Намар гэхээр өрцөн цаагуур сэрүү татаж, өвөрмөц өнгийг нь бишрэн гуниглах нэг тийм мэдрэмж төрдөг. Намрын улирлыг амрагаа хүлээх мэт хүлээж, эмзэг энхрий сэтгэлээ түүнд сийчүүлэн гэгэлздэг намарт хайртай, дуртай бүх хүмүүстээ мэдрэмжийг тан тод хөглөх намрын тухай зургаан шүлгийг сонирхуулж байна.

М. Уянсүх

***

Намар айсуй! Бүх юм гунигтай

Навчис мөдхөн шарлаж эхлэх нь,

Цэлмэг тэнгэрийн өнгө бууруулж

Цээжин дотуур минь үүлс нүүдэг

Намрын өдрүүдээс  би чамайгаа

Чин үнэнээр харах шиг санагддаг

Над дээр шиврэх уйтай бороо нь

Хүйтэн тусмаа нэвтэлж норгодог

Мөнхийн намар байх гунигтай ч

Гуниг мөнхийн байх сайхан шиг

Мөчиртөө зүүгдсээр гандах навчис

Унахыг хүлээхэд унахгүй тэсэх шиг

Чиний инээдийг нулимс болговол

Цэцэгс хэзээ ч хагдрахгүй юм шиг

Чин хайрыг хагацалд унагаж байж

Цөхрөх, үгүйг нь мэдэх шиг...

Тиймээ, би

Бүрхэг  тэнгэрт ганц хэрээ

Яаруухан нисэхэд дуртай,

Бүхий л ертөнц тод бус,

Бүдэг байхад дуртай!

Б. Лхагвасүрэн “Чамдаа”

Навч минь би чиний

Гарнаас чинь хөтлөөд цуг хийсье тэгэх үү

Намрын бороонд хамтдаа даарч хонох

Ганц хоногийн зөвшөөрөл олгооч

Чиний л дэргэд бүтэн шөнө бээрч хоноод

Чимээгүйхэн үүрээр хамтдаа цуг нисье

Шимширсэн гунигийн хатуу цээж өмөлж

Шархадсан шувуу шиг цоорхойг чинь энхрийлье, зөвшөөрөөч.

Жамьянгийн Болд-Эрдэнэ

***

Намуухан шөнө

Навчсаар бороо дусална.

Надад уйтгар төрж,

Нойр хулжина.

Нисэж буй навчис

Сарны туяаг

Нимгэн нимгэнээр

Бие дээрээ түрхжээ.

Ганбатын Лхагвадулам

***

Намтар, өдрийн тэмдэглэл

Намар, хаврын судалгаа

Навчсын тооллого 

Тэнгэрийн хүүхдүүд үүлэн дэрээрээ байлдаж тоглоод

Тэсгэлгүй алдсан инээдийг нь тээсэн өд сөд

Тэр дээрээс унадаг гэдэгт итгэдэг

Тэнэглэл

Салхины замыг тосч,

Сар, нар, оддыг

Сар, нар, ол биш гэж харах

Сонин өвчин

Өвчин, тэнэглэлийн түүх

Өөртөө өдөр бүр сэм найруулж хүртдэг

Удаан үхүүлдэг жор

Удаан амьдруулдаг хор

Увайгүй хүсэл

Увайгү болох тусам үнэнд ойртох мөрөөдөл

Хэн нэгний тухай үнэр орох дөхсөн бодол

Хэзээд л байх, гэвч онгойлгож болдоггүй цээжин дэх хоосон хайрцаг

 С.Буяннэмэх

 ***

Цэцэгс, эрвээхэй болон нисэх нь намар цаг

Галзуурсан үнээнүүд хашааны оройд суугаад

Саяхан татсан өвсний үнэрт мансууран

Галуудын тухай ярилцаж чанга чанга хөхөрөлдөнө

Чийртэй хүйтэн бороо эцэс төгсгөлгүй цутгаад

Чилж хүндэрсэн зовхио буулгахад л тээртэй

Цус сорогчдоос хамгийн хорлонтой нь шумуулнууд

Тэд хүртэл хэн нэгэнд дайсагнахаа болиод

Хошуугаа тэврэн уйлалдах нь намар цаг

Навчис өндрөөс унаж амиа хорложээ

Нар өндрөөс унаж амиа хорлохыг завджээ

Үхэх нь үхэж, үлдэгсэд зөвхөн хахир өвлийг

Хэрхэн угтах талаар нухацтай ярилцана

Цэцэгс эрвээхэй болон нисэх нь намар цаг...

Сайнжаргалын Начин

***

Зүрхнийхээ хуанлыг дэлгэж суугаад

Томруулдаг шилээр

Чамтай танилцсан цаг хугацаагаа

Нягтлан бодож хэсэг тээнэгэлзлээ

Голдуу бороо үл мэдэг хаялсан

Навчсын судлаар дуслууд нь

Бөнжигнөн жирвэлзсэн

Он цагийн алдаа заалаа

Бодохнээ хавар байсан болов уу гэж

Өөртөө тунгааваас

Үсэнд чинь сондорлогдсон хярууг

Үлээж өгснөө санахад өвөл ч юм шиг

Гэтэл намайг санагалзан дурсаж

Шаргал гунигийг сэтгэлдээ хослуулан

Нисэж явааг чинь тагтан дээрээсээ харахад

Намар л байж дээ чи...