Олон улсын хүүхдийн эрхийг хамгаалах өдрийг тохиолдуулан урлаг, соёл, спортын эрхмүүдийн хүүхдийн баярын мартагдашгүй дурсамжаас хуваалцсаныг уншигч танд хүргэж байна.

ҮРГЭЛЖИЛСЭН ҮГИЙН ЗОХИОЛЧ С.ЭРДЭНИЙН ХҮҮ БАТ-ҮҮЛ: Ааваасаа хөтлөөд Сүхбаатарын талбай явдаг байсан минь санагдаж байна

      Бидний багад хүүхдийн тоглоомын газар хараахан байгуулагдаагүй байлаа. Хүүхдийн баяр гэхээр ааваасаа хөтлөөд Сүхбаатарын талбай явна. Талбай дээр л арга хэмжээ, концерт болдог болохоор аль нэгэн баяр болоход хамаг гоё, ганган бүхнээ өмсөөд л тийш зүглэдэг байж билээ. Баяр болохоор цаанаа нэг сайхан зүйл болох гэж байгаа мэт баяр төрж, хөөрч гүйдэг сэн. Аав, ээж ч мөн хүүхдийн баяраар аль амттай шимтэйг л бидэнд өгөхийг бодно. Бидний үед амттан гэхээр 24 төгрөгийн чихэр, алим, шилтэй ундаахан л байдаг байв. Тэдний хачин сайхан амттайг ээ. Ер нь тэгээд аав, ээжтэйгээ байхдаа л хамгийн жаргалтай, юунд ч санаа зовдоггүй дандаа л хөөрөн баярлаж, дулаан сайхан нөмөрт нь хоргодон өдөлж дээ гэж боддог юм. 

МУГЖ Т.АРИУНАА: Хүүхдийн баяраар ихэнхдээ концертод дуулдаг байсан

           Ариунаа эгч нь 15 наснаасаа л эхлээд дуулсан. Тиймээс хүүхдийн баяраар дандаа хүүхдийн арга хэмжээнд гитар хөгжмөө үүрээд дуулаад явна. Бидний үед хүүхдийн баяр гэхээр парк буюу хүүхдийн тоглоомын газар л байсан шүү дээ. Тэгээд Алсын харагч дээр суухын тулд зургадугаар сарын 1 болохыг их хүлээдэг. Арга хэмжээгүй байвал парк явж тоглохын түүс болдог байлаа. Ээж, дүү нартайгаа парк ороод Алсын харагч дээр сууж, мөхөөлдөс идэх л хамгийн сайхан даа. Заримдаа гэртээ тэмдэглэх үе байна. Тийм үед ээж хоолоо бэлтгээд бид гэрийнхээ гадна тоглоод тун баяр жаргалтай мөчүүд. Багад ер баяр бүрээр л ижий, дүү нартайгаа халуун дулаан яриа дэлгэдэг хамгийн нандин чухал үе. Тэгэхэд би дуулах чин хүсэл эрмэлзлэлтэй, ид хүсэж мөрөөдөж, тэмүүлж явсан үе л дээ. Хүүхдийн баяраар хүүхдүүд баярлуулаад өөрөө хүүхдээ мартаад явах нь ч бий.

ЗОХИОЛЧ С.ДАШДООРОВЫН ОХИН МАРАЛГОО: Хүүхдийн баяраар гангалж аваад л парк, ресторан орох маршруттай байлаа

          Миний хүүхэд нас наяад онд өнгөрсөн. Тэр үеийн хүүхдийн баяр сүртэй болдог байсан. Зурагтаар хүүхдийн нэвтрүүлэг, кино ч их гардаг байлаа. Хүүхдийн баярын өдөр гангалж аваад л парк орж тоглох, ресторан орох гэсэн үндсэн гол маршруттай байсан. Хаа нэг цирк, концерт болвол үзнэ. Мөн аав, ээжийн ажил дээр очих гоё санагддаг. Бид чинь тэр бүр ажлаар нь очихгүй шүү дээ. Ингээд бодохоор миний хувьд зургадугаар сарын 1 бол хүүхдийн баяр, мөн зуны улирал албан ёсоор эхэлдэг  учир тэсэн ядан хүлээж догдолдог байж. Аав, ээж завгүй, нямд л амрахаас бямба гарагт хагас ажилладаг болохоор хүүхдүүддээ төдийлөн цаг гаргах боломжгүй байсан үе. Тиймээс хүүхдийн баяраар бүтэн өдрөө намайг тоглуулж, баярлуулахад зориулж хамтдаа байж, хүссэнээр минь байлгадаг байсан болоод ч тэр үү хүүхдийн баярын энэ л өдрийг догдлон хүлээдэг дээ.

ЗОХИОЛЧ, СЭТГҮҮЛЧ Б.ЗОЛБАЯР: Алдрай насны нэгээхэн зурвас цаг

                 Сумынхаа урд байдаг хустай горхины хөвөөнд барилдсан маань санаанд орж байна. Гурав, дөрөвдүгээр ангид байсан юм болов уу даа. Хүүхдийн барилдаан болж, тэнд барилдаж түрүүлж байв. Баахан өмд цамцтай нөхөд зүлэг халцартал барилдаад л, үзүүр түрүүнд нөгөө ангийнхаа  Нүрзэдийн Пүрэвсүрэнтэй үлдэж даваад түрүүлж байсан дурсамж л даа. Би хүүхэд байхаасаа хөмрөх мэх сайн хийж сурсан болохоор Н.Пүрэвсүрэнгээ хөмрөөд яг ар далаар нь унагаж байв даа. Тухайн үедээ маш их мөнгөөр байлж шагнаж байсан санагдана. Тэгээд л түрүү бөхийн мөнгөн шагналаа аав, ээждээ аваачин өгч байсан юм. Тэр үеийн, тэр барилдаан, бидний төрхийг дүрс бичлэгт үлдээсэн сэн бол мөнчиг хөөрхөн, сэтгэл тонхийлгосон зураглал байх байж дээ гэж эрхгүй боддог. Он жилүүдийн өмнөх тэр дурсамж сумын моторын өмнөх цагаан хуснуудыг харах бүрд сэтгэл, бодолд харагдаж, алдрай насны нэгээхэн зурвас цаг оюун санааны дайдад уясан унага мэт байдаг нь уяралтай бөгөөд сайхан даа.

ҮНДЭСНИЙ НОМЫН БАЯРЫГ САНААЧЛАГЧ Б.СУВД: Аавтайгаа паркад очиж тоглож байсан хүүхдийн баяр хамгийн дурсамжтай нь

     Наймдугаар ангид аавтайгаа хамт паркад тоглож байснаа огт мартдаггүй юм. Олон сайхан хүүхдийн баярыг баярлан хөөрч, тэмдэглэн өнгөрүүлж байсан ч санаанд торж, тодрон үлдсэн нь цөөн байдаг. Миний хувьд аавтайгаа паркад тоглож байсан дурсамж жил бүрийн зургадугаар сарын 1-ний үесэд санаанд орж ирдэг. Тэр үеийн мэдрэмж, магад тухайн үеийн хүүхдүүдийн хүсэл парк л байсан болохоор ч тэр юм уу тийм нэг хачин гүн дурсамж л даа. Багад хүүхдийн баяр өнөөдрийнх шиг элбэг биш байлаа шүү дээ. Тэр бүр сайхан, гоё бүхэнд умбаж өсөөгүй ч тэр жилийн хүүхдийн баяр дурсамж болж үлджээ. 

МУГТ Ц.ЦОГТБААТАР: Аав, ээжтэйгээ голын эрэг дээр очиж хүүхдийн баяр тэмдэглэдэг байлаа

       Хүүхдийн баяр болохоор аав, ээжтэйгээ голын эрэг дээр очдог байлаа. Бид тоглоод л аав, ээж хоол хийгээд тойрч суугаад иддэг байсан минь хамгийн тод зураглал. Бид чинь тэр бүр гэр бүлээрээ гадагш гарахгүй. Баяр ёслол, тэмдэглэлт үеэр яагаад ч юм голын эрэг ордог байж. Аав, ээж хоёр минь зуны дэлгэр цагт дуртай, магад гол усанд дуртай байсных ч юм уу надад хүүхдийн баяр гэхээр голын эрэг л санаанд орж байна. Одоо харин хүүхдийн баярыг ёстой өргөн дэлгэр тэмдэглэдэг болсон байна. Миний хувьд хүүхдүүдээ аль болох баярлуулахыг бодно, мөн боломж гарвал хүүхдүүд баярлуулахыг хичээдэг.