Хуучин хувцасны хогийн овоолго боллоо, Монгол Улс. Хямд хувцасны “эрлэг”-үүд боллоо, монголчууд. Хятадын чанаргүй бараа, Солонгос, Японы комиссын хувцас, АНУ-аас тив алхсаж ирсэн брэндийн шошготой хулхи бараанаас их “юм” энэ улсад алга. Эрээвэр хураавар ганц өмсөөд гандчих, хөлдөө углаад урагдчих хувцас, гутал хилээр гол шиг “урсаж” байна. Зогсоож байгаа ч хүн алга, шинжилж байгаа шинжээч ч ховор бололтой. Хүнсний араас хуучин, хямд хувцас Монгол Улсын хилийг дарж байна, үнэндээ.

СОЛОНГОСЫН КОМИССЫГ ХЭДИЙ БОЛТОЛ МОНГОЛЧУУД ӨМСӨЖ, МОНГОЛ УЛС БУЛШЛАХ ВЭ

        БНСУ-ын иргэд нь өмсөхгүй, эзэндээ гологдсон, эдэлгээнээс гарсан гээд хуучин хувцсаа хогийн цэгт хаяж байхад монголчууд “гахай” болгоод улс руугаа ачуулж байна. Өөрөөр хэлбэл, солонгосчуудын хаясан хогийг эх орондоо авчраад “Эдэлгээ сайтай, оригнал, цэвэр арьсан, цэмбэгэр” гэж ангилаад зардаг хэсэг наймаачин бий. Хэрэглэгч нь аваад, худалдагч нь зараад сурсан гэсэн үг. Гэхдээ монголчууд солонгосчуудын хаясан комиссын хувцсыг хэдий хүртэл өмсөх вэ. Солонгосчуудын хуучирсан гэж хаясан, монголчуудын комиссын бараа гэж олзуурхсан хувцас нь эцэстээ Монгол Улсад л булшлагдаж байна. Аль ч улсын, хэн нь ч эдгээр хувцсыг дахиж Монгол Улсаас авахгүй. Монгол Улсын 21 аймгийн 365 сумын дугаар багийн хогийн цэгт хог болоод үлдэнэ. Гэхдээ ихэнх нь Улаанчулуут, Цагаандавааны хогийн цэгт илжирч, ялзраад хийсэж байгаа. Жилдээ Монгол Улсад хэчнээн зуун мянган тонн хувцас булагдаж, булшлагдаж байгаа нь тодорхойгүй. Хогийн овоолгот жиндээ хувь нэмэр оруулж байгаа хэсэг нь яах аргагүй Солонгос, Япон зэрэг орноос ирсэн комиссын бараа.

1200 ТӨГРӨГИЙН ГУТАЛ, 2000 ТӨГРӨГИЙН ХУВЦАС, 5000 ТӨГРӨГИЙН ЦҮНХ МОНГОЛ УЛСЫН СТАНДАРТАД НИЙЦЭЖ БАЙГАА ЮУ

        “Онлайн шоп”-ын балаг эцэст нь Монголын байгалийг бохирдуулж, хөрсийг үхжүүлж дуусах вий дээ. Саяхандаа, монголчууд “Тэмү” гэх цахим худалдаанаас 24 тэрбум төгрөгөөр бараа худалдаж авсан гэнэ. Үүнийх нь ихэнх нь хувцас, ээмэг, зүүлт байсныг холбогдох албаныхан тайлбарлаж байгаа.

Тодруулбал, энэ талаар УИХ-ын гишүүн С.Цэнгүүн “Сүүлийн жилүүдэд 50 мянга орчим онлайн бизнес эрхлэгч байнгын үйл ажиллагаа явуулж байна. Онлайн бизнес эрхлэгчид хүргэлтийн үйлчилгээгээр иргэдэд хүрч үйлчилдэг. Яг судалгаагаар өдөрт хот дотор 240 орчим сая төгрөг эргэлдэж байна. Үүнээс харахад, асар том зах зээл байна. Өнгөрсөн 2024 оны арваннэгдүгээр сард БНХАУ-ын “Тэмү” гэдэг дэлгүүр дээр хэдхэн сарын дотор монголчууд 24 тэрбум төгрөгийн бараа бүтээгдэхүүнийг захиалсан байна. Энэ салбар асар их нөөц боломжтой байна” гэж хэвлэлд ярьсан байна лээ. Цахимаар, шуудангаар ирж байгаа хувцас, бараа нь үнэндээ маргааш нь салаад унадаг, сувнерээс ч жижигхэн байгаа нь шүүмжлэл дагуулдаг. Ийм зүйлд л монгголчууд 24 тэрбумаа тушаачихсан гэсэн үг.

ХҮҮХДИЙН ХУВЦАС, ХЯМД БАРААНААС МАТЕРИАЛЫН ДЭЭЖ АВЧ БАЙГАА ЮУ

      “Тэмү”-гийн хажуугаар БНХАУ-аас хямдхан бараа нийлүүлдэг “онлайн шоп”-уудын хэрэглээ хязгаар давжээ. Монголчууд үнэндээ хямд бараа, хувцсанд донтлоо. 1200 төгрөгийн пүүз, 2000 төгрөгт багтах хувцас, 5-10 мянган төгрөгийн цүнхэнд шуурч байна. Энэ хувцас Монголын стандартад нийцэж байгаа юу гэдэгт бид хариулт байлаа.

Хилээр оруулж ирж байгаа хүүхдийн болон хямд үнэтэй бараанаас материалын дээж авах ёстой хоёр ч байгууллагын учир мэдэх удирдлага руу утас цохилоо. Гаалийн төв лабораторийн удирдлага, хорио цээрийн байцаагч, шинжээчид нь Говийн бүсийн уулзалтад яваад, ойрын гурав хоногтоо хариулах боломжгүй юм байна. Харин Стандарт хэмжил зүйн газрын мэдэлд очсон Нийслэлийн лабораторийн дарга нь хариу өгдөггүй, өгөхөөрөө хувийн ажилтай байна гэж тайлбарлалаа. Ингээд бид энэ асуултад хариулт авч чадсангүй.

Томчуудаа байг гэхэд хүүхдүүдийнхээ эрүүл мэндэд ямар сөрөг нөлөөтэй хуучин, хямд хувцас өмсгөж байгаагаа монголчууд мэдэхгүй байна. Химийн орц найрлага нь хэтэрсэн, хуучин хувцсаа дахин боловсруулаад хямд үнэтэй хувцас үйлдвэрлэж байгаа үйлдвэрлэгч улсуудын хогоо булшдаг газар нь болжээ. Хогийг нь булшилж, хөрсөө бохирдуулж байгаа хэрнээ монголчууд хэдэн зуун саяар нь мөнгө нь төлдөг тогтолцоо өрнөж байна.