Эргэлт.мн мэдээллийн сайт долоо хоног бүр онцлох нийтлэлээ  танилцуулдаг билээ. Тэгвэл энэ удаад ӨДӨРЖИН ХАРААЛГАЖ, ЗОДУУЛЖ, ЭЛДВЭЭР ДОРОМЖЛУУЛАН, ХҮНД ХҮЧИР АЖИЛ ХИЙХ УНААЧ ХҮҮХДҮҮДИЙН ГУНИГТ ТЭМДЭГЛЭЛ нэртэй эрэн сурвалжлах цуврал нийтлэлийг онцолж байна.

Хурдан морины унаач хүүхдүүдийн эрх ноцтойгоор зөрчигдөж байгаа. Үүнийг нь хамгаалах ёстой Хөдөлмөр нийгмийн хамгааллын яам, Цагдаагийн ерөнхий газар, Нийслэлийн гэр бүл хөгжлийн газар гээд хүүхдийн төлөө уриатай маш олон байгууллага байдаг ч дорвитой, бодитой арга хэмжээ авч, хэрэгжүүлж чадахгүй байгааг бид баримттайгаар уншигч та бүхэнд хүргэж байгаа билээ.

          “Чи ямар мал шиг п... вэ, эргүү новш чинь. Хэлээд байхад үг авахгүй. Хэдэн удаа хэлүүлэх гэсэн юм” гээд л уяач эр хурдан мориныхоо хүүхэд рүү голынхоо дуугаар чанга хашхирч, ташуураар нуруун дундуур нь ороолгоод авлаа. Хөөрхий хүү уяач эрээс сүнсээ зайлтал айж байгаа нь илт. Нүд нь бүлтэгнээд л “Ах аа, уучлаарай. Би дахиж тэгэхгүй. Одоо ойлголоо. Яаая, өвдөж байна шдээ” гээд л зугтах ажээ.  Байр байдлаас нь харахад тэр хүү олон удаа зодуулж, дальдчаа болсон байлаа. Хэн нэгэнд зодуулсаар байгаад зүрх нь “үхчихсэн” дүр зураг харагдаж байлаа.

Эхний цувралыг энд дарж уншина уу.

          Их үдийн алдад унаач хүүхдүүд хоолондоо ордог байна. Өглөөнөөс орой хүртэл чөлөө завгүй ажиллаж байгаа тэд хагас өлсгөлөнгийн байдалтайгаар зуны халуун өдрүүдийг өнгөрүүлнэ. Тогооч олон хүнд хүртээмжтэй нь дээр гээд өдөр бүр усан шөл хийж өгдөг байна. Ядаргаа нь ясандаа тулж халуун наранд гөлийчихсөн хүүхдүүд амаа олохгүй идэж, хар хөлс нь цувна. Хэн хурдан идсэн нь аягандаа ахиухан хоол нэмүүлэх учир нус, хөлстэйгөө холилдон халуун хоолыг хүйтэн цай ууж байгаа юм шиг л залгилж орхино. Ингээд эргээд морины ажилдаа гарна.

Хоёр дахь цувралыг энд дарж уншина уу.

          Энэ хүүгийн эрхэнд нь халдахгүйн үүднээс нэрийг нь Тулга гэе. Уяаных нь зарим дэггүй унаач хүүхдүүд түүнийг “Соривт” гэж шоглох нь ч бий. Тулга энэ жил 12 настай. Эвий дээ, ядарсан ижийдээ 300 мянган төгрөг олж очих гэж задарсан баяны уяан дээр зодуулж, нүдүүлж, хэл амаар доромжлуулж, өлөн нойтон зуны хоногуудыг өнгөрүүлж байгаа хэдэн зуун унаач хөвгүүдийн нэг. Төрсөн эцгээ танихгүй, харж ч байгаагүй, хар нялхад нь хаяад явчихсан. Ээжтэйгээ, хоёр дүүтэйгээ хотын захын гэр хороололд ядруухан амьдардаг. Ээж нь хааяа нэг барилгын засал чимэглэл хийнэ, гэхдээ голдуу хүүхдийн мөнгөөр, бас Тулгийн баячуудын уяан дээр тамлуулан байж олж ирсэн цалингаар тэд амь зууна. Хэлд, хөлд орхоосоо л байх, байхгүйн зовлон үзэж, тарчиг амьдрал дунд өссөн Тулга долоон настайгаасаа баячуудын уяа дамжиж, хэдэн бор төгрөг олдог болжээ. Улмаар сургуулиасаа ч гарч, нэг мөр морь “дагасан”. Одоо уншиж, бичиж чадахгүй, эрх биш 100 хүртэл тоолж чадна. 

Гурав дахь цувралыг энд дарж уншина уу.