Тэдний гол уриа:

“Бид шинэ юм биш ч хуучин байхыг үл хүснэ...” Хүрээ хөвгүүд, 1997 он.

           Тэд гэдэг нь Баатарын Бадрал, Даваадоржийн Энхболдбаатар, Дашдоржийн Дашмөнх, Ганхүүгийн Батнасан, Пүрэвхүүгийн Батхуяг, Гончигийн Ням-Очир хэмээх хүрээний дэнж дээрээс нөхөрлөсөн “хөвгүүд”-ийг өдгөө номын хүрээнийхэн андахгүй байх. Нөхдийнхөө тухай, үерхлийнхээ талаар хэн нэгэнд дотночлон ярьж байгаа мэт эл номыг тэдний нэг Г.Ням-Очир эмхэтгэсэн бол утга зохиол судлаач, шүүмжлэгч П.Батхуяг агсан редакторласан байна.  Анхны хэвлэл нь 1996 онд гарч байсан бол өдгөө сэргээн шинээр уншигчдынхаа гар дээр тавьж байгаа нь яг одоо бидний ширээн дээр байгаа энэ шар ном.

           “Тэд зургуулаа байлаа. Өөр өөрийн мөрөөдөл, эргэлзээ, хүсэл тэмүүлэлтэй залуус. Улаанбаатарын хуучны гудамж, цоожтой хаалга, кафе, баар, шөнийн хот-бүгдэд нь тэдний айзам шингэсэн. Тэднийг нөхөрлөлөөс илүү үг, үзэл санаа холбож байв. Тэд өөрсдийгөө баатар хэмээн цоллоогүй, бас цаг үеэ эсэргүүцэгч ч гэж бодоогүй. Харин “Өөрөөр амьдарч, өөрөөр мэдрэх” хүсэлд уусан, нэгэн уриа дор нэгдсэн хөвгүүд явлаа. “Бид шинэ юм биш ч хуучин байхыг үл хүснэ.” Энэ үг бол тэдний амьдралын гол утга, энэ номын цохилох зүрх нь юм. “Замдаа гарцгаая” хэмээн бусдыгаа дуудаж ахуйдаа тэд гудамжны нэг булангаас нөгөөг зорьсонгүй. Тэдний зорилго ирээдүй рүү, өнгөрч хуучирснаас холдож өөрсдийн гэсэн “өнөө”-г бүтээх дуудлага байв. Энэ бол залуу насны эрчим, эрсдэл, эрэл хайгуулын түүх. Энэ ном бол зөвхөн “Хүрээ хөвгүүд”-ийн дурсамж бус, нэгэн үеийн тэсрэлт, хотын уран зохиолын эхлэл, утга учиргүйг өөрсдийнхөөрөө тодорхойлох оролдлого, зам, үзэл санаа болсон юм..."

    Энэхүү ном “Люмпенпастухын уран зохиол хэмээх нэгдүгээр бүлэг”, “Б.Бадрал хэмээх хоёрдугаар бүлэг, “Д.Энхболдбаатар хэмээх гуравдугаар бүлэг”, “Д.Дашмөнх хэмээх дөрөвдүгээр бүлэг”, “Г.Батнасан хэмээх тавдугаар бүлэг”, “П.Батхуяг хэмээх зургадугаар бүлэг”, “Г.Ням-Очир хэмээх долдугаар бүлэг” гэх долоон бүлэгтэй байна.

 Номын зургадугаар бүлэг болон долдугаар бүлэгт орсон шүлгүүдээс эшлэн хүргэж байна.

                         ***

Тунгалаг толинд нүүрээ тольдох сон

-Би ямархан залуу бол?

Гаднахаа л тольдоно, доторх минь

-Ямархан залуу бол?

Тархи толгой минь нисдэг тавгийн бүхээг шиг

Хий утаа юу эсвэл...

Тольдох сон... П.Батхуяг

                 ***

Энд залхахдаа би нүдээ аньдаг.

Тэнд харанхуй хонгилд

Ус дуслах сонстоно.

Гэрлийн утас агаарт хөвнөм

Алгуур нүдээ нээхэд

Амьдрал цоо шинэ санагдана...П.Батхуяг

                 ***

MY NAME IS LUCKY

Намайг аз жаргал гэдэг

Би дөрвөн давхарт амьдардаг

Хэрвээ би жаргалтай

Дуу дуулдаг

Хэзээ ч би гуниглаж чадахгүй гэж боддог

Зүгээр л би явж байна

Зураг шиг хөдөлж байна

Зүүдэлж мөрөөдөж

Зүрх сэтгэл минь догдолдог ч

Зүгээр л би явж байгаа болохоор

Зураг шиг хөдөлж байгаа болохоор

Надад эс таалагдвал эндээс

Нэг л мэдэхэд явах болно

Хэнэг ч үгүй явах болно...Г.Н