1941 оны долдугаар сарын 10. Ардын хувьсгалын 20 жилийн ойн баяр наадмын өмнөх өглөө Монгол Улсын хоёр дахь Ерөнхий сайд Агданбуугийн Амар Зөвлөлтийн шоронд цаазын ял сонсож байжээ. Монголын төрд чин үнэнчээр зүтгэснийхээ төлөө тэр 1939 онд 53-хан насандаа хэлмэгдэж, түүнээс гурван жилийн дараа 1941 оны долдугаар сарын 27-нд эх нутаг, элгэн садандаа дахин хэзээ ч ирээгүй нартаас буцсан гашуун түүхтэй. Эрх чөлөө тусгаар тогтнолоо авч үлдэхийн тулд энхрий хайртай эхнэр, энгэртээ эрхлүүлж өсгөсөн ганц хүүгээ үлдээгээд эрүүний ясаа хонхойтол эрүүдэн шүүгдсэн ч, амьдралын сүүлчийнхээ өдөр хоногуудыг эх орныхоо төлөө зүтгэж, өнгөрүүлсэн эгэлгүй баатар байсан юм. Амар сайд “БНМАУ тусгаар тогтносон улс юм бол намайг яагаад Зөвлөлтийн шүүхээр шүүж байгаа юм бэ. Би Монголын ард түмэнд хайртай. Оросын ард түмэнд элэгтэй. Би Монгол Улстай хил залгаа улсуудаас болгоомжилдог. Би Оросын ард түмнийг хүндэтгэдэг. Харин тэднийг мунхруулж, дарлаж буй улаан коммунистуудад дургүй” хэмээсэн нь түүний сүүлчийн үг байжээ. Төр нийгмийн нэрт зүтгэлтэн, Ерөнхий сайд асан Агданбуугийн Амарын ач хүү Ч.Нэргүй хэвлэлд өгсөн ярилцлагаас онцлох эшлэлийг уншигч танд хүргэж байна.

Өвөөг минь их дөлгөөхөн, хүүхдэд хайртай хүн байсан

XIII зууны үеийн ботийг А.Амар сайд бичсэн гэж түүхэнд үлдсэн байдаг юм

Өвөөг ганцааранг нь хориод хэнтэй ч уулзуулдаггүй байсан юм билээ. Тухайн үеийн НАХЯ буюу одоогийн Тагнуулын Ерөнхий газрын доор хорьж байгаад ЗХУ руу ачсан гэдэг юм. Зөвлөлт руу ачигдахаас нь өмнө эмээ дээл хувцас хүргэж өгөх гэж жадтай буутай харгалзагчийн хараанд үг дуугарч чадалгүй уулзаад түүнээс хойш уулзаагүй юм билээ, хөөрхий.

Хөөрхий өвөөг минь харийн шоронд гурван жил хорьж, 1941 оны долдугаар сарын 10-ны Наадмын өглөө цаазын ял тулгасан юм билээ

Монголын түүхэнд ийм хар хэлмэгдүүлэлт дахин сүүдэр битгий тусгаасай

Багш шавийн барилдлагатай гэж хэлэх нь битгий хэл ах дүү нар нь хүртэл зугтаж байсан үе

Өвөөг хэлмэгдүүлэхдээ гэр орон, мал хуйг  нь бүгдийг нь хурааж аваад эмээ минь гудамжинд очих газаргүй үлдсэн гэдэг

Өвөө минь төрийн үйл хэрэгт оролцож, шашны үйл хэргийг буруутгадаггүй нэгэн байсан юм билээ