“Бямбаагийн найзууд” богино хэмжээний нэвтрүүлгийн долоо дахь дугаар хийл хөгжмийн аялгуутай уншигч танд хүрч байна. Бид ээлжит зочдоороо Монгол Улсын Консерваторын ЕБС-ийн хийлийн нэгдүгээр ангийн гурван найзыг урилаа. Тэднийг Б.Энх-Ундрал, Б.Өнөбилиг, Ч.Түшиг гэдэг бөгөөд биднийг очиход балчирхан биедээ таарсан гэмээр хийл барьсан гурван найз сониучхан харж, гэгээн инээмсэглэн зогсох бөгөөд И.Волчковын “Вариац” хэмээх сайхан аялгууг тоглож угтсан юм. Энэхүү ая нь хийл хөгжмийн анхлан суралцагчид сурдаг ая бөгөөд ажваас, хийл тоглож байхдаа хүүхдүүдийн анхаарал их төвлөрч байгаа нь анзаарагдаж байлаа.

    Тэд хичээл, сургалтдаа хамтдаа явж, хамтдаа шинэ сурсан аяаа давтаж, нэгнээ уйлахад аргадаж, инээхэд нь хамтдаа инээж, байхгүйд нь санаж, хүлээдэг найзууд. Зургаахан настай энхрий зөөлөн охид, хэрсүү хүүгийн нөхөрлөлийг уншигч танд хүргэж байна. Хэдэн жил, сар найзалсан нь тэдэнд нэг их сонин биш, харин хэзээ ч найзалж нөхөрлөж, тоглож, хөгжилтэй зүйлсийг хамтдаа ярих найз л тэдэнд хамгаас чухал байна. Гэхдээ найздаа баярлаж, санаж, найзуудыгаа эзгүй уйдаж, муухай байдаг тухайгаа ярьж байв. Ингээд бидний яриа “Сайн байцгаана уу” хэмээн нэгэн зэрэг цовоо цолгиун тэдний мэндчилгээгээр эхэлсэн юм. 

-АНХ НАЙЗАЛЧИХМААР ЮМ ШИГ САНАГДСАН-

     Анх хэзээ найзалсан тухай  нь асуухад, тэд хийл хөгжмийн ангид орохоор шалгалт өгөхдөө танилцсан гэнэ. Энэ тухай  “Бид есдүгээр сард танилцсан. Ангийнхнаасаа бид гурав илүү дотно найзладаг. Анх найзуудыгаа харахад найзалчихмаар юм шиг санагдсан” хэмээн хэвлүүхэн өгүүлж байв. Дөнгөж зургаахан настай тэд нэгнийгээ хараад, “Үүнтэй л би найз больё” гэж бодох ч бас сонин. Хүн бүр анх найзлахдаа ингэж бодохгүй л болов уу. Анх хэрхэн нөхөрлөж эхэлснээ санадаг хүүхэд угаас тун цөөхөн. Магад тоо, сар, өдөр л барагцаалж хэлэхээс бусдаар санадаггүй бөгөөд нэг мэдэхэд л салшгүй найзууд болсон түүх л арвин бий. Тэгэхээр тэдний хариулт онцгой, олзуурхууштай гэмээр.

Биднийг асуулт асуугаад, нэгнийгээ хариулж байх зуурт тэд нэгэн рүү гээ харж инээж, шивнэлдэнэ.

  Үргэлжлүүлэн “Найзтайгаа юу хийдэг вэ” гэсэн асуултад Тэд “Хичээлээ хийж, хөгжим тоглож, өөр тоглоом ч тоглоно” гэсэн нийтлэг хариултыг өгч байв. Харин Б.Өнөбилэгийн хувьд “Гадаа дулаахан өдөр найзуудтайгаа гудамжаар алхаж явах гоё. Мөн найзуудтайгаа нууцаа ярих дуртай” гэнэ. Үнэхээр л найзтайгаа хамт гудамжинд алхах, нууцаа ярих дургүй хэн байх билээ. Цааш “НАЙЗ ГЭЖ ХЭНИЙГ ХЭЛЭХ ВЭ, НАЙЗТАЙГАА БАЙХ ГОЁ УУ”  гэсэн асуултад “Найзтайгаа байх мэдээж гоё, найзуудтайгаа байхад хэзээ ч уйддаггүй. Найз гэдэг бол биднийг хөгжилтэй байлгаж чаддаг хүнийг хэлнэ” гэнэ.

   Ч.Түшиг, Б.Энх-Ундрал, Б.Өнөбилиг гурвын хичээл нь 13:30 цагт ордог гэнэ. ЕБС-ийн хичээлийг бол хамт нэг ангид үздэг бол хийл хөгжмийн мэргэжлийн хичээлийг өөр, өөр багш дээр үздэг гэнэ. Тэгээд л нэгнээсээ “Өнөөдөр ямар ая сурч, юу мэдэв” гэх асуултыг асууснаар өдрийн хичээл нь эхэлж, түрүүлж сурсан аяаа нэгэндээ зааж өгдөг найзууд байна. Хүүхдүүд нэгнийгээ юу л хийнэ дууриах бөгөөд шуугилдаж, гүйж, дэггүйтэж байснаа найзыгаа хийл тоглоод ирэхээр анхааралтай сонсож, "Чиний хийл ямар том юм бэ, бид хоёрынх жижигхэн" гэж сониучирхана. Тэгээд хийлээ гаргаж ирж тэд ч мөн сурсан ая аа тоглох бөгөөд жаахан алдахаараа л инээж, наргих нь анхаарал татаж байв. 

Тэд биднийг дараагийн асуултаа асуух зуурт мөн л хоорондоо мөн яриа өрнүүлж, гэнэн томоогүйгээр инээлдэнэ. Зарим асуултад “Энийг ярьчих уу” гэж нэгнийгээ чихэнд аяархан хэлэх бөгөөд сонссон найз нь амаа даран инээнэ. Ингэж л үргэлж нэгэнтэйгээ инээлдэж, тоглож, суралцаж, хамтдаа сурч, балчир ухаанаа хөглөдөг байна, тэд.

    Бидний яриа “Найзыгаа санах тохиолдол гардаг уу” гэсэн асуултаар үргэлжилсэн юм. Тэд “Хичээл тараад гэртээ очихоор найзыгаа их санадаг. Тэгээд маргааш хурдан болоосой, найзтайгаа уулзъя ” гэж яардаг гэнэ. Харин “Найздаа баярладаг уу” гэсэн асуултад “Инээлгэж, хөгжилтэй зүйл ярьж, хамтдаа сонирхолтой зүйл хийдэг найздаа баярлалаа, хайртай шүү” хэмээн ярьж байв.      Зургаан нас гэдэг бол дөнгөж сургуульд хөл тавьж, үсгээ үзэж, орчлон хорвоотой танилцаж эхлэх үе. Гэтэл тэдний яриа хэчнээн гэгээн, хэрсүү ухаалаг байгааг уншигч та бидний цөөн хормын ярианаас мэдсэн болов уу.

      Хөгжмийн ертөнцөд дөнгөж хөл тавьж эхэлж байгаа балчирхан тэдэнтэй өрнүүлсэн яриа энэ хүрээд өндөрлөж байна. Сонгодог хөгжимтэй нөхөрлөж эхэлсэн тэдний ирээдүй гэгээтэй, гэрэлтэй байх нь мэдээж.  Монгол Улсын Консерваторын дотуур байрны буйдхан танхимд сонгодог хөгжмөөр хичээллэхээр зорин ирсэн цагаас хойш тэд нөхөрлөж эхэлжээ. Эндээс дэлхийн тайз руу гарч, дэлхийн хүн болдог. Тэд ч мөн энэ буйдхан танхимаас ирээдүйд хийл хөгжмөө тоглон дэлхийн тайзан дээр зогсохоор өнөөдөр бэлтгэлээ хийж байна. Тэдний нөхөрлөл урт, хүрэх оргил өндөр байх болтугай.