“Утаагүй болсон”, "Утаа багассан" гэх үгэнд хошхирч яваа нийслэлчүүд, хөөрхий. “Үхлийн хөндийд”, нүүрсний хар утаан дунд бид хүүхдүүдээ өсгөж, амьсгалуулж, амьдарч, аж төрж байна. Гэхдээ хэн нь ч эмзэглэхгүй, хэн ч ямар алхам хийхгүй байгаа нь хачирхалтай. Цэвэр агаараар амьсгалах боломж бидэнд бий. Гэхдээ биднийг тэр агаараар амьсгуулахыг хүсэхгүй байгаа нь хэний эрх ашиг вэ. Шийдэж болох, шийдэж болсон асуудлаа буцаагаад байранд, байрнаас нь дордуулж байгаа нь хэний буруу вэ.