Эхийн сэтгэл ийм байдаг аа гэдгийг шүлгээрээ тэрлэн үзүүлж, ээжийн хайр энэрлийн тухай сэтгэл үймэртэл, уйлан мэлмэрч, уяран хайлтал ярьдаг П.Бадарч гуай өчигдөр Хөдөлмөрийн баатар цол хүртлээ.

Ная хэдийнэ хол давсан өвгөн буурал найрагч өргөн олноо тойруулаад дуулж, хилчин явсан залуу нас, тэнхлүүн алхсан тэнхээт өдрүүдээ сэтгэлдээ нэг харж, төө жаахан багаас төрдөө үнсүүлэх буурал болтлоо он жилийг туулснаа гарцаагүй нэг бодсон биз ээ.  

        Ингээд ажил хөдөлмөрийн гараагаа 1963 оноос эхэлж, Геологи шинжилгээний газар, Реклам чимэглэлийн үйлдвэр, Утга зохиол, урлаг сонин, Монголын зохиолчдын эвлэл, Эрдэнэсант сумын клубт ажиллаж байжээ. 1960 оноос уран бүтээлээ эхэлж, 1967 онд "Морьд", "Есөн эрдэнийн орон", "Алтан тоос", "Зургаан мөнгөн мичид", "Ширхэг цагаан сувд", "Хэрлэн" зэрэг яруу найргийн номоо хэдийнэ хэвлүүлсэн байдаг. Харин 1970 онд Өмнөговь аймгийн Овоотын хилийн отрядад цэргийн алба хааж тэндээ зураач, сурвалжлагч, клубийн эрхлэгч мэргэжлийн зохиолч зэрэг ажлыг 1978 он хүртэл хийж байгаад Цэргийн ансамбльд утга зохиолын эрхлэгч, МЗЭ-ийн орлогч даргын алба хашиж явсаар чөлөөт уран бүтээлч болсон түүхтэй. Бүтээлээс нь эгнээ урд жагсдаг, гарцаагүй цойлдог нь “Есөн эрдэнийн орон”. Тиймдээ ч тэр энэ сайхан найргаараа Төрийн шагнал хүртэж, сүүлд энд бичсэн үгс нь дуу болсон.