Монгол Улсын Гавьяат тамирчин Э.Цэндбаатар мэргэжлийн тулааны ес дэх ялалтаа байгууллаа. Тун саяхан даа, бичлэг хийгээд л "Би заавал чадна, амжилт гаргана" гээд зорилгоо тодорхойлж, тулааны спортод хоёргүй сэтгэлээр зүтгэхээр гарч ирж байсан бол өнөөдөр эх орныхоо нэрийг дэлхийд гаргаж явна. Өнөө бидний гомдоогоод явуулсан тамирчин шүү дээ. Оны өмнөхөн л тэр найм дахь тулаанаа нэг ч удаа хүнд цохилт авч байгаагүй тамирчныг хүчтэй цохилтоор ялж байгуулсныг мэдэх байх. 

      2021 оны арванхоёрдугаар сард тэр мэргэжлийн боксын анхны тулаанаа хийж, ялалт байгуулан эхэлж байсан. Хэнээс ч юу ч гуйхгүй, хэний ч өмнө гудайж бөхийхгүй зан чанараараа тэр мэргэжлийн боксын тавцан руу гарсан. Энэ нь ч оносон шийдвэр гэдгийг өнөөдөр бид харж байна. Өөрөө ч тэр батлан харуулах гэж өдөр бүр хичээж, өнөөдөр ийнхүү ес дахь ялалтаа баяртайгаар дуулгаж байна. Зорьсондоо үнэнчээр амжилттай зүтгэж, иртэй байгаа түүнд баяр хүргэе.

          Үнэхээр амжилтаа харуулж чадаж байна. Өөрийн сонгон хичээллэж, амжилт гаргахаар эргэлт буцалтгүй сонгосон боксын төлөө тэр арав гаруй наснаасаа эхлэн тууштай хичээллэж, тасралтгүй амжилт гаргасан. 19 настайдаа анх Риогийн олимпын тавдугаар байрт шалгарч, дараагийн олимпод түрүүлнэ гэсэн хүслийг өвөртлөөд зогсож байсан.

        Гэсэн ч түүний хичээл зүтгэл амжилтыг хүмүүс төдийлөн үнэлж, чин үнэнчээр дэмжээгүй. Гавьяатын найран дээр нь нутгийн зөвлөл болох гишүүд нь түүнд автомашин бэлэглэж байгаагаа хэлж, “Машин нь замдаа ирж яваа” гэж хүүхэд хуурч байгаа аятай хуураад, машинаа өгсөн ч юмгүй сүүлдээ “Машин өгөх албатай юм уу” гэх үгээр маргаан үүсгээд дууссан. Түүнийг хуурч, дэмжинэ гээд дэмждэггүй, амжилтыг нь үнэлээгүй жишээнээс ганцхан дурдахад л энэ. Олон ч удаа түүнийг хуурсан, гомдоосон, зодож гэмтээж ч байсан. Гэсэн ч тэр өөрийнхөөрөө чадлаар амжилтад хүрнэ гэсэн бат итгэлээ алдалгүй зүтгэсээр байлаа. Тэр мөн хүлээсэн, итгэсэн, дараагийн амжилт руугаа тэмүүлсэн. Гэхдээ нөхцөл байдал хэвэндээ л байсан. Нэг ч өдөр амралгүй шаргуу бэлтгэлээ хийсэн ч амьдрал нь тэр хэмжээгээр сайжирч, дээрдсэн зүйл байгаагүй. Тэгээд л өөрийн чадлыг харуулахаар зүтгэсэн. Шигшээ багаас нь хасаж байхад ч тэр гуйлгүйгээр том байж, өөрийгөө мэргэжлийн боксын тавцанд харуулна гэж итгэсэн.  

                Архангай аймгийн Цэцэрлэг суманд төрсөн тэрбээр анх Хөдөлмөрийн баатар, Гавьяат тамирчин П.Сэрдамбыг хараад анх боксоор хичээллэе гэж шийдсэн гэдэг. Айлын гурав дахь хүүхэд бөгөөд багаасаа бусад хүүхдийн л адил гудамжинд тоглож наадан, гэрийнхээ ажилд тусалдаг байжээ. Түүний боксоор хичээллэх шийдвэр 2008 оны олимпоос эхлэлтэй байна.

       Түүний амжилт 2013 оны Залуучуудын Азийн Аварга шалгаруулах тэмцээнээс хүрэл медаль хүртсэнээр эхэлсэн түүхтэй. Араас нь 2016 онд Риогийн олимпын тавдугаар байр,  Химийн цомын алтан медаль, Чехийн олон улсын гранпри наадмаас алтан медаль, 2018 оны Улаанбаатар цом тэмцээнд түрүүлж, ААШ-д оролцох эрхээ авч, алтан медаль, Дэлхийн аварга шалгаруулах тэмцээнээс хүрэл медаль гээд амжилт нь ёстой хөвөрч байв. Харин 2020 оны Токиогийн олимпод итгэл найдвар тавьж, “Энэ миний амьдралаа өөрчлөх боломж” гэж зүтгэсэн ч хүсэлдээ арай хүрч чадаагүй юм. Тиймээс л тэр мэргэжлийн бокс руу зориг сэтгэл шулуудсан. Хамгийн сүүлд явахынхаа өмнө тэр холимог тулаанч З.Шинэчагтагтай 600 сая төгрөгийн боцоотой тулаан хийж, ялалт байгуулсан. Мөн л удаж төдөж арай чүү хожлынхоо мөнгийг авсан. Үнэндээ тэр хангалттай харж, хүлээж, бүхнийг болох байх гэсэн хүсэлтэй байсан ч одоо харин хүний амжилтыг үнэлсэн шиг үнэлж чаддаг тавцан дээр тэр амжилттай зогсож чадаж байна. Өшөө ч олон амжилт байгааг тэр хэлж байна. Түүнд амжилт хүсье.

          Түүний амжилтад өөрөөс нь дутахгүй гэр бүлийнхэн нь хамгийн их баярлаж байгаа нь мэдээж. Түүний ээж “Мэргэжлийн бокст тулалдсанаасаа хойш хүү минь тайван, өөртөө итгэлтэй болсон. Тийм учраас тоглолт бүрийг нь шимтэн үзэж, цохилт, довтлолт бүрд минь хамтдаа байдаг” гэсэн юм. Ийм сайхан тамирчнаа бид мөн ч гомдоож, амлалтаасаа ухарч, урмыг нь хугалсан даа. Гэсэн ч тэр мэргэжлийн тулаанд мэхийхгүйгээр амжилттай оролцож, улам гялалзаж байна.