Тэртээ тавин жилийн өмнө буюу 1974 онд Баянхонгор аймгийн Баян-Овоо суманд Б.Цэдэвсүрэн, П.Рэнцэнханд нарын нэгэн залуу гэр бүл гал голомтоо бадраасан түүхтэй. Үр хүүхдүүд нь өрх тусгаарлан сум сунгахдаа энх жаргалыг хайрлагч эрхэм хайрт аав ээжийдээ хүндэтгэл болгон алтан хуримыг нь төрөлх нутагтаа хийжээ. Б.Цэдэвсүрэн, П.Рэнцэнханд нар сум, орон нутаг, нэгдэл дундын үйлдвэртээ жолооч, няравын ажлыг хариуцлагатайгаар хашиж явахдаа зургаан сайхан хүүхэд төрүүлэн өсгөжээ. Өдгөө тэд 30 орчим ач зээгээ тойруулан, дөрвөн үеэрээ жаргалтай амьдарч байна. 

Бид Б.Цэдэвсүрэн гуайн гэргий П.Рэнцэнхандтай цөөн хором ярилцсанаа хүргэж байна.

-Сайн байна уу. Сайхан зусаж байна уу. Алтан хуримаа хийсэн та хоёрт баяр хүргэе. Анх хэрхэн танилцаж байсан  бэ?

-Сайхан наадаж байна уу. Төрсөн нутагтаа алтан хуримаа хийж, үр хүүхдүүд, хамаатан саднаараа жаргалтай өдрүүдийг өнгөрүүлж байна. Хань минь малчин айлын хүүхэд, Баянхонгор аймгийн Баян-Овоо сумандаа төрж, өссөн. Цэрэгт явж ирээд, нэгдэлд жолоочоор ажилд орсон юм. Харин би аймгийнхаа сургуулийг төгсөөд нэгдэлд ажиллах  болсон. Тэр үед л анх танилцаж, 1974 оны есдүгээр сард хуримаа хийж байлаа. Хань минь 16 хүүхэдтэй айлын том хүү. Би арван хүүхэдтэй айлын том охин. Одоо өөрсдөө дөрөв дэх үеэ үзээд, өнөр сайхан амьдарч байна. 

-Хүүхдүүд нь алтан хуримыг нь хийнэ гэхэд яаж хүлээж авсан бэ?

-Хүний амьдралын түүх их сонин юм. Манай хамаатнууд бүгд аймагтаа ажиллаж, амьдардаг. Нутаг шиг сайхан газар үгүй шүү дээ. Анх хүүхдүүдийгээ “Аав, ээжийнхээ алтан хуримыг нутагтаа хийнэ ээ” гэхэд ихэд гайхаж, баярлаж хүлээж авсан. Хурим минь сайхан өргөн дэлгэр боллоо.  Нутагтаа хэд хоног сайхан амарч, жаргаж байгаад хот буцна даа.  Өмнө жил аймгийн маань Гэрлэх ёслолын ордон өргөн үүдээ нээж, анхны алтан хуримаа хийж байсан юм билээ. Үүнээс яг жилийн дараа бид алтан хуримаа хийлээ.

-Ханийнхаа талаар яриа дэлгээч, ямархуу зан чанартай хүн бэ?

-Хань минь түмэнд гайхагдсан ажилсаг, мундаг хүн бий. Насаараа нэгдэл дундын үйлдвэртээ ажиллаж байгаад тэтгэвэрт гарсан. Ханьтайгаа учирч жаргалтай амьдарч байгаагаа их хувь заяа гэж боддог доо.

-Мэдээж амьдралд маргах үе олон шүү дээ. Тэр үеийг хэрхэн даван туулдаг байв?

-Муудалцах үедээ хүлээцтэй, тэвчээртэй бие биенээ хүндэлж харьцаж байсан. “Цувж уурлаж, цугтаа инээж яваарай” гэж эртнээс ахмадууд захиж ирсэн шүү дээ.

-Хүүхдүүдээ хэрхэн сурган хүмүүжүүлж ирсэн бэ?

-Баян овоо сумынхаа цэцэрлэг, сургуулиар л  хүмүүжүүлсэн. Хүүхдүүдээ гэрийн ажилд сургаж, хүнийг ялгахгүй харьцаж байгаарай, ажил голохгүй хийж байгаарай гэж л сургаж ирсэн дээ.  

-Ярицлагын төгсгөлд залуу хосуудад хандаж үг хэлж болох уу?

 -Уурлахдаа хүртэл ханийгаа хүндэлж байгаарай. Үр хүүхдийнхээ дэргэд муухай үг бүү хэлж байгаарай л гэж хэлмээр байна даа.

-Баярлалаа. Урт насалж, удаан жаргаарай, та.

-Баярлалаа. Сайхан наадаарай.