Тэр зургаараа тоглоомын талбайд хүүхэлдэйн баатруудыг “амьдруулж”, айлын хашааг хөдөө тал, ой мод, далайн эрэг болгон хувиргадаг. Ингээд зогсохгүй тэр их хотын талбайд үзэмж нэмж, ирээдүйд илүү сайхан амьдрахыг бэлгэдсэн зураг зурдаг. Түүнийг И.Түвдэндорж гэнэ. Гадаа талбайн зураг зураад таван жил болж байгаа тэрбээр "Хөөрхөн хөрөг" цахим хаягаараа дамжуулж хийсэн бүтээлүүдээ хүмүүст хүргэдэг билээ. 

-Таны хана, хашаан дээр зурсан зураг хүмүүсийн сэтгэлд хүрч, хотын үзэмжид өнгө нэмж байна.  Өөрийнхөө бүтээлээр хотод өнгө нэмж байгаа сэтгэгдлээсээ хуваалцахгүй юу?

-Хотынхоо өнгө үзэмжид хувь нэмрээ оруулж, багахан ч гэсэн үзэмж нэмж байгаадаа үргэлж баярладаг. Зураг зурснаар өөрийгөө хөгжүүлэхээс гадна орлоготой болно. Залууст эх орондоо ч хөдөлмөрлөөд сайхан амьдарч чадна гэдгийг үлгэрлэхийг хичээдэг дээ.

-Хэзээнээс гудамж, талбайд зураг зурж эхэлсэн бэ. Ямар төрлөөр дагнан зурж байна?

- Би хана, хашаа, хаалган дээр зураг зурдаг болоод таван жил болж байна. Нийтийн байранд амьдардаг байхдаа өнөөх байрныхаа гадна хашааны хаалган дээр хоёр хоточ нохой зурж энэ бүхэн эхэлсэн дээ. Ингээд үргэлжлүүлэн хүүхдийн тоглоомын талбай, хашаа, хаалган дээр зурах болсон. Сүүлд эко Улаанбаатар зургийг зурсан. Багаасаа л авдрын нүүрэн дээр шохойгоор зураг зураад сууж байдаг хүүхэд байсан гэсэн. Нимгэн дөрвөлжин шугамтай дэвтрийг дүүртэл нь морь зурчихаад, цоортол нь баллуурдаад дахиад зурна. Хээр талд ургасан тэр олон өнгийн цэцгийг яаж зурж, өнгийг нь яаж гаргахаа мэдэхгүй биширч зогсдог хүүхэд байлаа. Зурах дуртай байсан ч зураач болно гэж бодоогүй. Гэхдээ сургуульд байхдаа бүх л зургийн тэмцээнд орж, тэргүүн байрт шалгардаг байсан. Хичээлүүдэд жигд сайн байсан учраас багштайгаа ярилцаад хэл шинжлэлийн мэргэжлээр их сургуульд сурсан. Зураг зурж эхлэхдээ найзуудыгаа болон олны танил эрхмүүдийг зурж, өөрийгөө хөгжүүлдэг байлаа. Өдөрт заавал нэг зураг зурна. Тухайн өдөр юу болсон, хэр их ядарсан нь огт хамаагүй, заавал нэгийг зурна.  Ингэж хичээж өөрийгөө сайн хөгжүүлсэн гэж боддог.

-Ингэж гудамжинд зурахад тодорхой газраас зөвшөөрөл авах шаардлага гардаг уу. Зөвшөөрөлгүйгээс болж зургийг нь арилгасан тохиолдол гарч байв уу?

-Одоогийн байдлаар захиалгаар зураг зурж байгаа учраас зөвшөөрөлгүй зураг зурсан тохиолдол байхгүй ээ. Харин цаг агаарын таагүй байдал, хэтэрхий өндөрт шат хүрэхгүй байх зэрэг асуудал тулгардаг.

-Гудамжинд зураг зураад зогсож байхад иргэд хэрхэн хүлээж авдаг вэ?

-Олон нийтийн талбай, зам дагуу зураг зурах хамгийн сайхан. Хүмүүс зурж дууссаных нь дараа биш зурж байгааг нь харж, мэдрэх дуртай юм билээ. Сэтгэлийн үгээ хэлнэ, хүүхдүүд ирж тоглоно, санал хуваалцана. Хүмүүс дэмжинэ, хэсэг нь шүүмжлэн, гадаа зураг зурах хамгийн зугаатай байдаг даа.

-Таны хувьд ханан дээр зураг зурахын сайхан нь юу вэ?

-Бүтээлээ бүрэн дууссаны дараа харах хамгийн сайхан. Яг зурж байх үед алдаатай, төсөөлснөөс өөр болоод байгаа юм шиг санагддаг. Гэхдээ хамгийн сүүлийн давхаргаа тавиад зургаа харах мөч, дараа нь хүмүүст “Энэ миний зураг” гэж танилцуулах хамгийн сайхан. 

-Уран бүтээлчийн хувиар үзэсгэлэн гаргаж байв уу. Хэрэв гаргаагүй байгаа бол таны гаргах үзэсгэлэн ямар уур амьсгалтай байх бол?

-Өөрийгөө одоохондоо арай зураач гэж нэрлэх болоогүй байна. Одоохондоо зураг сонирхогч гэж боддог. Үзэсгэлэн гаргаж амжаагүй ээ, цахим сүлжээгээр дамжуулж зурсан зургаа түгээдэг. Ойрын хугацаанд нутгийнхаа байгалийн сайхныг бишрүүлсэн зураг зурж үзэсгэлэн гаргахыг хүсдэг дээ.

-Та олон нийтийн газар зурсан зургуудаараа юу илэрхийлэхийг хичээдэг вэ?

-Цагдаагийн ерөнхий газартай хамтарч хүүхдийн тусламжийн 108 дугаарын талаар зураг зурсан. Хүүхдийн хүчирхийллээс сэргийлэх аянд өөрийнхөө дуу хоолойг өргөсөн явдал байсан. Мөн “Эко Улаанбаатар” гэх нийгэмд өнгө нэмж түгжрээд зогсохдоо, хажуугаар нь алхахдаа түр саатаж харах сайхан сэдэвтэй ирээдүйг өнгөлгөөр бэлгэдсэн зураг зурсан. Олон газартай хамтран ажиллаж, хүүхдийн тоглоомын талбайд тэдэнд зориулсан ертөнцийг бүтээсэн. Тэр бүр хүүхдийн орчинд бага ч гэсэн өнгө, дурсамж нэмнэ шүү дээ.

-Хүмүүс энэ салбарыг амархнаар хардаг байж магад, үүнээсээ болоод хөлсөн дээрээ тохирохгүй байх үе олон талаар нэг зураачийн ярьж байсныг саналаа л даа. Танд энэ төрлийн асуудал хэр тулгарч байна?

-Би ч анх эхэлж байхдаа тэгж боддог байсан. Гэхдээ зураг зурна гэдэг нарийн чимхлүүр ажил ихтэй, бүхнийг бодож тооцоолох хэрэгтэйг ойлгосон. Өөрөө зурж эхэлснийхээ дараа л үнэ цэнтэй, цаг шаардсан ажил гэдгийг нь ойлгож байна.

-Зурсан зураг бүр нь таны хөдөлмөр сэтгэл шингэсэн учраас үнэ цэнтэй байх. Тэр дундаас онцолж ярих бүтээл бий юү?

-Бүх зурагтаа сэтгэлээ шингээж зурдаг. Дөнгөж зурж эхэлж байхдаа учрыг нь олохгүй шантарсан ч ард нь гарсан бүтээлүүддээ их хайртай. Тэр зургийн цэг, зураас бүр нь дурсамж байдаг.