-Дуу, хөгжим биднийг үхэхэд сэтгэлтэй хамт үлддэг-

Улсын филорманийн дуучин Б.Солонготой ярилцлаа.

-Таны хүүхэд нас, аав, ээжийнх нь тухай асуултаас яриагаа эхэлье гэж бодлоо?

-Би Улаанбаатар хотод төрж, өссөн. Аав минь цэргийн хүн, ээж минь эмнэлэгт ажилладаг. Аав дуулдаг, ээж хөгжим тоглодог болохоор би дуучин болсон байх гэж боддог.

-Б.Солонго багадаа ямар ааш зантай, юу мөрөөддөг хүүхэд байсан бэ. Өөрийгөө хэн болно гэж төсөөлдөг байв?

-Хүний зан араншин өөрчлөгддөггүй гэж би боддог. Багадаа ямар зан ааштай байсан тэр чигээрээ төлөвшиж том болдог. Би багадаа үг дуу цөөтэй, зураг их зурдаг хүүхэд байсан. Тухайн үед зураач болж, өөр гараг дээр очиж үзэхийг  мөрөөддөг байлаа.

-Хэзээнээс урлагт хөл тавьсан бэ. Урлагийн хүн болоход юу нөлөөлсөн гэж боддог вэ?

-Цэцэрлэгт байхдаа бүжиглэх дуртай байсан. Сургуульд ороод дуулж, шүлэг унших сонирхолтой болсон. Тэр цагаас л дуулж эхэлсэн дээ. Дуу хөгжмийн багш минь ардын дууг үндэсний цөөхүүл хөгжимтэй дуулуулж, сургуулиудаар явуулдаг байлаа.

-Та дунд болон их сургуульд байхдаа хүсэж мөрөөдөж байсан зүйлдээ хүрсэн үү. Тэдгээр он жилүүд хэрхэн өнгөрсөн бэ?

-Би ерөнхий боловсролын 44 дүгээр сургуулийг төгссөн. Кино урлагийн дээд сургуульд жүжигчин мэргэжлээр элсэж, нэг жил сураад СУИС-ийн Радио телевизийн дээд сургууль руу шилжиж, найруулагч мэргэжил эзэмшсэн юм. Тэр үеийн оюутан сурагчдын нэгэн адил сурч төгссөн. Байнга энд тэнд дуулж явдаг байсан болохоор хичээл, ном их хаягддаг, муу сурлагатай хүүхэд байлаа. Багаасаа урлагаар явж байгаа хүүхдүүдэд хандаж хэлэхэд хичээлээ нэгдүгээрт тавьж байгаарай. Дараа нь хэрэг болдог юм байна билээ шүү.

-Жазз урсгалаар уран бүтээлээ туурвидаг. Жаззын бусдаас ялгарах онцлог юу вэ?

-Би жазз дуу дуулах дуртай. Монголд энэ чиглэлээр ажиллаж байгаа хамгийн сайн хүмүүстэй хамтарч ажиллаж байгаадаа баяртай байдаг. Ялгааг нь сайн хэлж мэдэхгүй байна. Хүн бүрийн өөрсдийнх нь сонсдог хөгжим тухайн хүндээ таашаал өгдөг байх.

-Улсын филорманид ороод хэдэн жил болж байна. Хэн багшийн удирдлагаар ажиллаж байна вэ?

-Үндэсний филорманид зургаа дахь жилдээ ажиллаж байна. Баянмонгол чуулгын удирдаач С.Саруул-Од багшийн удирдлага дор ажилладаг.

-Тайзан дээр дуулаад зогсож байхдаа ямар мэдрэмж авдаг вэ. Сонсогчдод ямар мэдрэмж өгөхийг хүсдэг вэ?

-Дуу дуулах нь надад амьдрал дээр байдгаас илүү бодитой эрх чөлөөг мэдрүүлдэг. Үзэгчид миний дуулахыг сонсоод ингээсэй, тэгээсэй гэж хүсдэггүй. Дуу хөгжим сонсоод  тайвширч л байвал сайхан санагддаг.

-“Үдэшлэг” хэмээх бие даасан тоглолт хийснийг санаж байна. Үүнээс өөр тоглолт хийсэн үү. Тухайн үед ямар мэдрэмж төрж байв. Тоглолтын гол онцлог юу байсан бэ?

-“Үдэшлэг” тоглолтоос өөр тийм хэв маягтай тоглолт хийж байгаагүй. Тоглолт хийхэд бэлтгэл ажил их чухал болохоор их ядарсан. Бүх зүйлд өөрөө гүйж, өр тавьж хүртэл үзсэн. Жижиг газар олон цуврал тоглолт хийж байлаа. Хамгийн сүүлд л гэхэд хөл хорионоос гурав хоногийн өмнө тоглолт хийсэн. Тоглолт хийхээр тийм ч их сэтгэл хөдөлж, догдолдоггүй.

-Энгийн үед ихэвчлэн ямар дуу аялдаг вэ?

-Дуу бараг аялдаггүй.

-Танд уран бүтээлчийнх нь хувьд үлгэр жишээ авдаг, хүндэлдэг хүн байдаг уу?

-Даган дуурайдаг хүн байхгүй. Харин бүх хүнийг хүндлэхийг хичээдэг.

-Уран бүтээлчдтэй хамтран ажиллахдаа юуг хамгийн түрүүнд баримталдаг вэ?

-Хамтран ажиллахаар болоод, хэн нэгэн хүн надад дуу санал болговол дууных нь үгийг хамгийн чухалд тооцдог. Үг нь миний үзэл бодолтой зөрөхгүй байх хэрэгтэй.

-Та аав, ээжийнхээ тухай яриа дэлгээч. Хүүхдийнхээ хүмүүжилд хэрхэн анхаардаг вэ?

-Аав, ээж хоёр минь хамтдаа ажиллаж, амьдарч байгаад их баярладаг. Хүүхдийг минь олон хүн хүмүүжүүлдэг. Бид түүнийг сайн хүн болгож өсгөж байгаа.

-Чөлөөт цагаараа юу хийж өнгөрөөдөг вэ?

-Одоо л чөлөөт цаг их гарч байна. Сүүлийн хэд хоног нэхмэлийн зүүгээр ноосон малгай хийсэн. Одоо ханан дээрээ зураг зурах санаатай байгаа.

-Дуу, хөгжим таны амьдралын салшгүй нэг хэсэг байх. Дуу хөгжмийг юу гэж боддог вэ?

-Дуу, хөгжим бол биднийг үхэж, бие сэтгэл хоёр салахад сэтгэлтэй нь хамт үлддэг зүйл гэж боддог. Тийм болохоор сайн сонсож, сайхан дуу цээжилж байгаарай.

-Сайн дуучин эсвэл хөгжимчин байхын тулд яах ёстой вэ?

-Авьяастай, ажилсаг байх хэрэгтэй. Бас ухаалаг, сайхан сэтгэлтэй байх нь чухал гэж боддог.

-Ажил, мэргэжлээсээ шантрах үе гарч байсан уу?

-Шантрах үе гарч байгаагүй.

-Хүний амьдралын үнэ цэн юунд оршдог юм бол?

-Амьдралын үнэ цэн тухайн хүний хамгийн үнэтэй гэж бодсон зүйлд л оршдог гэж боддог.

-Хүүхдэдээ юуг хамгийн их захиж, ямар хүн болоосой гэж хүсдэг вэ?

-Хүүхэд минь ямар ч хүн болж өссөн би хайрлах болно. Янз бүрийн зүйл хэлж, захидаггүй.

-Сүүлийн үед ямар уран бүтээл дээр ажиллаж байна вэ?

-Сүүлийн үед уран бүтээл дээр ажиллаагүй.

-Цаашид ямар бүтээл дээр ажиллахаар төлөвлөж, мөрөөдөж байна вэ?

-Одоогоор ямар ч төлөвлөгөөгүй амьдарч байна. Энэ нь их амар санагдаж байна.

-Таны хамгийн их хайртай, магадгүй таныг хамгийн их зовоож гарсан уран бүтээл юу вэ?

-Тийм дуу байхгүй. Магадгүй ирээдүйд гарах байх.