Гайхамшгийг ихэвчлэн зөрүүд, өөрийнхөөрөө, баргийн хүний нөлөөлөлд автдаггүй, санаснаасаа эргэж буцаж, халшраад байдаггүйн дээр бусдад итгэвэл итгэсэн шиг итгэж, эгдүү хүргэсэнтэй нь эргэж нялуураад явдаггүй тэрслүү гэмээр нөхөр бүтээсэн байх нь олонтаа. Хүн төрөлхтний түүхэнд гайхан бахадмаар ололт, амжилтыг олон зуун сая хүн бүтээсэн байдаг ч бор зүрхээрээ, өөрөөс нь өөр хамтрагчгүй ч мөрөөдлөөсөө гадна бусдын сайн сайхны төлөө тэмцэж, хөдөлмөрлөсөөр амжилтад хүрсэн нь тийм ч олон биш. Гэхдээ бий. Тэдний нэг бол Монгол Улсын Хөдөлмөрийн баатар цол хүртээд тун удаагүй яваа Лувсангийн Хүрэлбаатар билээ. Түүнийг бид “Энэ цагийн эзэд” булангийнхаа зочноор урин хөөрөлдлөө.

-Баяр хүргэе. Хөдөлмөрийн баатар цол хүртээд бараг сар болох гэж байгаа болохоор сэтгэл хөдлөл нь нэлээд дарагдчихсан байгаа байх. Гэхдээ баярт мөчийнхөө тухай, Хөдөлмөрийн баатар цолоо хүртэж зогсохдоо юу бодож байсан тухайгаа манай уншигчидтай хуваалцахгүй юу?

-“Хөдөлмөрийн баатар хэмээх том нэр хүндийг үүрч явах маш их хариуцлага над дээр ирж байна. Энэ дайнд хүрэх сайн сайхан, шинийг санаачлах ёстой гэж чамайг шагнаж байгаа юм шүү” гэж өөртөө хэлж зогссон доо. 2-3 төрлийн эм гарган авахаар ажиллаж байсан юм. Түүнийгээ л хурдан гаргаж, ард түмний эрүүл энхийг сахих ажлаа цаг, минут алгуурлалгүй, улам хариуцлагатайгаар хийе л гэж бодогддог юм билээ.

-Хөдөлмөрийн баатар цол хүртэх гэж байгаагаа дуулаад хамгийн түрүүнд хэнд хэлсэн бэ. Мэдсэний дараа яг ямар мэдрэмж төрдөг юм байна?

- Миний хувьд их санамсаргүй үйл явдал байсан болохоор төрийн ийм том шагнал авах болсноо дуулсан шөнөө нойр хүрээгүй. Би Хөдөлмөрийн баатар цол хүртэхээр юу хийлээ, ямар амжилт гаргалаа гэж нэлээд бодсон. Тэгээд “Аан энэ намайг, Хүрэлбаатарыг биш, манай эм хангамжийн салбарын хөгжлийг шагнаж байгаа юм байна” гэж бодсон. Дээр нь “Монос” группын 2000 гаруй хамт олны минь хөдөлмөр, зүтгэлийг үнэлж байгаа юм байна бодож, тайвширсан.

Надад Хөдөлмөрийн баатар цол хүртээх гэж байгааг нь дуулаад хамгийн түрүүнд ээждээ хэлсэн. Миний ээж одоо 92 настай. Ээж “Миний хүү аавынхаа захиасыг биелүүллээ дээ” гэсэн. Харин цолоо авсны дараа “Энэ том нэр хүндийг дааж яваарай, миний хүү” гээд үнссэн. Ээж минь 92-той ч бүжиглэнэ, дуулна, ширээний теннис тоглоно гээд зарим залуусаас хавь илүү хөдөлгөөнтэй, сайхан хүн бий.

-Та ямархуу хүү байв. Нэлээд шартай гэх яриаг мэр сэр дуулж байсан?

-Би багаасаа л их мөрөөдөмтгий, бие даасан бодолтой, хор шартай хүүхэд байснаа санадаг. Хүн бүхэн бага залуудаа тийм л байсан биз. Харин тэр хор шараа гадагшаа гаргаад байдаггүй байсан нь их аз байж гэж бодогддог. Тухай бүрт нь гаргаад байсан бол тийм их хор шар хуралдахгүй ч байсан байж мэднэ. Оюутан байхад зарим орос монголчуудыг үл тоомсорлодог, зарим нь бүр доромжилдог байсан нь миний хор шарыг ёстой нэг бадраадаг байж билээ. Би эх орноосоо алсад, Орост сурч байгаадаа хөөрч, орос оюутнууддаа гадаадын оюутан гэдгээрээ бахархах санаатай. Бидэнтэй хамт Чех, Польш, Судан, Этиоп, Вьетнам зэрэг олон орны оюутан, залуус суралцдаг. Оросууд бидэн шиг гадаадынх гэхээр сүйд болно. Тэгсэн хэрнээ монголчууд гэхээр тоохгүй, зарим нь доромжлох маягтай. Бүр “Монгол бол гадаад биш, тахиа бол шувуу биш” гэх зэргээр сүүл толгой холбоод шоглоно. Тахиаг ч яах вэ нисдэггүй болохоор нь шувуу биш гэж болох юм. Харин бүхэл бүтэн тусгаар улсыг гадаад биш гэхээр хор хөдлөөд ер болдоггүй байлаа. Иймэрхүү асуудлаас болж нэлээд удаа оросуудтай гөвөлцөж явлаа. Ийм асуудлаар надтай үргэлж маргадаг нэг орос залуу нэг удаа намайг бие засах газарт дууддаг юм байна. Очтол гурвуулаа, салам зодуулсан. Гэхдээ би боксын секцэнд явдаг байсан болохоор мөчөөгөө өгөөгүй, намалдгийг нь адилхан л нээсэн. Салам зодуулсан ч гэлээ онгол үндэстэн, Монгол нэрийг өмгөөлсөн, хүссэнээр нь бууж өгөөгүй болохоор сэтгэл онгойгоод сайхан байж билээ.

Миний хувьд эр зоригтойгоороо бусдаас ялгараад байдаггүй ч бусдад мөчөөгөө өгдөггүй хүү байсан. Зодоон цохионд оролцоод байхгүй ч тулаад ирвэл зодолдохоос буцдаггүй л байлаа. Оюутан байхдаа шүхрийн спортоор хичээллэж явлаа. Сургуулийнхаа боксын секцэнд явж, бүр Пятигорск хотын босксын аварга шалгаруулах тэмцээнд сургуулийнхаа аваргын хувьд оролцож явлаа гээд эрсдэлээс айдаггүй л залуу байлаа.