсан тэнгэрийн хаяанд наран мандахгүй
Цутгах борооны төмөрлөг ширхэг арьс зүснэ
Цурхиран уйлаад ч хэн ч сонсохгүй хүйтэн ертөнцөд
Цугтаа байна гээд намайг авчирсан аав минь хаачаа вэ?
Энэ ертөнц цэцэгсийн орон, таныг олж очих хаалга
Энэ ертөнц цэл залуухан бас хамгийн өтөл дорой
Энэ ертөнцийн цусаар тэжээгдсэн бидний хувь тавилан
Энэ ертөнцийн цуурай болон тэнгэртээ мөнх оршино.

Тө.Бямбасүрэн

Буцаж ирэхдээ лийр авчирна гэж амлаад
Буриад гутлуудаа үүрэн зах руу явдаг байсан
Гуталчны хүү байх нь хөл даарахгүй тоглохын нэр гэдгийг
Гудамжны цасан дайн, мөсөн гулгуурууд мэднэ
Шуудайтай гутлуудаа зарж зогсохдоо эцэг минь
Шунал гэдэг нь, хүүдээ лийр авах хүсэл юм гэж бодсон болов уу
Будаа, гурил, тамхи, цавуу дүүрэн шуудай үүрээд
Буцаад ирэх нь Зуунмодын ургац хураалт шиг л санагддаг
Гуталчин аавын минь дэргэд
Гурилаар цавуу буцалгаж суухдаа, ээж минь
Гунжаа тугаллуулж, уургийг нь чанаж
Гудамдаа л сайхан амьдарна гэж итгэсэн болов уу

ТОГТУУН БУС- Э.Булган

Адуу үүрссэн талд нэг л хүн дутаад
Амьд мэндийн тухай шувууд сэм шивнэлдээд
Уулс хүртэл гунигийн харцаар ширтэлцээд
Уйланхай жаал шиг тэнгэр ганц нэгээр дусагнаад
Эх орон минь тогтуун биш байна
Энд хэн нэгэн ирж жаргалын цуур эгшиглүүлээч
Инээд цалгисан гэрийн хоймор эзгүйрээд
Ижий хар шөнөөр хананы нүд тоолж санаашраад
Өвөл дуусахгүй зун өвөл аятай санагдаад
Өнчирсөн зүрхнүүд гадаа хөлийн чимээ чагнаад
Эх нутгийн минь тэнгэр дор
Энд хэн нэгний сэтгэл тогтуун бус байна
Үүр цайтал уйлсан дүүгийн нулимсыг
Өдөржин бурхан чөтгөр хоёр хундага харшуулж уугаад
Өчигдөрхөн л надад зориулж эсгэсэн баярын дээл
Өдөр өдрөөр багадаад, өнгө нь бас гандаад
Цаг хугацаа хүртэл
Цаг агаар шиг тогтуун биш байна
Үзээгүй ертөнцийн тасалбарыг үлдээгээд алсын алсыг зорьсон
Өр зүрхний минь аргамж аав та минь эзгүй болохоор
Дэлхий хүртэл дайвалзаад тогтуун бус байна
Дэргэд та минь байхгүй болохоор.