Эх орон, ээж аав, элбэрэл хайрын сэдэвтэй дуу, шүлэг сонсохоор сэтгэл нь гэгэлзэж аливааг ухаардаг түүнийг Б.Бархасбадь гэдэг. Хэдхэн хоногийн өмнө түүний ахынхаа найрын үеэр уншсан Р.Чойномын “Монгол” хэмээх шүлэг олны сонор, сэтгэлийг баясгаж, цахимаар олон мянган хандалт авсан билээ. Багаасаа дуу, шүлэгт дуртай байсан түүнийг энэ удаагийнхаа “Монголын гэрэлт ирээдүй” буланд урьж, ирээдүйн зорилго мөрөөдлийнх нь талаар ярилцлаа.

-Чамайг шүлэг уншиж байхад нь бичлэг хийж, олон нийтийн сүлжээнд байршуулсан байна лээ. Бичлэг хийж байгааг мэдсэн үү?

         -Ахынхаа найранд Р.Чойномын "Монгол" хэмээх шүлгийг уншсан. Тухайн үед байсан хүмүүст таалагдсан юм шиг байна лээ. “Дахиад уншаад өг” гэсэн гэтэл бичлэг хийгээд цахим орчинд байршуулчихсан байсан. Одоогоор дөрвөн мянган хүн "таалагдлаа" дарсан байна лээ. Түүнээс хойш хүмүүс "Найр, наадамд очоод шүлэг уншаад өгөх боломжтой юу" гэж холбогдсон. Хэрвээ надад цаг зав гарвал очно гэж хэлсэн.

-Цэцэрлэгт байхаасаа дуу, шүлэгт дуртай болсон байх. Багш нар нь сайхан хоолойтой гэж магтаж байв уу?

        -Тиймээ, багш нар намайг төрөлхийн сайхан хоолойтой юм гэдэг байсан. Цэцэрлэгт байхаасаа дуу, шүлэг цээжилж, дуртай болсон. Харин сургуульд ороод Хүүхдийн яруу найргийн наадам, урлагийн үзлэгт байнга түрүүлдэг байсан. Мөн "Уран жиргээ", "Хүрэлтулга" наадамд гуравдугаар  байрт шалгарч байлаа. Нэгдүгээр ангийнхаа "Үсэглэлийн баяр"-ын дараа анхны шүлгээ бичсэн. Тэр шүлгээ бичсэний дараа "Өнөөдөр" сонин, МҮОНР-д ярилцлага өгч байлаа.

-Ямар нэртэй, юуны тухай шүлэг байсан бэ?

     -“Бүгд эрдэнэ” гэх найман мөрт шүлэг бий.

Ургах нар минь эрдэнэ

Уйлахад аргадаж тоглодог найз минь эрдэнэ

Ангир шар уургаа хөхүүлж өсгөсөн ээж минь эрдэнэ

А мэдэхгүй байхад А заасан багш минь эрдэнэ

Ариун сайхан ном минь эрдэнэ

Анх хөл тавьсан дэлхий эрдэнэ

Буянт хурдан хүлэг минь эрдэнэ

Бурхан халдун уул минь эрдэнэ” гэж нэгдүгээр ангийн сурагч байхдаа бичиж байжээ. Түүнээс хойш цөөхөн шүлэг бичсэн. Уран зохиол, Монгол хэлний хичээлд дуртай байсан болохоор бусдын дуу, шүлгийг уншиж, цээжлэх сонирхолтой байлаа.

-Чиний зорилго, мөрөөдөл юу вэ?

       -Би СУИС-ын Ардын дууны хоёрдугаар дамжааны оюутан. Мэргэжлээсээ гадна нэвтрүүлэгч, дуу оруулагч болох хүсэлтэй. Мөн Д.Сосорбарам гуай шиг шүлэг, найраглал унших юм сан гэж боддог.  Мартагдаж буй дуу, шүлэг их бий. Түүнийг хойч үедээ үлдээх өвлөж үлдээх юм сан даа. 

-Чиний үеийн залуус ямар төрлийн дуу сонирхож, сонсож байна вэ?

       -Миний сонирхдог ардын  дуу, шүлгийг үеийн залуус сонирхдоггүй, тоодоггүй. Тэд гадаад дуу, хип хоп зэрэг орчин үеийн залуусын гаргасан дууг сонсдог. Би ч сонсдог. Гэхдээ дууных нь үг хэллэг таалагддаггүй. Сонсогчдыг буруу зүйлд сургаж буй мэт санагддаг.  Харин монгол дуу, шүлэг эх нутаг, эцэг, эх, элбэрэл, энэрлийн тухай байдаг учраас сонсоход сэтгэл хөдөлж, бахархдаг. Залуучууд гаднын дуу, орчин цагийн "үглэдэг" сонсдог болохоор монгол ардын дуу, шүлэг мартагдаж байгаа юм болов уу гэж бодож байна.

-Дуулах, шүлэг унших авьяасаа хэнээс өвлөсөн гэж боддог вэ?

       -Манай ээж ихэвчлэн дууны шүлэг бичдэг зохиолч хүн бий.  Хэнтий аймгийн зохиолчдын холбоонд байдаг. Ээжийн аав сайхан дуу хоолойтой сайхан дуулдаг хүн. Тэгэхээр өвөө, ээж хоёроосоо өвлөсөн юм болов уу гэж боддог доо. Би айлын том, дөрвөн дүүтэй. Дүү нар маань шүлэг унших сонирхолтой шүү.

-Чи ямар сэдэвтэй  дуу, шүлэг унших, сонсох дуртай вэ?

      -Баатарлаг, эх орны сэдэвтэй шүлэг сонсох дуртай. Тухайлбал, Р.Чойномын "Жаргал, зовлон",  "Зүүд", "Монгол", Б.Лхагвасүрэн гуайн "Хил дээр бичсэн шүлэг", "Жижигхэн монгол", Ш.Гүрбазарын "Би монголоороо гоёдог", Б.Явуухулангийн "Би хаана төрөө вэ", Д.Нацагдоржийн "Миний нутаг" зэрэг шүлэгт дуртай. Харин Г.Ариунбаатарын дуулсан дууг сонсдог. Дуу, шүлэг сонсоод байхаар аяндаа цээжилчихдэг юм. Харин “Монгол” гэх шүлгийг зориуд цээжилсэн юм. 

-СУИС-ын Дуулаачийн ангийн оюутныг төсгөхдөө хэдэн дуу бэлдсэн байхыг шаарддаг вэ?

    -Сурч байхдаа дуулсан, өөрийнхөө сайн гэж бодсон 10 дуугаа дуулдаг. Одоогоор 10-аад дуу дуулсан байна. Дуу, шүлэг уншихдаа амьсгалаа зөв авах хэрэгтэй юм байна лээ. Үүнийг оюутан болоод мэдсэн. Түүнээс өмнө цээжилсэн дуу, шүлгээ өөрийнхөөрөө уншдаг байсан. Одоо илүү мэргэжлийн болж байгаа. Уг нь танхимаар хичээл орсон бол илүү ихийг сурч, мэдэх байсан байх даа.

-Уран бүтээлээрээ дамжуулж эх орондоо юу хийе гэж боддог вэ?

     -Үндэсний өв соёлоо сонсож, цээжлэхэд гэмгүй. Бид үүнийг сурч, мэдэхгүй бол үр хүүхдүүд минь мэдэхгүй, энэ бүгд мартагдаж, устах вий гэхээс айдаг. Тиймээс сургуулиа төгсчихөөд энэ тал дээр анхаарч ажиллана.