-Төрөх эмнэлгийн хүлээлгийн өрөөнд өнгөрүүлсэн дөрвөн цаг-

       Улаанбаатар хотод шөнийн 22 цаг болж, дийлэнх албан байгууллага хаалгаа, барьжээ. Харин "Өргөө" амаржих газар  эсрэгээрээ хөл хөдөлгөөн, дуу шуугиан ихтэй байлаа.

        “Хүлээн авах” гэсэн бичигтэй хаалганы урдах авто зогсоол машинаар дүүрэн ажээ. Машин дотор хүлээлгийн өрөөнд багтаагүй гэр бүлийн гишүүд шинэ хүнээ хүлээцгээнэ. Эмнэлгийн хаалгаар ороход хана дагуулан тавьсан хүлээлгийн сандал дээр иргэд сууцгаана. Үе үехэн эргэлт авах цонх онгойж, сувилагч бүсгүй хоол, хүүхдийн живх, унтлагын хувцас зэргийг хүлээн авч хүргэж өгөх хүнийхээ нэрийг, өрөөнийх нь дугаартай сайтар асууж лавлана. Зарим иргэнтэй хэдийнээ танил болж “Танай хоёр дажгүй байгаа, энэ нөгөө захисан зүйл нь биз дээ” гэсээр хэсэгхэн хөөрөлдөөд амжина. Өрөөнд ач зээгээ хүлээх буурайгаас эхлээд удахгүй төрөх дүү, эмнэлэгт хэвтсэн ээждээ санаа зовсон бяцхан хүү ааваасаа “Та ээжтэй ярьсан уу. Дүү төрсөн гэнэ үү” хэмээн лавласаар сууна. Аяны цүнх үүрсэн залуу хэдэн тийш холхиж хааяахан “Эх барих тасаг” гэсэн хаягтай хаалган дээр очиж өрөөнөөс гарч ирсэн сувилагч бүсгүйд цүнхнээсээ ууттай зүйл гаргаж өгөхдөө цаана нь болж байгаа үйл явдлыг харах гэсэндээ сувилагчийг давуулан цааш өнгийнө.

      “Дүү хүүгийн анхны хүүхэд үү. Ах нь одоо дөрөв дэх хүүхдээ хүлээж сууна. Охин гэсэн, манай ханийн одонгийн хүүхэд дээ. Одоо ингээд гурван гүнж, нэг сайхан залуутай болж байна” гэсээр дунд эргэм насны залуу хажуудаа суугаа залуутай яриа өднө. Залуу урдаас нь инээмсэглэсээр “Анхны хүүхдээ хүлээж байна. Төрөх хугацаанаасаа долоо хоногийн өмнө өвдчихлөө. Гэнэт болохоор хөдөө гэрийнхнийгээ дуудаж амжаагүй энд ганцаараа сандраад сууж байна. Баярлаад байгаа хэрнээ эхнэртээ санаа зовоод байх юм” гэв. Төд удалгүй утас нь дуугарч “Ээж ээ” хэмээн хоолой нь сааралтсаар бушуухан гарах хаалга руу зүглэв. Шар торгон дээл өмссөн нас тогтсон эмэгтэй үүдний сандал дээр сууж, түүнийг тойрон зогссон гэр бүлийн гишүүд болж байгаа үйл явдлын талаар нэг бүрчлэн түүнд тайлагнана. Хэсэг дан дээлтэй суугаад жиндсэн бололтой дээлийнхээ дээгүүр куртик давхарлан өмсөж, хажуудаа суусан охинтой аминчхан яриа өрнүүлнэ.

         Төрөх эмнэлгийн хүлээлгийн өрөө ер тайван байхгүй. Ажлаа хийж байгаа эмч ажилчид, сандралдсан гэр бүл, найз нөхдийн хөл хөдөлгөөн ихтэй. Гадаа машинд суугаа хүмүүс нь ойр ойрхон орж ирж, нэгэнтэйгээ мэдээлэл солилцоно. Хүлээлгийн өрөөнд аав болохоо хүлээх залуу “Маргааш ажил руугаа залгаж шинэ аав нарт олгодог арав хоногийн чөлөөгөө авна. Тэр гэхдээ цалинтай чөлөө эсэхийг нь мэдэхгүй байна, нягтлангаас асууна. Та бас хэд хоног хамт байж туслаарай ” гэсээр ээжийнхээ гараас атгана. Хүлээн авах тасгийн гадаа найзуудтайгаа ярилцан зогсох шинэхэн аав М.Амарсанаа “Эхнэрийгээ жирэмсэн гэдгийг сонсон мөчөөс хойш энэ өдрийг хүлээсэн. Гэхдээ яг тулаад ирсэн айх, догдлох, санаа зовох гээд олон мэдрэмжийг нэг дор авдаг юм байна. Хажууд гэр бүл, найз нөхөд хамт байгаа болохоор арай бага сандарлаа. Хүүхдээ ээж, аав хоёрынхоо хэнтэй нь илүү адилхан байгааг харахыг л их хүсэж байна даа” гээд инээв.

      Хүлээн авах дээр зөвхөн төрөх эмэгтэйчүүд бус жирэмсний хугацаанд урагт нь асуудал гарсан эхчүүд ч цөөнгүй ирнэ. Тэдгээр эмэгтэйчүүд Хүлээн авах тасагт орж тодорхой эмчилгээ хийлгэж хэсэг ажиглалтад байсны дараа эмийн бичиг барьсаар гарч ирнэ. Тэд үүдэнд байрлах хувцас солих өрөөнд орж хувцсаа солин гадуур хувцсаа хамт яваа нэгэндээ үлдээж, дотогш орно. Харин гадаа үлдсэн нь нэгэн нь санаа зовсон харцаар харсаар үлдэнэ. Заримдаа “Эх барих тасаг” хэмээх хаалгыг тогшиж захисан зүйлийг нь эмч, сувилгагчаар дамжуулан өгнө. Сувилагчид өрөөний хаалгыг онгойлгон өвчтөний ар гэрийг дуудаж зарим шаардлагатай зүйлийг захин авчруулна.

           Хүлээн авахын хаалгаар нэгэн ээж нүдэндээ нулимстай орж ирэх бөгөөд хүлээж байсан гэрийнхэн дээрээ очиж “Сая охинтой ярьлаа. Дөнгөж хоёр хуруу нээгдсэн гэнэ. Бараг үүр цайтал өвдөх юм шиг байна. Хөөрхий минь, уйлаад л байх юм. Болдог бол хажууд нь сууж байх юм сан” гэсээр гартаа барьсан алчуураараа нулимсаа арчина. Удалгүй дахин  эргэлтийн цонх онгойж сувилагч нэгэн эмэгтэйг дуудаж “Нярай хүүхдийн хүйг гэмтээхгүй живх аваад ир” гэв. Эргэлтийн цонхон дээр зогсох сувилагч ийнхүү завгүй ажиллана.

Эх барих тасгийн хаалган дээр удтал хүлээсэн нөхөр дээрээ гарч ирсэн эмэгтэй “Хэд хоногоос ирж хэвт гэнэ. Одоо сул ор байхгүй коридорт хэвтэх ч бэрх байгаа, дээрээс нь даарчихна гэртээ байж ажигласан нь дээр гэж хэллээ" хэмээсээр гадуур хувцсаа өмсөн том цүнх үүрсэн нөхрийнхөө гараас атгасаар хаалгаар гарав.

        Төрөх эмнэлгийн хүлээн авах тасгийн эмч ажилчид, гэр бүлийн шинэ гишүүнээ хүлээсэн ар гэрийнхэн бүгд завгүй нэгэн оройг ийн өнгөрүүлнэ. Ийм орой энд өдөр бүхэн давтагддаг, тэгж байж Монголын үрс олуулаа болдог гэж бодох сайхан байлаа. Яг л үл зогсох мөнхийн хөдөлгүүр шиг төрөх эмнэлгийнхэн амсхийх ч завгүй, ядарсанаа анзаарах ч сөхөөгүй ажиллацгаана.