“Улаанбаатар-2023” Зүүн Азийн залуучуудын наадмын волейболын төрөлд шигшээ багийн ахлагчаар тоглосон Ёлын Хүрэлтулгатай ярилцлаа.Тэрбээр гурав, дөрөвдүгээр ангиасаа волейболоор хичээллэж, ээжийгээ дуурайж волейбол тоглох сонирхолтой болжээ. Тэрбээр Дорнодын хамгийн олон дэмжигчтэй тэгш тоглогч нарын нэг юм. 

-Зүүн Азийн залуучуудын наадамд багаа ахалж амжилттай оролцсонд нь баяр хүргэе. Шигшээ багийн ахлагчийг хэрхэн шалгаруулж, ямар шалгуураар сонгодог вэ?

    -Баярлалаа. Шигшээ багийн ахлагч болж, Зүүн Азийн залуучуудын наадамд оролцоход аав, ээж, багш нар минь их баярласан. Тус наадамд оролцох шигшээ багийн ахлагчийг өнгөрсөн жилийн өдий үеэс эхэлж шалгаруулсан. Эхний удаад тамирчны тоглолт, багийнхантайгаа хэрхэн харьцаж байгааг харгалзан үзэж багийн ахлагчийг сонгодог үндсэн шалгууртай. Шалгаруулалт үргэлжилж байх хугацаанд өөрийгөө багийн ахлагч болох байх гэсэн итгэл байсан ч зарим үед “Тэнцэхгүй бол...” гэх айдас, түгшүүр байсан. Гэсэн ч багийн ахлагч болж чадсандаа баяртай байгаа. Цаашид илүү хичээх урам зориг авсан. Багийн ахлагч байна гэдэг үндсэн тоглогчоос илүү хариуцлага хүлээдэг. Тухайлбал багийн нэг гишүүн ямар ёс зүйн ямар нэгэн асуудал гаргахад багийн ахлагч асуудлыг давхар хариуцах ёстой байдаг гэхчилэн оролцохгүй зүйл байдаггүй. 

-Хэдэн настайдаа волейбол сонирхож эхэлсэн бэ. Ямар тамирчны тоглолтыг илүүтэй үздэг байв?

    -Би гурав, дөрөвдүгээр ангиасаа волейболын дугуйлангаар хичээллэсэн. Өнгөрсөн хугацаанд нэг ч удаа бэлтгэлээ тасалж байгаагүй. Хичээл багатай үед долоон хоногийн 5-6 өдөр, хичээл ихтэй үед 4-5 хоног бэлтгэл хийдэг. Энэ жил Ерөнхий боловсролын сургуулиа төгсөх  гэж байгаа. Багаасаа сургуулийнхаа волейбол тоглодог ах нарын тэмцээнийг их үздэг байсан. Тэд нар шиг болохыг их мөрөөддөг байлаа. Одоо багш нар бидэнд өөрсдийнхөө тоглолтыг үзэж, алдаага давтахгүй байхыг анхааруулдаг. Бэлтгэлээс гадна өглөө, оройдоо гүйж, сунайж өөрийгөө үргэлж бэлтгэдэг. 

-Удахгүй Ерөнхий боловсролын сургуулиа төгсөх гэж байна. Ямар мэргэжил сонгохоор төлөвлөж байгаа вэ?

    -Би гадаадад сурах бодолтой байгаа. Хэрвээ бүтэхгүй бол Монгол Улсын их сургуульд хүссэн мэргэжлээрээ сурахаар төлөвлөж байгаа. 

-Аав, ээж нь спортод хэр сонирхолтой вэ. Чамайг волейболоор хичээллэж эхлэхэд хэрхэн хүлээж авсан бэ?

    -Ээжийг минь волейбол тоглодог гэдгийг манай аймгийнхан андахгүй. Аймгаас зохион байгуулдаг бүх тэмцээнд орж, эхний гурван байрт шалгардаг. Ээж минь намайг хоёр, гуравдугаар ангийн сурагч байхаас дагуулж яваад тэмцээнд оролцдог байсан. Тухайн үед ээжийнхээ тоглохыг харж байгаад волейболд илүү дуртай болсон юм шиг санагддаг. Тэгэхээр ээж минь намайг волейболчин болгосон гэсэн үг. Харин аав минь сагс, волейбол тоглодоггүй ч гэлээ ээж, бид хоёрын үнэнч дэмжигч байдаг. Хэрвээ бид хоёрыг дэмждэггүй, тоглоход дургүйцдэг байсан бол ээж бид хоёр өнөөдрийн амжилтыг гаргахгүй байсан. 

-Чи волейболоос өөр спортоор хичээллэдэг үү?

    -Волейболоос гадна сагс тоглох дуртай. Өөр спортоор хичээллэдэггүй.Мэдээж ангиараа орох ёстой урлагийн үзлэг, нийгмийн үйл ажиллагаанд оролцдог. 

-Чиний ирээдүйн зорилго, төлөвлөгөө юу вэ?

    -Би илүү сайн тоглогч болохыг хүсдэг. Хүсэл, мөрөөдлөө биелүүлэхэд минь үргэлж тусалдаг гэрийнхэндээ, багш нартаа маш их баярлаж явдаг. 

-Тамирчинд ялах, ялагдах үе олон бий. Ялагдсан үедээ өөрийгөө хэрхэн зоригжуулдаг вэ? 

    -Ялагдах үе зөндөө байдаг.Тэр болгонд бэлтгэлээ сайн хийх ёстой гэж өөрийгөө зоригжуулдаг. Би тоглож чаддаг юм чинь гээд бэлтгэлээ хийхгүй бол маш богино хугацаанд мууддаг. Өсвөр насны хүүхдүүд бэлтгэлээ зөв, сайн хийх юм бол маш хурдан сайжирдаг. Өмнөх жил нь муу байсан хүүхдүүд дараа жил нь танигдахааргүй болтолоо сайжирсан байдаг. Ялсан үедээ ч гэсэн мөн адил дахиад илүү амжилт гаргахын төлөө хичээдэг.