Яруу найрагч Г.Лхагвадуламын “Дотно алс” номоос дараах таван шүлгийг онцлон хүргэж байна.

***

Бороо орох нь, дахиад л

Энэ шалбаагт гудамжаар

Болж л өгвөл

Удаан алхах юм шүү!

“Зогс, хүлээ” гэсэн хэнийг ч

Эргэж харалгүйгээр

Зориуд шүхэргүй, ганцаараа

Замаа туулах юм шүү!

Энгэсэг шиг үүлсээр гоёвч

Эдгэшгүй өвчтөний дүртэй

Энэ доройхон тэнгэрээс

Юу ч унаж мэднэ, оногдох л юм шүү!

***

Өчигдөрхөн цухлыг минь барж байсан өвөл

Өглөө сэрэхэд л дуусчихсан нь гунигтай байна

Өөрөө түлхэж явуулсан бүхнийхээ араас

Өдөр бүр уйлах минь тэнэг байна

Өдийг туулж, тэндээс энд хүрчихээд

Өчигдрөө өнгөрсөнд нь үлдээж чадахгүй байна

Өвдөж, өвтгөхөө туйлд нь хүртэл үзчихээд

Өндийж босох хүчээ мэдрэх бүртээ хоосроод байна...

***

Буй биеэрээ борооны дусал болчихоод

Будаг нь халцарсан модон сандал дээр сууж байна

Дотор минь бас нэгэн дусал зүрх минь

Бөнжигнөөд л хариугүй тасрах нь, хагарах нь.

Өөрийг минь хүрээлсэн гунигт үүлс

Гэрийн хана шиг эвхрээд л, дугуйраад л...

Өрхөө татаад өгөөч, хөтлөлцөн буух дуслууд минь.

Намайг тэтгэхээ болиоч!

Өвдөж ханасан, би. Бутрахыг минь зөвшөөрөөч…

***

Хүнгүй гудамжны үзүүрт

Хөлчүү залуугийн гунигт алхаа...

Хөнгөрчихлөө

Надаас өөр хүн гуниж байна...”

Хөөрхөн бүсгүй харчихвал одоо

Хавар ирсэнд жинхнээсээ итгэлээ.

Хөх даашинзтай тэр охин эргэж хараасай.

Хүзүү нь минийх шиг сорвитой бол бүр сайхан...

***

Зулзаган моддын дэргэдэх бидний уулзалт

Яасан богино

Зун цагт би ингээд л дургүй

Чи хаашаа ч юм яарна.

Зөвхөн надад л үлдээчихэв үү гэлтэй

Овоорсон гунигийг хормойгоороо сэвчихээд

Зүгээ мартсан аятай чи

Эргэж харсаар одно.

Зүс ижил моддоос

Орхисон үгс чинь сэрчигнэнэ.

Зүрхээ дарвал энэ жилийн анхны тайтгарал

Очих навчны дуун.