Яруу найрагч агсан Данзангийн Нямсүрэнгийн хөшөөг урласан зураач, уран барималч Ж.Дүүрэнтөгсийн дүү Ж.Батбилэгтэй манай сайтын сэтгүүлч Б.Бадралмаа ярилцсан билээ. Эргэлт сэтгүүлд нийтэлсэн тус ярилцлагыг https://ergelt.mn/news/2/single/41789 линкээс уншаарай. Бид энэхүү ярилцлагаас онцлох эшлэлийг уншигч танд хүргэж байна.

         Ах маань аавынхаа эхлүүлсэн санааг гүйцээж, Сүхбаатар аймгийн гангын овооны энгэрт байх Тоорой бандын хөшөөг "Монгол эр хүн ийм л байдаг болов уу" гэмээр шанаа түүш, харц эрэмгий урласан байдаг. 

Ахын минь бүтээсэн урлагийн олон бүтээлийг ард түмэн мэддэг ч ах өөрөө "Үүнийг би хийсэн" гэж зориуд таниулах дургүй, эгэл даруухан хүн байсан.

 

Ах юмаар дутагдаж, гачигдлаа гэж нэг ч өдөр залхуурч, хойш суугаагүй. Модон хавтан дээр шохойгоор хүртэл зурчихдаг байсан. 

Сургуулийнхаа хажуугаар сумынхаа сургуулийн сурагчдын дунд зургийн дугуйлан үнэ төлбөргүй хичээллүүлж, хүүхдүүдийн хүсэл мөрөөдлийг асаах, авьяасыг нээх ажил хийдэг байлаа.

            Д.Нямсүрэн гуайн хөшөөг урлахдаа " Бодсон, үл ялиг гунигласан байвал оновчтой гэж төсөөлдөг. Нэг их холыг бараалж, дээгүүр харсан, дэндүү их юм санаж явах хүн биш. Хамгийн энгийн зүйлийг хамгийн гоё сайхан болгож чаддаг хүн шүү дээ" гэж ярьж байлаа. Энэ бүтээлдээ ах минь их хайртай байлаа. 

 

Д.Сүхбаатар жанжны хөшөөг босгохдоо ах минь "Д.Сүхбаатар жанжны хөшөө бол зүгээр ч нэг хөшөө биш. Өөрийнх нь онгоныг залсан, бунхант хөшөө" хэмээн ихэд бэлгэшээж ярьдаг байсан.

 

Сүхбаатар аймаг руу ороход  ахын бүтээсэн хийсэн угталт, үдэлтийн хаалганы талаар "Тэр хаалгаар орсон, гарсан ч хэний ч сэтгэлийн булааж, хийморийг сэргээхээр тийм сайхан бүтээл болсон" хэмээсэн байдаг.

 

Хөшөө урлахаа болихоор шийдээд удаагүй байхад нь "Нутагтаа зориулж хийх хөшөөг танаас өөр хэн хийх юм бэ гээд хүн хүрээд ирлээ. Нутгаа гэж бодохоор татгалзаж чадсангүй. Одоо шууд эхэлнэ ээ"  гээд явж байсан.Тэр хөшөө ахын минь нутгаа гэх, тийш тэмүүлэх сэтгэлээр бүтсэн дээ. 

 

Ёгт, ёжилсон зургуудаар нь уран бүтээлчид ахыг минь орчин цагийн "Марзан Шарав" хэмээн хүндэлдэг байв.

 

Анх удаа Чингис хааны хөргийг морьтойгоор дүрслэн буулгасан хүн бас л ах юм шүү дээ. 

 

"Хөхөө Намжилын түүх" зурган дээр түүний өмссөн дээл, хувцасны ширхэг бүрийг салхины аясаар нэг чигт, биеийн хэлэмж хөдөлгөөнийг нь хүртэл айхтар нарийн дурслэн харуулсан байгаа юм.

 

Ах минь зураад эхэлчихвэл хэр барагтаа босно гэж байхгүй. Энэ урландаа л амьдардаг байлаа. 

 

Ах уг нь чамгүй анчин байсан юм. Гэтэл нэг өдөр "Монголын нэг өдөр" зургийг зурахаар болсон гээд өнөөх буугаа зараад, өртгөөр нь замын зардал, будаг, хэрэгслээ авна гээд хот руу явсан. Тэгээд зураач Г.Соёл-Эрдэнэ, С.Ганзам нартай хамтран тэр алдарт зургийг сэргээн зурсан даа.